Аз соҳати поки ошёнӣ
از ساحت پاک آشیانی
Мурғӣ биппаред сӯии гулзор
مرغی بپرید سوی گلزار
Дар фикрати тўшӣ ва туоне
در فکرت توشی و توانی
Афтод басӣу ҷуст бисёр
افتاد بسی و جست بسیار
Рафт аз чаманӣ ба бӯстонӣ
رفت از چمنی به بوستانی
Бар ҳар гулу миваи суди минқор
بر هر گل و میوه سود منقار
То хуфт зи хастагии замонӣ
تا خفت ز خستگی زمانی
Яғмогари даҳри гашти бедор
یغماگر دهر گشت بیدار
Тирии бҷҳид аз камоне
تیری بجهید از کمانی
Чун барқи ҷаҳони зи абри озор
چون برق جهان ز ابر آذار
Гардид нижанди хотирии шод
گردید نژند خاطری شاد
Чун бол ва париш тапид дар хӯн
چون بال و پرش تپید در خون
Аз ёд бурун шудаш паридан
از یاد برون شدش پریدن
Афтод зи гирудори гардун
افتاد ز گیرودار گردون
Навмеди зи ошён расӣдан
نومید ز آشیان رسیدن
Аз пари сар хеш кард берун
از پر سر خویش کرد بیرون
Нолид зи дард сар кашӣдан
نالید ز درد سر کشیدن
Донист ки нест дашту ҳомӯн
دانست که نیست دشت و هامون
Шоиста фориғ орамидан
شایستهٔ فارغ آرمیدن
Шуд чеҳраи зиндагии дигаргун
شد چهرهٔ زندگی دگرگون
Дар дида намонад тоб дидан
در دیده نماند تاب دیدن
Моно ки дил аз тапидан афтод
مانا که دل از تپیدن افتاد
Маҷрӯҳи зи ранҷ зиндагӣ раст
مجروح ز رنج زندگی رست
Аз қалби бурӣдаи гашти шарён
از قلب بریده گشت شریان
Он болу пар латиф бишикаст
آن بال و پر لطیف بشکست
Ваон сина хирад хаст пайкон
وان سینهٔ خرد خست پیکان
Сайёди сияҳи дил аз камӣни ҷуст
صیاد سیه دل از کمین جست
То сайди заъифи гашти биҷон
تا صید ضعیف گشت بیجان
Дар паҳлавии он фитода бинишаст
در پهلوی آن فتاده بنشست
Олӯдаи бхўни мурғи домон
آلوده بخون مرغ دامان
Биниҳод ба пштўораҳу баст
بنهاد به پشتواره و بست
Омад сӯии хонаи шомгоҳон
آمد سوی خانه شامگاهان
Ваон сайди бадаст кӯдакон дод
وان صید بدست کودکان داد
Чун субҳ дамид , мурғакии хирад
چون صبح دمید، مرغکی خرد
Афтод зи ошиёна дар ҷир
افتاد ز آشیانه در جر
Чун дона наёфт , хӯн дил хӯрд
چون دانه نیافت، خون دل خورد
Тақдир , париши бикунад яксар
تقدیر، پرش بکند یکسر
Шоҳини ҳаводисаши фурӯи барад
شاهین حوادثش فرو برد
Нишнид ҳадиси меҳри модар
نشنید حدیث مهر مادر
Даври фалакаш бҳич нашимурд
دور فلکش بهیچ نشمرد
Нафиканд касяши соя бар сар
نفکند کسیش سایه بر سر
Нодидаи сипеҳри зиндагӣ , мард
نادیده سپهر زندگی، مرد
Парвоз накарда , сӯхташи пар
پرواز نکرده، سوختش پر
Рафт он ҳавасу умед бар бод
رفت آن هوس و امید بر باد
Омад шабу тираи гашти лона
آمد شب و تیره گشت لانه
Ваон рафта наомад аз сафари боз
وان رفته نیامد از سفر باز
Кушед фусунгари замона
کوشید فسونگر زمانه
Кози парда бурун науфтад ин роз
کاز پرده برون نیفتد این راز
Тифлони бхёли обу дона
طفلان بخیال آب و دانه
Хуфтанду нхости дигари овоз
خفتند و نخاست دیگر آواز
Аз бомаки он баланди хона
از بامک آن بلند خانه
Каси рӯз амл накард парвоз
کس روز امل نکرد پرواز
Якбора бирафт аз миёна
یکباره برفت از میانه
Он шодӣу шавқу неъмату ноз
آن شادی و شوق و نعمت و ناز
Зон гумшудагон накард каси ёд
زان گمشدگان نکرد کس یاد
Он маскани хиради поки эмин
آن مسکن خرد پاک ایمن
Холӣ ва хароб монад фарҷом
خالی و خراب ماند فرجام
Афтод гулаши зи сақфу равзан
افتاد گلش ز سقف و روزن
Хор ва хскш бирехт аз бом
خار و خسکش بریخت از بام
Оромгҳӣ на баҳр хуфтан
آرامگهی نه بهر خفتن
Бомай на барои сайру ором
بامی نه برای سیر و آرام
Бар бод шуд он баннои равшан
بر باد شد آن بنای روشن
Нобӯд шуд он нишонау ном
نابود شد آن نشانه و نام
Аз гардиши рӯзгори тавсан
از گردش روزگار توسن
Вази бдсрии сипеҳру аҷром
وز بدسری سپهر و اجرام
Дигар нашуд он харобии обод
دیگر نشد آن خرابی آباد
Шуд соқии чарх пер хурсанд
شد ساقی چرخ پیر خرسند
Пар дид зи хӯн чу соғарӣ ро
پر دید ز خون چو ساغری را
Дастии сари роҳи домии афканд
دستی سر راه دامی افکند
Печанд ба риштае сиррӣ ро
پیچاند به رشتهای سری را
Ҷамъият эминӣ пароканд
جمعیت ایمنی پراکند
Шероза дарид дафтарӣ ро
شیرازه درید دفتری را
Бо тешаи зулми реша Эй кунад
با تیشهٔ ظلم ریشهای کند
Бар басти зи фитнае дарӣ ро
بر بست ز فتنهای دری را
Хӯни рехти бкоми кӯдакӣ чанд
خون ریخت بکام کودکی چند
Барчед бисоти модарӣ ро
برچید بساط مادری را
Фарзанд магар надошт сайёд ?
فرزند مگر نداشت صیاد؟