Боғбонӣ , қатрае бар барги гул

باغبانی، قطره‌ای بر برگ گل

Дид ва гуфт ин чеҳраи ҷой ашк нест

دید و گفت این چهره جای اشک نیست

Гуфт , ман хандидаам то зода ам

گفت، من خندیده‌ام تا زاده‌ام

Дӯш , бар хандиданам булбул гирист

دوش، بر خندیدنم بلبل گریست

Ман , ҳаме хандам барисам рӯзгор

من، همی خندم برسم روزگار

Кин чаҳ ноҳамворӣу норостист

کاین چه ناهمواری و ناراستیست

Хандаи моро , ҳикоят равшан аст

خندهٔ ما را، حکایت روشن است

Гиряи булбул , надонистам з чист

گریهٔ بلبل، ندانستم ز چیست

Лаҳзае хуш бӯдаем ва рафта ем

لحظه‌ای خوش بوده‌ایم و رفته‌ایم

Онкии умр ҷовдонӣ дошт , кист

آنکه عمر جاودانی داشت، کیست

Ман агар як рӯза , ту сад сола Эй

من اگر یک روزه، تو صد ساله‌ای

Рафтанӣ ҳастем ,гар як ё дивист

رفتنی هستیم، گر یک یا دویست

Дарс ибрат хонд аз авроқи ман

درس عبرت خواند از اوراق من

Ҳар ки сӯии ман , бФкрти бнгрист

هر که سوی من، بفکرت بنگریست

Хуррамам , бо онкии хорам ҳамсар аст

خرمم، با آنکه خارم همسر است

Ошно шуд бо ҳаводис , ҳар ки зист

آشنا شد با حوادث، هر که زیست

Нест гулро , фурсати биму умед

نیست گل را، فرصت بیم و امید

Зонка ҳаст имрӯзу дигар рӯз нест

زانکه هست امروز و دیگر روز نیست