Зиҳӣ ! аз ҷоми меҳрат маст гашта

زهی! از جام مهرت مست گشته

зи кўбокўби ҳиҷрон паст гашта

ز کوباکوب هجران پست گشته

Басӣ дар ишқи гарм ва сард дидӣ

بسی در عشق گرم و سرد دیدی

Кунун биншин , ки он худ кашидӣ

کنون بنشین، که آن خود کشیدی

Бгстри фаршу хилвати сози ҷоро

بگستر فرش و خلوت ساز جارا

Ки азми он шабистони сети мо ро

که عزم آن شبستان‌‎ست ما را

Саҳаргоҳони дуои мустаҷобат

سحرگاهان دعای مستجابت

Ба рӯй кор боз оварад обат

به روی کار باز آورد آبت

Длоромӣ ки аз домати румон буд

دلارامی که از دامت رمان بود

Ту гуфтӣ : ром хоҳад шуд , ҳамон буд

تو گفتی: رام خواهد شد، همان بود

Ҳар он ҳоҷат ки мехоҳӣ барорӣ

هر آن حاجت که میخواهی برآری

Ки рӯ дар қиблаи иқболи дорӣ

که رو در قبلهٔ اقبال داری

Ба васлами талъатат фирӯз гардад

به وصلم طلعتت فیروز گردد

Шаби торики ҳиҷрон рӯз гардад

شب تاریک هجران روز گردد

Махӯр андӯҳ , азин пас шод ме бош

مخور اندوه، ازین پس شاد می‌باش

зи банд ҳар ғамӣ озод ме бош

ز بند هر غمی آزاد می‌باش

Даҳонамро ту бошӣ мейри азин пас

دهانم را تو باشی میر ازین پس

Ба бӯсидан макун тақсири азин пас

به بوسیدن مکن تقصیر ازین پس

Канору бӯсаи аввал чиз бошад

کنار و بوسه اول چیز باشد

Чу вақт ояд дигарҳо низ бошад

چو وقت آید دگرها نیز باشد

Дили ман тарки васл дигарон гуфт

دل من ترک وصل دیگران گفت

Туе ҳамдам , туе мӯнис , туе ҷуфт

تویی همدم، تویی مونس، تویی جفت

Рафиқи ман ту хоҳӣ буд азин пас

رفیق من تو خواهی بود ازین پس

Маро аз меҳру кини он ва ин бас

مرا از مهر و کین آن و این بس

Дилам дар ҷустуҷӯят гарм гашта

دلم در جستجویت گرم گشته

Чаҳ ҷои дил ? ки сангаш нарм гашта

چه جای دل؟ که سنگش نرم گشته

Аз он шухӣ ба роҳ омад дили ман

از آن شوخی به راه آمد دل من

Ба ҷонати нек хоҳ омад дили ман

به جانت نیک خواه آمد دل من

Чу боғи васлро дар баргушодӣ

چو باغ وصل را در برگشادی

Ҷаҳони андар ҷаҳон айшасту шодӣ

جهان اندر جهان عیشست و شادی

з рӯем лолау гули даста май банд

ز رویم لاله و گل دسته می‌بند

зи лаълами шукри андари писта май банд

ز لعلم شکر اندر پسته می‌بند

Гуҳӣ бо зулфи пастами ишқ май боз

گهی با زلف پستم عشق می‌باز

Гуҳӣ мегӯй дар гӯши дилами роз

گهی میگوی در گوش دلم راز

Машав навмед ва аз ман сар мапӣчон

مشو نومید و از من سر مپیچان

Рух аз пайванду ёрӣ бар мапӣчон

رخ از پیوند و یاری بر مپیچان

Биё , каз васли ман карт бар ояд

بیا، کز وصل من کارت بر آید

Ба боғи ман гул аз хорат бар ояд

به باغ من گل از خارت بر آید

Дилатро муждае май даҳ ба шодӣ

دلت را مژده‌ای می‌ده به شادی

Бигӯ ӯро дигар чун мужда додӣ

بگو او را دگر چون مژده دادی