Яке гавҳари фурӯшӣ , сирват андӯз
یکی گوهر فروشی، ثروت اندوز
Бадаст оварад алмосии дили афрӯз
بدست آورد الماسی دل افروز
Ниҳодаш дар миёни кӣсае хирад
نهادش در میان کیسهای خرد
Бибасташ сахту сӯии махзанаши барад
ببستش سخت و سوی مخزنش برد
ДроФкндши бсндўқӣ аз оҳан
درافکندش بصندوقی از آهن
Бшоми андар , наҳуфт он рӯзи равшан
بشام اندر، نهفت آن روز روشن
Бар он сандӯқ зад қуфлии зи пӯлод
بر آن صندوق زد قفلی ز پولاد
Чароғ эмин намӯд , аз фитнаи бод
چراغ ایمن نمود، از فتنهٔ باد
зи банду баст , чун шуд кӣсаи огоҳ
ز بند و بست، چون شد کیسه آگاه
Ҳисоби кори худ гум кард ногоҳ
حساب کار خود گم کرد ناگاه
Чу меҳру иштиёқ гавҳарӣ дид
چو مهر و اشتیاق گوهری دید
Биболеду басии худро писандид
ببالید و بسی خود را پسندید
На танҳо буд ва меингошт танҳост
نه تنها بود و میانگاشت تنهاست
На зебо буд ва мепиндошт зебост
نه زیبا بود و میپنداشت زیباست
Гумон кард , аз ғуруру саргаронӣ
گمان کرد، از غرور و سرگرانی
Ки баҳр ӯст ранҷи посбонӣ
که بهر اوست رنج پاسبانی
Бидон бимоигӣ , гардан барафрошт
بدان بیمایگی، گردن برافراشت
Фурӯтан буд ,гар сармоя Эй дошт
فروتن بود، گر سرمایهای داشت
зи ҳарфи нарху пайғоми харидор
ز حرف نرخ و پیغام خریدار
Бўзну қадари хеш , афзуд бисёр
بوزن و قدر خویش، افزود بسیار
Бахуд гуфт ин ҷаҳони афрӯзӣ аз мост
بخود گفت این جهان افروزی از ماست
Баноми мост , ҳар рамзӣ ки ӣнҷост
بنام ماست، هر رمزی که اینجاست
Набӯд ар ҳикматӣ дар суҳбати ман
نبود ار حکمتی در صحبت من
Чаҳ мекардам дарин сандӯқи оҳан
چه میکردم درین صندوق آهن
Ҷамолу ҷоҳи мо , бисёр будаст
جمال و جاه ما، بسیار بودست
Аҷаби рангии дарин рухсор будаст
عجب رنگی درین رخسار بودست
Баҳоии мо фузун карданд ҳар рӯз
بهای ما فزون کردند هر روز
Аҷаби рухшанда буд ин бахти пирӯз
عجب رخشنده بود این بخت پیروز
Марои наққоди гардун қӣматӣ дод
مرا نقاد گردون قیمتی داد
Ки бастандами чунин бо қуфли пӯлод
که بستندم چنین با قفل پولاد
Бадв алмос гуфт , эй ёри худхоҳ
بدو الماس گفت، ای یار خودخواه
На тнҳоӣӣ , рафиқӣ ҳаст дар роҳ
نه تنهائی، رفیقی هست در راه
Чаҳ шуд кин чеҳри зеборо надидӣ
چه شد کاین چهر زیبا را ندیدی
Қарин мо шудӣ , моро надидӣ
قرین ما شدی، ما را ندیدی
Чаҳ нисбат бо ҷавоҳир , ресмон ро
چه نسبت با جواهر، ریسمان را
Чаҳ хешӣ , ресмону осмон ро
چه خویشی، ریسمان و آسمان را
Набошад худписандиро саранҷом
نباشد خودپسندی را سرانجام
Касе дебои нбоФд бо нахи хом
کسی دیبا نبافد با نخ خام
Агар гавҳари фуруш , ӣнҷо гузар дошт
اگر گوهر فروش، اینجا گذر داشت
На баҳри кӣса , аз баҳр гуҳар дошт
نه بهر کیسه، از بهر گهر داشت
Бмхзн ,гар шабӣ чун ва чаро рафт
بمخزن، گر شبی چون و چرا رفت
На аз баҳри шумо , аз баҳр мо рафт
نه از بهر شما، از بهر ما رفت
Ту муштии пунба , ман парвардаи кон
تو مشتی پنبه، من پروردهٔ کان
Ту чун шаби тира , ман субҳи дурахшон
تو چون شب تیره، من صبح درخشان
Чу дар доман гирифтӣ гавҳарии пок
چو در دامن گرفتی گوهری پاک
Туро бигирифт дасти чарх аз хок
ترا بگرفت دست چرخ از خاک
Чу бар гиранд ин покизаи гавҳар
چو بر گیرند این پاکیزه گوهر
Гушойанд аз ту банду қуфл аз дар
گشایند از تو بند و قفل از در
Ту пиндории раҳу расм ту некӯаст
تو پنداری ره و رسم تو نیکوست
Турои ҳамсояи некӯ буд , эй дӯст
ترا همسایه نیکو بود، ای دوست
Аз он маънӣ , накардандат фаромӯш
از آن معنی، نکردندت فراموش
Ки дории ҳамчуи ман , ҷонӣ дар оғӯш
که داری همچو من، جانی در آغوش
Аз он карданд дар кунҷӣ наҳант
از آن کردند در کنجی نهانت
Ки бспрднди ганҷии шоягонат
که بسپردند گنجی شایگانت
Чу нақш ман фитад зини пардаи берун
چو نقش من فتد زین پرده بیرون
Шавад кори ту низ онгаҳ дигаргун
شود کار تو نیز آنگه دگرگون
На ӣнҷои моя Эй монад , на судӣ
نه اینجا مایهای ماند، نه سودی
На ғайр аз ресмонат , тори пудӣ
نه غیر از ریسمانت، تار پودی
Ба перомуни ман , доранд шаби пос
به پیرامون من، دارند شب پاس
Ту карбосӣ , маро хонанд алмос
تو کرباسی، مرا خوانند الماس
Назар бозӣ намӯд , он ёри дилҷӯй
نظر بازی نمود، آن یار دلجوی
Турои бардошт , то бинад маро рӯй
ترا برداشت، تا بیند مرا روی
Туро багушӯд ва мо гаштем равшан
ترا بگشود و ما گشتیم روشن
Туро бар баст ва мо монадем эмин
ترا بر بست و ما ماندیم ایمن
Сафои тан , зи нури ҷон пок аст
صفای تن، ز نور جان پاک است
Чу он берун шуд , ин як мушт хок аст
چو آن بیرون شد، این یک مشت خاک است