Дигар бора шуд аз тороҷи баҳман
دگر باره شد از تاراج بهمن
Тиҳӣ аз сабзау гули роғу гулшан
تهی از سبزه و گل راغ و گلشن
Прирўёни зи тарафи марғзорон
پریرویان ز طرف مرغزاران
Ҳамаи якбора бар чиданд доман
همه یکباره بر چیدند دامن
Хазон кард ончунон ошӯб бар пой
خزان کرد آنچنان آشوب بر پای
Ки ҳангоми ҷадали шамшери Қоран
که هنگام جدل شمشیر قارن
з бас гардид ҳар дами тираи абрӣ
ز بس گردید هر دم تیره ابری
Ҳиҷоби чеҳраи хуршедии равшан
حجاب چهرهٔ خورشیدی روشن
Ҳаво масмӯм шуд чун неши каждум
هوا مسموم شد چون نیش کژدم
Ҷаҳон торик шуд чун чоҳи бежан
جهان تاریک شد چون چاه بیژن
Бунафша бар саман бигирифт мотам
بنفشه بر سمن بگرفت ماتم
Шақоӣқ дар ғам гул кард шеван
شقایق در غم گل کرد شیون
Ситурда шуд фурӯғ рӯй насрин
سترده شد فروغ روی نسرین
Парешони гашти чини зулфи сӯсан
پریشان گشت چین زلف سوسن
Ббоғ афтод олами сӯзи барқӣ
بباغ افتاد عالم سوز برقی
Бикдми боғбонро сӯхти хирман
بیکدم باغبان را سوخت خرمن
Хск дар хонаи гули ҷусти роҳат
خسک در خانهٔ گل جست راحت
Заған дар ҷой булбул кард маскан
زغن در جای بلبل کرد مسکن
Бсхтии гашт ҳамчун санги хоро
بسختی گشت همچون سنگ خارا
Ббоғи он фарш ҳамчун хзод кун
بباغ آن فرش همچون خز ادکن
Сияҳи бодӣ чу пари офати сумумӣ
سیه بادی چو پر آفت سمومی
Гирифт андари чамани ногуҳ вазидан
گرفت اندر چمن ناگه وزیدن
Ба бибокии басони мардуми маст
به بیباکی بسان مردم مست
Ба бадкории бикрдори ҳримн
به بدکاری بکردار هریمن
Шаҳонро тоҷи зари брбўд аз сар
شهان را تاج زر بربود از سر
Батонро перҳан бадаред бар тан
بتان را پیرهن بدرید بر تن
Ту гўӣии фитнае бади рӯҳи Фрсо
تو گوئی فتنهای بد روح فرسا
Ту гўӣии тешае бади бех бар кун
تو گوئی تیشهای بد بیخ بر کن
зи пои афканди баси сарви сеӣ ро
ز پای افکند بس سرو سهی را
Бики неру чу деви мардуми афкан
بیک نیرو چو دیو مردم افکن
Баҳри сўӣӣ , фусурдаи шоху баррагӣ
بهر سوئی، فسرده شاخ و برگی
Бпртобид чун санги фалохан
بپرتابید چون سنگ فلاخن
Касе бар хираи ҷузи гардуни гардон
کسی بر خیره جز گردون گردان
Нашуд бо дӯстдори хеши душман
نشد با دوستدار خویش دشمن
Ба пастии кишти баси ҳиммати баландон
به پستی کشت بس همت بلندان
Чунон Исфандиёр ва чун Таҳамтан
چنان اسفندیار و چون تهمتن
Намӯд он қадри хӯни андари дили кӯҳ
نمود آنقدر خون اندر دل کوه
Ки то ёқӯт шуд сангӣ ба маъдан
که تا یاقوت شد سنگی به معدن
Дар оғӯши з май бнҳФт бисёр
در آغوش ز می بنهفت بسیار
Сару бозуу чашму дасту гардан
سر و بازو و چشم و دست و گردن
Дар ин ноўрдгоаҳи он ба ки пӯшӣ
در این ناوردگاه آن به که پوشی
зи дониши мғФр ва аз сабри ҷавшан
ز دانش مغفر و از صبر جوشن
Чигуна бар ман ва ту ром гардад
چگونه بر من و تو رام گردد
Чу ром кас нагашт ин чархи тавсан
چو رام کس نگشت این چرخ توسن
Марви фориғ ки набӯд рафтагон ро
مرو فارغ که نبود رفتگان را
Дигар бораи умед бозгаштан
دگر باره امید بازگشتن
Машав дилбаста ҳастӣ ки даврон
مشو دلبستهٔ هستی که دوران
Ҳар онрои зод , зод аз баҳри куштан
هر آنرا زاد، زاد از بهر کشتن
Бғир аз гулшани таҳқиқ , парвин
بغیر از گلشن تحقیق، پروین
Чаҳ боғӣ аз хазон будаст эмин
چه باغی از خزان بودست ایمن