Оқил аз кор бузургӣ талабед

عاقل از کار بزرگی طلبید

Такя бар биҳдаҳ гуфтор надошт

تکیه بر بیهده گفتار نداشت

Об нӯшед чу нӯшоба наёфт

آب نوشید چو نوشابه نیافت

Дирам оварад чу динор надошт

دِرَم آورد چو دینار نداشت

Бори тақдир ба осонии барад

بارِ تقدیر به آسانی برد

Ғами сангинии ин бор надошт

غمِ سنگینی این بار نداشت

Бо гаронсангӣу покӣ ху кард

با گرانسنگی و پاکی خو کرد

Ҳмншинон сбксор надошт

همنشینانِ سَبکسار نداشت

Донаи ҷузи дона парҳез накишт

دانه جز دانهٔ پرهیز نَکِشت

Тӯшаи оз дар анбор надошт

توشهٔ آز در انبار نداشت

Андарин маҳкамаи пари шару шӯр

اندرین محکمهٔ پُر شَر و شور

Бо касе даъвӣ пайкор надошт

با کسی دَعوی پیکار نداشت

Онкӣ бо хӯша қаноат ме кард

آنکه با خوشه قناعت می‌کرد

Чаҳ ғам ар хирман ва харвор надошт

چه غم ار خرمن و خروار نداشت

Кори ҷонро ба тани сифлаи мада

کارِ جان را به تن سِفله مَده

Зонка як кор сазовор надошт

زانکه یک کار سزاوار نداشت

Ҷон , парасторӣ тан кард ҳаме

جانْ، پرستاری تن کرد همی

Чу худ афтод , парастор надошт

چو خود افتاد، پرستار نداشت

Чаҳ аҷаби малики дил ар вайрон шуд

چه عَجَب مُلکِ دل اَر ویران شد

Ҳамаи дидем ки меъмор надошт

همه دیدیم که معمار نداشت

Зуҳду имсоки тан аз тавба набӯд

زُهد و اَمساکِ تن از توبه نبود

Кам аз он хӯрд ки бисёр надошт

کم از آن خورد که بسیار نداشت

Кори худро ҳама бо даст ту кард

کار خود را همه با دست تو کرد

Нафаси ҷузи дасти ту афзор надошт

نفس جز دست تو افزار نداشت

Рӯҳ чун хонаи тан холӣ кард

روح چون خانهٔ تن خالی کرد

Дигар ин хона нигаҳдор надошт

دگر این خانه نگهدار نداشت

Тан дар ин коргаҳи паҳновар

تن در این کارگه پهناور

Солҳо монад вале кор надошт

سالها ماند ولی کار نداشت

Ба ҳунар кӯш ки дебои ҳунар

به هنر کوش که دیبای هنر

Ҳеҷ бофанда ба бозор надошт

هیچ بافنده به بازار نداشت

Ҳеҷ доне чаҳ касе гашти устод

هیچ دانی چه کسی گشت استاد

Онкӣ шогирд шуд ва ор надошт

آنکه شاگرد شد و عار نداشت

Кори гетии ҳамаи ноҳмўорист

کارِ گیتی همه ناهمواریست

Ин гузаргаи раҳ ҳамвор надошт

این گذرگه ره هموار نداشت

Дидагар доми қазоро ме дид

دیده گر دام قضا را می‌دید

Ҳаргизи ин дом гирифтор надошт

هرگز این دام گرفتار نداشت

Чашм мо хуфту фалак ҳеҷ нахуфт

چشم ما خُفت و فَلک هیچ نخفت

Хабари ин хуфтаи з бедор надошт

خبر این خفته ز بیدار نداشت

Гули умеди зи оҳии пжмрд

گل اُمّید ز آهی پژمرد

Оҳ аз ин гул ки ба ҷуз хор надошт

آه از این گل که به جز خار نداشت

Зинҳмаҳи гавҳари тобанда ки ҳаст

زینهمه گوهرِ تابنده که هست

Ашк буд онкӣ харидор надошт

اشک بود آنکه خریدار نداشت

Дар миёни ҳамаи зарҳои айёр

در میان همه زرهای عیار

Зари ҷон буд ки меъёр надошт

زرِ جان بود که معیار نداشت

Дили поки оина рӯй худост

دل پاک آینهٔ روی خداست

Ин чунин оина зангор надошт

این چنین آینه زنگار نداشت

Тан ки бар асби ҳўии умрии тохт

تن که بر اسب هوی عمری تاخت

Нашуд огоҳ ки афсор надошт

نشد آگاه که افسار نداشت

Онкии ҷузи бед ва сапедор накишт

آنکه جز بید و سپیدار نَکِشت

з ки пурсад ки чаро бор надошт

ز که پُرسَد که چرا بار نداشت

Даҳри ҷузи хона хумор набӯд

دَهر جز خانهٔ خَمّار نبود

Зонка як мардум ҳушёр надошт

زانکه یک مردم هشیار نداشت

Андарин пртгаҳ бе поён

اندرین پَرتگه بی پایان

Ҳечкас мураккаб раҳвор надошт

هیچکس مَرکب رَهوار نداشت

Қалам даҳр навишт ончӣ навишт

قَلمِ دهر نوشت آنچه نوشت

Санаду дафтар ва тӯмор надошт

سَنَد و دفتر و طومار نداشت

Пардаи тани рухи ҷон пинҳон кард

پردهٔ تن رخ جان پنهان کرد

Коши ин парда ба рухсор надошт

کاش این پرده به رخسار نداشت