Корҳо буд дар ин коргаҳи ахзар

کارها بود در این کارگه اخضر

Лек дӯк ту нигарадед азин беҳтар

لیک دوک تو نگردید ازین بهتر

Сари ин ришта гирифтӣ ва надонистӣ

سر این رشته گرفتی و ندانستی

Ки ҳримнш гирифтаст сари дигар

که هریمنش گرفتست سر دیگر

Мавҷҳо карда макон дар лаби ин дарё

موجها کرده مکان در لب این دریا

Шуъла ҳо гашта ниҳон дар дили ин миҷмар

شعله‌ها گشته نهان در دل این مجمر

Ту надонам ба чаҳ умеди нҳодстӣ

تو ندانم به چه امید نهادستی

Колаи хеш дар ин киштӣ бе лангар

کالهٔ خویش در این کشتی بی لنگر

Пои ғифлат чаҳ наҳй бар дами ин каждум

پای غفلت چه نهی بر دم این کژدم

Дасти шафқат чаҳ кашӣ бар сари ин аждар

دست شفقت چه کشی بر سر این اژدر

Ба нагардад дигар озурдаи ин пайкон

به نگردد دگر آزردهٔ این پیکان

Брнхизд дигар афтодаи ин ханҷар

برنخیزد دگر افتادهٔ این خنجر

Дар шайтон дар нангаст , бар он манишин

در شیطان در ننگست، بر آن منشین

Раҳи исён раҳ маргаст , бар он магзар

ره عصیان ره مرگست، بر آن مگذر

Ошёнҳо ба наме рехтаи ин борон

آشیانها به نمی‌ریخته این باران

Хонимонҳо ба дамии сӯхтаи ин ахгар

خانمانها به دمی سوخته این اخگر

Осиё ту шуд афлоку ҳамеи тарсам

آسیای تو شد افلاک و همی ترسم

Ки зи гаштанаши ту чун серумаи шӯии охир

که ز گشتنش تو چون سرمه شوی آخر

Мерӯй масти зи байғӯла ва ме ояд

میروی مست ز بیغوله و می‌آید

Бо ту ин дузди фарибандаи ғоратгар

با تو این دزد فریبندهٔ غارتگر

Сабки онмрғ ки нанишаст бад-ӣни пастӣ

سبک آنمرغ که ننشست بدین پستی

Хунаки он дида ки нағунуд дарин бистар

خنک آن دیده که نغنود درین بستر

Шӯ ва бар тӯтии ҷони шукри ирфони даҳ

شو و بر طوطی جان شکر عرفان ده

Варна бар пурд ва гардад табаи ин шукр

ورنه بر پرد و گردد تبه این شکر

Бехабар меравад ин шбрў бе парво

بی خبر میرود این شبرو بی پروا

Ногаҳон мекашад ин гетии дун парвар

ناگهان میکشد این گیتی دون پرور

Ҳӯшёрӣ набӯд дар паии ин мастӣ

هوشیاری نبود در پی این مستی

Ҷаҳд кун то нахурӣ бода аз ин соғар

جهد کن تا نخوری باده از این ساغر

Ту чунин бихўду фикри ту чунин ботил

تو چنین بیخود و فکر تو چنین باطل

Кӯрро кӯр нашуд ҳичгҳии раҳбар

کور را کور نشد هیچگهی رهبر

Чанд чун пашшаи з ҳар дасти қафо хӯрдан

چند چون پشه ز هر دست قفا خوردن

Чанд чун мӯри баҳри пой фишондани сар

چند چون مور بهر پای فشاندن سر

Ҳамчуи тоўси бглзори ҳақиқати шӯ

همچو طاوس بگلزار حقیقت شو

Ҳамчуи симурғи сӯии қофи иродати пар

همچو سیمرغ سوی قاف ارادت پر

Кушта ҳирс наёвард бар тақво

کشتهٔ حرص نیاورد بر تقوی

Лашкар ҷаҳл нашуд баҳр касе лашкар

لشکر جهل نشد بهر کسی لشکر

Чанд бо аҳримани тираи дилии ҳамраҳ

چند با اهرمن تیره‌دلی همره

Нафасӣ низ раҳи сидқ ва сафо биспур

نفسی نیز ره صدق و صفا بسپر

Мардуми поки шӯ , онгоҳи бпокони байн

مردم پاک شو، آنگاه بپاکان بین

Дидаи ҳақ байн куну онгоҳ баҳақ бингар

دیده حق بین کن و آنگاه بحق بنگر

