Нафас гуфтаст басии жожу басии мубҳам

نفس گفته‌ست بسی ژاژ و بسی مبهم

Ба каз ин пас кунадаш нутқи хиради абкм

به کز این پس کندش نطق خرد ابکم

Раҳи пари печу хами оз чу бигирифтӣ

ره پر پیچ و خم آز چو بگرفتی

Рӯй дарҳами макаш ар кор ту шуд дарҳам

روی درهم مکش ار کار تو شد درهم

Хушк шуд замзами покизаи ҷони ногуҳ

خشک شد زمزم پاکیزهٔ جان ناگه

Шустушӯ кард ҳримн чу дарин замзам

شستشو کرد هریمن چو درین زمزم

Ба ки аз матбахи васвоси буруни оӣим

به که از مطبخ وسواس برون آئیم

То ки худро бурҳонем зи дӯду дам

تا که خود را برهانیم ز دود و دم

Кох макраст дарин конгресси мино

کاخ مکر است درین کنگره مینا

Чоҳ маргаст дарин сиргаҳи хуррам

چاه مرگ است درین سیرگه خرم

зи бидонадяши фалак чанд шӯии эмин

ز بداندیش فلک چند شوی ایمن

зи ситами пешаи ҷаҳон чанд кашӣ астам

ز ستم پیشه جهان چند کشی استم

Ту надидӣ магари ин донаи донои каш

تو ندیدی مگر این دانهٔ دانا کش

Ту надидӣ магари ин домгаҳи муҳкам

تو ندیدی مگر این دامگه محکم

Вориси малик сулаймон натавон хондан

وارث ملک سلیمان نتوان خواندن

Ҳар ксиро ки дар ангушт буд хотам

هر کسیرا که در انگشت بود خاتم

Онкӣ ҳар лаҳзаи бзхм ту занад захмӣ

آنکه هر لحظه بزخم تو زند زخمی

Ту азуи хира чаҳ дории тамаъи марҳам

تو ازو خیره چه داری طمع مرهم

Фалак онгуна ба новирд далер ояд

فلک آنگونه به ناورد دلیر آید

Ки на аз зол асар монад ва наз рустам

که نه از زال اثر ماند و نز رستم

На ббхшўди бмўсии халафи умрон

نه ببخشود بموسی خلف عمران

На вафо кард ба исои писари Марям

نه وفا کرد به عیسی پسر مریم

Тахти ҷамшед ҳикоят кунад ар пурсӣ

تخت جمشید حکایت کند ار پرسی

Ки чаҳ омад ба Фаридун ва чаҳ шуд бар ҷам

که چه آمد به فریدون و چه شد بر جم

зи хушӣҳо чаҳ шӯии хуш ки дарин маъбар

ز خوشیها چه شوی خوش که درین معبر

Ба яке сур қаринаст ду сад мотам

به یکی سور قرین است دو صد ماتم

Ту ба неи байн ки з ҳар банд чисон нолад

تو به نی بین که ز هر بند چسان نالد

зи зибардастии айём ба зеру Бам

ز زبردستی ایام به زیر و بم

Достон гуядат аз Бобулёни Бобул

داستان گویدت از بابلیان بابل

Ибрати омўздт аз Дайламёни Дайлам

عبرت آموزدت از دیلمیان دیلم

Фурсатиро ки бадастаст , ғанимати дон

فرصتی را که بدستست، غنیمت دان

Баҳри рӯзӣ ки гузаштаст чаҳ дории ғам

بهر روزی که گذشتست چه داری غم

Зон гули тоза ки бушковати саҳаргоҳон

زان گل تازه که بشکفت سحرگاهان

На сару соқ баҷо монад , на рангу шам

نه سر و ساق بجا ماند، نه رنگ و شم

Гар сбоҳист , мсоӣӣ расадаш аз пай

گر صباحیست، مسائی رسدش از پی

Вар баҳорӣаст , хазоне будаш туам

