Раҳоӣат бояд , раҳо кун ҷаҳон ро
رهاییت باید، رها کن جهان را
Нигаҳи дори зи олӯдагии поки ҷон ро
نگه دار ز آلودگی پاکجان را
Ба сари бршўи ин гунбади обгун ро
به سر برشو این گنبد آبگون را
Ба ҳам башикан ин табли холии миён ро
به هم بشکن این طبل خالیمیان را
Гзштнгаҳаст ин сарои сипанҷӣ
گذشتنگه است این سرای سپنجی
Бирав бозҷӯи давлати ҷовдон ро
برو بازجو دولت جاودان را
з ҳар бод , чун гирд манимо баландӣ
ز هر باد، چون گرد منما بلندی
Ки пастаст ҳиммат , баланди осмон ро
که پست است همت، بلند آسمان را
Ба равад андарун , хона оқил насозад
به رود اندرون، خانه عاقل نسازد
Ки вайрон кунад сайли он хонимон ро
که ویران کند سیل آن خانمان را
Чаҳ осон ба домати дроФкнди гетӣ
چه آسان به دامت درافکند گیتی
Чаҳ арзон гирифт аз ту умри гарон ро
چه ارزان گرفت از تو عمر گران را
Туро посбонаст чашми ту ва ман
ترا پاسبان است چشم تو و من
Ҳамеи хуфта май байнами ин посбон ро
همیخفته میبینم این پاسبان را
Саманди ту зии партгоҳ аз чаҳ пуед
سمند تو زی پرتگاه از چه پوید
Бибин то ба даст ки додӣ Аннан ро
ببین تا به دست که دادی عنان را
Раҳу расми бозоргонӣ чаҳ доне
ره و رسم بازارگانی چه دانی
Ту каз суди ншнохтстии зиён ро
تو کز سود نشناختستی زیان را
Яке киштӣ аз донишу азм бояд
یکی کشتی از دانش و عزم باید
Чунин баҳри пурваҳшати бекарон ро
چنین بحر پروحشت بیکران را
Заминат чу аждар ба ногуҳ бибалъад
زمینت چو اژدر به ناگه ببلعد
Ту бории ғанимати шумори ин замон ро
تو باری غنیمت شمار این زمان را
Фурӯғии даҳ ин дида кам зё ро
فروغی ده این دیدهٔ کمضیا را
Тавоно кун ин хотири нотавон ро
توانا کن این خاطر ناتوان را
Ту эй солиёни хуфта , бигушоӣ чашмӣ
تو ای سالیان خفته، بگشای چشمی
Ту эй гумшуда , бозҷӯи корвон ро
تو ای گمشده، بازجو کاروان را
МФрсоӣ бо тира рое дарун ро
مفرسای با تیرهرایی درون را
Мёлоӣ бо жожхоиии даҳон ро
میالای با ژاژخایی دهان را
з хон ҷаҳони ҳаркиро як нўолаҳ
ز خوان جهان هرکه را یک نواله
Бидоданд ва онгаҳ рабуданд хон ро
بدادند و آنگه ربودند خوان را
Ба бустони ҷон то гулӣ ҳаст , парвин
به بستان جان تا گلی هست، پروین
Ту худ боғбонӣ кун ин бӯстон ро
تو خود باغبانی کن این بوستان را