Чашмро ба з ҳақиқат набӯд партав

چشم را به ز حقیقت نبود پرتو

Рӯҳро ба з фазилат набӯд зевар

روح را به ز فضیلت نبود زیور

Сухан аз илми самовот чаҳ меронӣ

سخن از علم سماوات چه میرانی

Аикаҳи нашинохтае бохтар аз ховар

ایکه نشناخته‌ای باختر از خاور

Ҳар ки озор раво дошт , шуд озурда

هر که آزار روا داشت، شد آزرده

Ҳар ки чаҳ кунад дар афтод бчоаҳи андар

هر که چه کند در افتاد بچاه اندر

Гар нахоҳӣ ки расад бар дилати озорӣ

گر نخواهی که رسد بر دلت آزاری

Бар дил халқ мазан бесабабӣ нашутур

بر دل خلق مزن بی سببی نشتر

Матлаб рӯзӣ наниҳода ки бо кӯшиш

مطلب روزی ننهاده که با کوشش

Нахурӣ қисмати кас ,гар шӯии Искандар

نخوری قسمت کس، گر شوی اسکندر

Баҳри гулзор дар оташи мФкни худ ро

بهر گلزار در آتش مفکن خود را

Ки гулистон нашавад бар ҳамаи каси озар

که گلستان نشود بر همه کس آذر

Аз накӯи хислатӣу бади гуҳарии зинсон

از نکو خصلتی و بد گهری زینسان

Нахли пари миваи вночиз буд ърър

نخل پر میوه وناچیز بود عرعر

Ту ҳам эй шох , барии ор ки хуштар шуд

تو هم ای شاخ، بری آر که خوشتر شد

зи ду сад сарв , яке шохки бор овар

ز دو صد سرو، یکی شاخک بار آور

Чаҳ шудӣ бастаи ин маҳбас бе равзан

چه شدی بستهٔ این محبس بی روزن

Чаҳ шудӣ сокини ин конгресс бе дар

چه شدی ساکن این کنگرهٔ بی در

Сари худ гир ва аз ин доми гурезони шӯ

سر خود گیر و از این دام گریزان شو

Дили худ ҷӯй ва азин марҳалаи берун бар

دل خود جوی و ازین مرحله بیرون بر

Насазад ташнаи ҳамеи умри басари бурдан

نسزد تشنه همی عمر بسر بردن

Бомидӣ ки намак зор шавад кавсар

بامیدی که نمک زار شود کوثر

Талаби малик сулаймон макун аз девон

طلب ملک سلیمان مکن از دیوان

Ки чу Тифлати бФрибнд ба ангуштар

که چو طفلت بفریبند به انگشتر

Занги худбинӣ аз ойинаи дили бздо

زنگ خودبینی از آئینهٔ دل بزدا

Гар олӯдагӣ аз чеҳраи ҷони бистар

گر آلودگی از چهرهٔ جان بستر

Аикаҳи пўӣии раҳи умеди шаби тира

ایکه پوئی ره امید شب تیره

Бош чун раҳравӣ , огоҳи зи ҷӯйу ҷир

باش چون رهروی، آگاه ز جوی و جر

Чу равад ғайбату ҳангом ҳузур ояд

چو رود غیبت و هنگام حضور آید

Ту чаҳ дорӣ ки тавон барад бидон маҳзар

تو چه داری که توان برد بدان محضر

Суду сармояи бики бор таба кардӣ

سود و سرمایه بیک بار تبه کردی

Нашудӣ бози ҳам огоҳи зи нафъу зр

نشدی باز هم آگاه ز نفع و ضر

Чу ту худ соъиқаи хирмани худ гаштӣ

چو تو خود صاعقهٔ خرمن خود گشتی

Чаҳ ҳамеи нолии азин тӯдаи хокистар

چه همی نالی ازین تودهٔ خاکستر

Набарди ҳеҷ бғир аз сияҳӣ бо худ

نبرد هیچ بغیر از سیهی با خود

Ҳар ки зонкшти фурӯашони талабади анбар

هر که زانکشت فروشان طلبد عنبر

Беди хурмоу табари хӯни надиҳади мива

بید خرما و تبر خون ندهد میوه

Деви тоҳо ва таборак накунад аз бар

دیو طه و تبارک نکند از بر

Хоҷа онаст ки озода буд , парвин

خواجه آنست که آزاده بود، پروین

Бонӯ онаст ки бошад ҳунараши зевар

بانو آنست که باشد هنرش زیور