Парда кас нашуд ин пардаи миногўн

پردهٔ کس نشد این پردهٔ میناگون

Зштрўӣӣ чаҳ кунад оинаи гардун

زشترویی چه کند آینهٔ گردون

Номро нанг бикушт ва ту шудӣ бадном

نام را ننگ بکشت و تو شدی بدنام

Вомро нафас гирифт ва ту шудӣ мадюн

وام را نفس گرفت و تو شدی مدیون

Ту дарин нилприи ташт , чу бндишӣ

تو درین نیلپری تشت، چو بندیشی

Чу яке ҷомаи шухӣу қазои собӯн

چو یکی جامهٔ شوخی و قضا صابون

Гуҳарии кози садафи озу ҳўии барадӣ

گهری کاز صدف آز و هوی بردی

Шабаҳӣ буд ки кардӣ чу гуҳари мхзўн

شبهی بود که کردی چو گهر مخزون

Чанд эй нур , қаринии ту бад-ӣни зулмат

چند ای نور، قرینی تو بدین ظلمت‌؟

Чанд эй ганҷи бхоки сияҳии мадфӯн

چند ای گنج به خاک سیهی مدفون‌؟

Кард эй тоӣри ваҳшӣ ки чунин ромат

کرد ای طائر وحشی که چنین رامت‌

Чун бкнҷи қафаси афканди қазоят , чун

چون به کنج قفس افکند قضایت، چون‌؟

Бадари ой аз тани хокӣ ва бибин онгаҳ

به‌در آی از تن خاکی و ببین آنگه

Ки чаҳ тобандаи гуҳар буд дар он макнун

که چه تابنده‌گهر بود در آن مکنون

Мчри озода ки гургаст дарин мкмн

مچر آزاده که گرگ است درین مکمن

Махӯр осӯда ки заҳраст дарин маъҷун

مخور آسوده که زهرست درین معجون

Чаҳ шудӣ дӯсти барин душмани бирҳмт

چه شدی دوست برین دشمن بیرحمت‌؟

Чаҳ шудӣ хираи барин манзари буқаламун

چه شدی خیره برین منظر بوقلمون

Баҳр суд омадӣ ӣнҷо ва зиён кардӣ

بهر سود آمدی اینجا و زیان کردی

Кард савдогари айёми турои мағбун

کرد سوداگر ایام ترا مغبون

Пуштаи оз чу хам кард равонро пушт

پشتهٔ آز چو خم کرد روان را پشت

Ба чаҳ кор оядат ин қади хуши мавзун

به چه کار آیدت این قد خوش موزون

Шбрўони фалак аз пой дар орандат

شبروان فلک از پای در آرندت

Аз гилӣми худ агар пой наҳй берун

از گلیم خود اگر پای نهی بیرون

Бар ҳазар бош азин аждар бе парво

بر حذر باش ازین اژدر بی‌پروا

Ки наяндешад аз афсунгар ва аз афсун

که نیندیشد از افسونگر و از افسون

Даҳр бар ҷост , ту ногоҳ шӯй зон кам

دهر بر جاست، تو ناگاه شوی زان کم

Чарх барпост , ту икрўзи шӯии ворун

چرخ برپاست، تو یکروز شوی وارون

Рафт мебояду зин омадан ва рафтан

رفت میباید و زین آمدن و رفتن

Нашуд огаҳ на Арастӯ ва на афлотӯн

نشد آگه نه ارسطو و نه افلاطون

Тӯшае гир ки баси давр буд манзил

توشه‌ای گیر که بس دور بود منزل

Шамъии афрӯз ки баси тира буд ҳомӯн

شمعی افروز که بس تیره بود هامون

Ту чунин гмраҳу ёрони ҳама дар мақсад

تو چنین گمره و یاران همه در مقصد

Ту чунин ғарқау дарёи зи дрри машҳун

تو چنین غرقه و دریا ز درر مشحون

Омили судгар нафас макун худ ро

عامل سودگر نفس مکن خود را

То ки ҳар дам нашавад кори ту дигргўн

تا که هر دم نشود کار تو دیگرگون

Ончӣ мақсум шуд аз кори гуҳи қисмат

آنچه مقسوم شد از کارگه قسمت

Дигар онро натавон кард каму афзӯн

دگر آنرا نتوان کرد کم و افزون

Дай ва фардот хаёласту ҳавас , парвин

دی و فردات خیال است و هوس، پروین

Агарат фикрату роӣист , бакӯш акнӯн

اگرت فکرت و رایی‌ست، بکوش اکنون