эй кандаи сайли фитнаи зи бунёдат

ای کنده سیل فتنه ز بنیادت

Вай дода боди ҳодиса бар бодат

وی داده باد حادثه بر بادت

Дар доми рӯзгор чаро чунон

در دام روزگار چرا چونان

Шуд пойбанд , хотири озодат

شد پایبند، خاطر آزادت

Танҳо на хуфтанасту тани осонӣ

تنها نه خفتن است و تن آسانی

Мақсӯди зи офаринишу эҷодат

مقصود ز آفرینش و ایجادت

Нафаси ту гмраҳасту ҳамеи тарсам

نفس تو گمره است و همی ترسم

Гмраҳи шӯй , чу ӯ кунад иршодат

گمره شوی، چو او کند ارشادت

Дили хусрав танаст , чу вайрон шуд

دل خسرو تن است، چو ویران شد

Вайронае чисон кунад ободат

ویرانه‌ای چسان کند آبادت

Ғофили бзири гунбади фирӯза

غافل بزیر گنبد فیروزه

Бигузашт соли умри зи ҳафтодат

بگذشت سال عمر ز هفتادت

Бас рӯзгор рафт ба пирӯзӣ

بس روزگار رفت به پیروزی

Бо тирмоҳу баҳману хурдодат

با تیرماه و بهمن و خردادت

Ҳар ҳафтау маӣ ки ба пеш омад

هر هفته و مهی که به پیش آمد

Бар пишбоз марг фиристодат

بر پیشباز مرگ فرستادت

Дории сафар ба пешу ҳамеи байнам

داری سفر به پیش و همی بینم

Бераҳнамоу роҳилау зодат

بی رهنما و راحله و زادت

Кард орзӯи парастӣ ва худ бинӣ

کرد آرزو پرستی و خود بینی

Бегона аз худоӣ , чу шаддодат

بیگانه از خدای، چو شدادت

То аз ҷаҳони сифла нае фориғ

تا از جهان سفله نه‌ای فارغ

Ҳаргиз нахонд аҳли хиради родат

هرگز نخواند اهل خرد رادت

Ин кӯри дили ъаҷуза бе шафқат

این کور دل عجوزهٔ بی شفقت

Чун туъмаи баҳри гурги аҷали зодат

چون طعمه بهر گرگ اجل زادت

Рӯзяти дӯсти гашту шабии душман

روزیت دوست گشت و شبی دشمن

Гоҳе нижанд карду гуҳии шодат

گاهی نژند کرد و گهی شادت

эй баси раҳи умед ки барбастат

ای بس ره امید که بربستت

эй бас дар фиреб ки бикшодат

ای بس در فریب که بگشادت

Ҳастӣ ту чун кбўтркии мискин

هستی تو چون کبوترکی مسکین

Бозии чунин қавӣ шудаи сайёдат

بازی چنین قوی شده صیادت

Парвин , наҳуфта девят омӯзад

پروین، نهفته دیویت آموزد

Деви замона , гар шавад устодат

دیو زمانه، گر شود استادت