Дузд ту шуд ин замонаи римн

دزد تو شد این زمانهٔ ریمن

Он ба ки нигарадяш ба пиромн

آن به که نگردیش به پیرامن

Гар бартарият диҳад фурӯтани шӯ

گر برتریت دهد فروتن شو

Вар эминят диҳад машав эмин

ور ایمنیت دهد مشو ایمن

Куштааст ҳамораи ханҷари гетӣ

کشته است هماره خنجر گیتی

На дӯст шинохтаст на душман

نه دوست شناختست نه دشمن

Имрӯзи гузашт ва бугзарад фардо

امروز گذشت و بگذرد فردا

Даии рафта ва рафтанӣ буд баҳман

دی رفته و رفتنی بود بهمن

Бенеш , асал ки хӯрд азин кандӯ

بی نیش، عسل که خورد ازین کندو

Бехор , ки чиди гули азин гулшан

بی خار، که چید گل ازین گلشن

Ин биҳнри Осиёи гарданда

این بیهنر آسیای گردنده

Соӣидаҳи ҳазорҳо сару гардан

سائیده هزارها سر و گردن

Айём буд чу шбрўии чобук

ایام بود چو شبروی چابک

ё ҳамчуи яке сиёҳи дили раҳзан

یا همچو یکی سیاه‌دل رهزن

Моро бибаранд бе гумони рӯзӣ

ما را ببرند بی گمان روزی

Зини куҳнаи сарой бе дару равзан

زین کهنه سرای بی در و روزن

Равғани бчроғи ҷони зи илми афзой

روغن بچراغ جان ز علم افزای

Кам нур буд чароғ кам равған

کم نور بود چراغ کم روغن

Аз гандуму коҳи хеш огаҳ бош

از گندم و کاه خویش آگه باش

Ту хирманӣу сипеҳри прўизн

تو خرمنی و سپهر پرویزن

Хоҳӣ ки на талхи бошиддати ҳосил

خواهی که نه تلخ باشدت حاصل

Дар мазраъаи тухми талхи мпрокн

در مزرعه تخم تلخ مپراکن

Ҳангоми зироати ончии кштстӣ

هنگام زراعت آنچه کشتستی

Онат бирасад бмўсми хирман

آنت برسد بموسم خرمن

Гар сӯии ту деви нафас раҳ ёбад

گر سوی تو دیو نفس ره یابد

Торики намоядати дили равшан

تاریک نمایدت دل روشن

Бе шубҳаи фиришта аҳриман гардад

بی شبهه فرشته اهرمن گردد

Чанде чу шавад рафиқи аҳрӣман

چندی چو شود رفیق اهریمن

Иблис фурухт зарқи вабо худ гуфт

ابلیس فروخت زرق وبا خود گفت

Зин беш чаҳ метавон харид аз ман

زین بیش چه میتوان خرید از من

Зини боғ ки боғбоняш кардӣ

زین باغ که باغبانیش کردی

Ҷузи хори туро чаҳ монад дар доман

جز خار ترا چه ماند در دامن

Мурғони туро ҳаме кашад рӯ ба

مرغان ترا همی کشد رو به

Ҳамёни турои ҳамеи баради раҳзан

همیان ترا همی برد رهزن

То пой буд , роҳ адаб мерӯ

تا پای بود، راه ادب میرو

То даст буд , дар ҳунар мезан

تا دست بود، در هنر میزن

Як ҷомаи бихар ки рӯҳро шояд

یک جامه بخر که روح را شاید

Баси дибаҳи харидӣ ва хаз адкн

بس دیبه خریدی و خز ادکن

Марҷони хиради зи баҳр ҷон оварад

مرجان خرد ز بحر جان آورد

Минои дил аз шароби ақли окн

مینای دل از شراب عقل آکن

Бедаст чаҳ зӯр буд бозу ро

بی دست چه زور بود بازو را

Бегов чаҳ кор кард гови оҳан

بی گاو چه کار کرد گاو آهن

Аз чоҳи дурӯғу зли бадномӣ

از چاه دروغ و ذل بدنامی

Бояд ба таноби ростии растан

باید به طناب راستی رستن

Бояд зи сари ин ғурурро рондан

باید ز سر این غرور را راندن

Бояд зи дили ин ғуборро рафтан

باید ز دل این غبار را رفتن

Кас шамъ насӯхт зини Фрўзинаҳ

کس شمع نسوخت زین فروزینه

Кас ҷома надӯхт зини наху сӯзан

کس جامه ندوخت زین نخ و سوزن

Хоҳӣ ки ниФкннд дар домат

خواهی که نیفکنند در دامت

Девони вуҷӯдро ба доми афкан

دیوان وجود را به دام افکن

Дар дафтари нафас дарсҳо хондӣ

در دفتر نفس درسها خواندی

Дар мактаб мардумӣ шудӣ кавдан

در مکتب مردمی شدی کودن

Гар маст ҳануз кӯра ҳастӣ

گرمست هنوز کورهٔ هستی

Сард аз чаҳ занем мушт бар оҳан

سرد از چه زنیم مشت بر آهن

Ҷузи боди нбихтим дар ғарбол

جز باد نبیختیم در غربال

Ҷузи оби нкўФтим дар ҳован

جز آب نکوفتیم در هاون

Ҷони гавҳар ва ҷисм маъданаст онро

جان گوهر و جسم معدنست آنرا

Рӯзии бибаранди гавҳар аз маъдан

روزی ببرند گوهر از معدن

Гар каҷи равишӣ , баростии бгроӣ

گر کج روشی، براستی بگرای

Ойинаи ростгӯиро машкан

آئینهٔ راستگوی را مشکن

Аз пардаи анкабути ибрати гир

از پردهٔ عنکبوت عبرت گیر

Бар бом ва дар вуҷӯд , тории тан

بر بام و در وجود، تاری تن