Дигар буи баҳор овардае , бод

دگر بوی بهار آورده‌ای، باد

Насими зулф ёр овардае , бод

نسیم زلف یار آورده‌ای، باد

Ба дом андар кашидӣ хастае ро

به دام اندر کشیدی خسته‌ای را

зи доми ишқи беруни ҷустае ро

ز دام عشق بیرون جسته‌ای را

Нигорамро хабари даҳ ,гар туоне

نگارم را خبر ده، گر توانی

Ки : эй ҷонро ба ҷои зиндагонӣ

که: ای جان را به جای زندگانی

Ғамат ҳар лаҳза дар парвозам оварад

غمت هر لحظه در پروازم آورد

Хаёлат чун кабӯтар бозам оварад

خیالت چون کبوتر بازم آورد

Фироқати баси хатои андешае буд

فراقت بس خطا اندیشه‌ای بود

Раҳо кардам , ки нохуши пешае буд

رها کردم، که ناخوش پیشه‌ای بود

Ту ҷонӣ , аз ту даврӣ чун тавон кард ?

تو جانی، از تو دوری چون توان کرد؟

зи ҷони охири сабурӣ чун тавон кард ?

ز جان آخر صبوری چون توان کرد؟

Бар он будам ки сари гардонам аз ту

بر آن بودم که سر گردانم از تو

Аннани меҳр бар гардонам аз ту

عنان مهر بر گردانم از تو

Нуҳуми дил бар вафои ёри дигар

نهم دل بر وفای یار دیگر

Ва зон пас пеши гирами кори дигар

و زان پس پیش گیرم کار دیگر

Чу баргаштам дар омад меҳрат аз пай

چو برگشتم در آمد مهرت از پی

Ки бо мо боз ёғӣ гаштае , ҳай

که با ما باز یاغی گشته‌ای، هی

Дигар бо ишқи паймон тоза кардам

دگر با عشق پیمان تازه کردم

Мусулмони гаштам , имон тоза кардам

مسلمان گشتم، ایمان تازه کردم

Тани андар ишқ хоҳам дод дигар

تن اندر عشق خواهم داد دیگر

Бринм ҳар чаҳ бодои бод ! дигар

برینم هر چه بادا باد! دیگر

Дилам рафт ва дигар боз омад он дил

دلم رفت و دگر باز آمد آن دل

Ба по рафт ва ба сар боз омад он дил

به پا رفت و به سر باز آمد آن دل

Бар он азмам ки : то ман зинда бошам

بر آن عزمم که: تا من زنده باشم

Ту султон бошӣ ва ман банда бошам

تو سلطان باشی و من بنده باشم

Ба гуфтор аз лабати хушнӯди гирдам

به گفتار از لبت خشنود گردم

Ба дидор аз ту қонеъи зуди гирдам

به دیدار از تو قانع زود گردم

Ман ин андеша дар хотир наронам

من این اندیشه در خاطر نرانم

Ки аз васли ту хуш гардад равонам

که از وصل تو خوش گردد روانم

Ту ҳамчун гавҳарӣ ва ман чу хошок

تو همچون گوهری و من چو خاشاک

Набошам лоиқи васли ту хуш гардад равонам

نباشم لایق وصل تو، حاشاک!

Хато кардам ман , инҳо аз ман ояд

خطا کردم من، اینها از من آید

Чунон дони кини чунинҳо аз ман ояд

چنان دان کین چنین‌ها از من آید

Надорам чашм каз ман узри хоҳӣ

ندارم چشم کز من عذر خواهی

Кигар хӯнам бирезӣ бе гуноҳӣ

که گر خونم بریزی بی‌گناهی

Ман аз ишқи ту бас бе сози гаштам

من از عشق تو بس بی‌ساز گشتم

Зарурати ҳам ба меҳрати бози гаштам

ضرورت هم به مهرت باز گشتم

Дил ман гашта буд аз ишқи холӣ

دل من گشته بود از عشق خالی

Вале дигар ба иқболи ту , ҳоле

ولی دیگر به اقبال تو، حالی