ور بهاریست، خزانی بودش توام

Субҳдами ашк ба чеҳри гул аз он бинӣ

صبحدم اشک به چهر گل از آن بینی

Ки шабонгаҳ ба чаман гиря кунад шабнам

که شبانگه به چمن گریه کند شبنم

Андарин дашти махуф , эй барраи мискин

اندرین دشت مخوف، ای برهٔ مسکین

Бим ҷонаст , чаҳ шуд каз рама кардӣ Ром

بیم جانست، چه شد کز رمه کردی رم

Махӯр эй кӯдак бе таҷрибаи зини ҳалво

مخور ای کودک بی تجربه زین حلوا

Ки шуд омехта бо равғану шаҳдаши сам

که شد آمیخته با روغن و شهدش سم

Даст ва поӣӣ бизан эй ғарқа , туоне гар

دست و پائی بزن ای غرقه، توانی گر

То магар боз Раҳонанд туро зин ӣам

تا مگر باز رهانند تو را زین یم

Машк ҳайфаст ки бо дӯда шавад ҳамсар

مشک حیفست که با دوده شود همسر

Кебек зиштаст ки бо зоғ шавад ҳамдам

کبک زشتست که با زاغ شود همدم

Бирав эй фохта , бо мурғ саҳар биншин

برو ای فاخته، با مرغ سحر بنشین

Бирав эй гул , бсФи сарву самани барадам

برو ای گل، بصف سرو و سمن بردم

з чанор омӯз , эй дӯсти гаронсангӣ

ز چنار آموز، ای دوست گرانسنگی

Чаҳ шӯй бар сифати беди зи бодии хам

چه شوی بر صفت بید ز بادی خم

Хешу пайванд ҳунар бош ки то рӯзӣ

خویش و پیوند هنر باش که تا روزی

Нарӯй аз паии нон бар дар хол ва ъам

نروی از پی نان بر در خال و عم

Рӯҳро сайр кун аз моидаи ҳикмат

روح را سیر کن از مائدهٔ حکمت

Бикии нони ҷӯин сайр шавад ашкам

بیکی نان جوین سیر شود اشکم

Ҷуз ки омухти туро ки хобу хури ғифлат

جز که آموخت ترا که خواب و خور غفلت

Ба чаҳ кор омадат ин сифлаи тани млҳм

به چه کار آمدت این سفله تن ملحم

ХзФсти инки ту доряши чунуи гавҳар

خزفست اینکه تو داریش چنو گوهر

Расанаст инки ту байняш чу абрешим

رسن است اینکه تو بینیش چو ابریشم

Мори худ , ҳам ту худӣ , мор чаҳ аФсоӣӣ

مار خود، هم تو خودی، مار چه افسائی

Бахуд , эй бихбр аз хеш , фусун медам

بخود، ای بیخبر از خویش، فسون میدم

зи ту дар ҳар нафасӣ коста мегардад

ز تو در هر نفسی کاسته میگردد

Ғами худ хур , чаҳ хурӣанда беш ва кам

غم خود خور، چه خوری انده بیش و کم

Бим онаст ки саррофи қазои ногуҳ

بیم آنست که صراف قضا ناگه

Зари сурх ту бигирад ба яке дарҳам

زر سرخ تو بگیرد به یکی درهم

Кишти як дона касеро надиҳади хирман

کشت یک دانه کسی را ندهد خرمن

Базли як ҷўз касеро накунад ҳотам

بذل یک جوز کسی را نکند حاتم

Ба парии пар , ки уқобони нкнндти сар

به پری پر، که عقابان نکنندت سر

Ба раҳеи рӯ , ки бузургони нкнндти зм

به رهی رو، که بزرگان نکنندت ذم

Ҷон чу кон омаду дониши гуҳараш , парвин

جان چو کان آمد و دانش گهرش، پروین

Дил чу хуршед шуду малики таниши олам

دل چو خورشید شد و ملک تنش عالم