Булбулӣ гуфт саҳар бо гули сурх

بلبلی گفت سحر با گل سرخ

Коинҳмаҳи хор ба гирд ту чарост

کاینهمه خار به گرد تو چراست

Гули хшбўӣу нкўӣӣ чу туро

گل خشبوی و نکوئی چو ترا

Ҳамнишин бӯдан бо хор , хатост

همنشین بودن با خار، خطاست

Ҳар ки пайванд ту ҷӯяд , хор аст

هر که پیوند تو جوید، خوار است

Ҳар ки наздик ту ояд , расвост

هر که نزدیک تو آید، رسواست

Ҳоҷиби қасри ту , ҳар рӯз хасӣ аст

حاجب قصر تو، هر روز خسی است

Ба сари кӯии ту ҳар шаб , ғавғост

به سر کوی تو هر شب، غوغاست

Мо туро сайр надидем дамӣ

ما تو را سیر ندیدیم دمی

Хори дидеми ҳаме аз чапу рост

خار دیدیم همی از چپ و راست

Ошиқон дар ҳама ҷо нанишинанд

عاشقان در همه جا ننشینند

Хилвати инсу всоқ ту куҷост ?

خلوت انس و وثاق تو کجاست؟

Хори гоҳами сару гуҳи пои бхсб

خار گاهم سر و گه پای بخسب

Ҳамнишин ту аҷаб бесар ва пост !

همنشین تو عجب بی سر و پاست!

Гули сурхӣ ва напурсӣ ки чаро

گل سرخی و نپرسی که چرا

Хор дар маҳди ту дар нашав ва намост ?

خار در مهد تو در نشو و نماست؟

Гуфт : “ зибоӣии гулро мстоӣ

گفت: "زیبائی گل را مستای

Зонка як раҳи хуш ва икдм зебост

زانکه یک ره خوش و یکدم زیباست

“ он хушӣ каз ту гурезад , чаҳ хушӣаст ?

"آن خوشی کز تو گریزد، چه خوشیست؟

Он сФоӣӣ ки намонад , чаҳ сафост ?

آن صفائی که نماند، چه صفاست؟

“ ногурезаст гул аз суҳбати хор

"ناگریز است گل از صحبت خار

Чаману боғ , бФрмон қазост

چمن و باغ، بفرمان قضاست

“ мо шкФтим ки пажмурда шавем

"ما شکفتیم که پژمرده شویم

Гули сурхӣ ки ду шаб монад , гёст

گل سرخی که دو شب ماند، گیاست

“ оқибат , хортар аз хор шавад

"عاقبت، خوارتر از خار شود

Ин гули тоза ки маҳбӯб шумост

این گل تازه که محبوب شماست

“ рӯ , гулии ҷӯй ки ҳамвора хушаст

"رو، گلی جوی که همواره خوشست

Боғи таҳқиқи азин боғ ҷудост

باغ تحقیق ازین باغ جداست

“ ин чунин хостаи биғш ро

"این چنین خواستهٔ بیغش را

зи дукони дгарӣ бояд хост

ز دکان دگری باید خواست

“ мо чу рафтем , гул дигар ҳаст

"ما چو رفتیم، گل دیگر هست

Зоти ҳақ , бехалал ва бе ҳамтост

ذات حق، بی‌خلل و بی‌همتاست

“ ҳамаро киштии нисён , киштӣаст

"همه را کشتی نسیان، کشتیست

Ҳамаро роҳ ба дарёӣ фаност

همه را راه به دریای فناست

“ чаҳ тавон дошт ҷузи ин чашми зи даҳр ?

"چه توان داشت جز این چشم ز دهر؟

Чаҳ тавон кард ? фалак бе парвост

چه توان کرد؟ فلک بی‌پرواست

“ зи тарозуии қазо , шиква макун

"ز ترازوی قضا، شکوه مکن

Ки зи вазни ҳамаи кас , хоҳад кост

که ز وزن همه کس، خواهد کاست

“ раҳи он пўӣ ки пайдоиш азуаст

"ره آن پوی که پیدایش ازوست

Лек бо ӣнҳама , худ нопидост

لیک با اینهمه، خود ناپیداست

“ натавон гуфт ки хор аз чаҳ дамид

"نتوان گفت که خار از چه دمید

Хорро низ дарин боғ , баҳост

خار را نیز درین باغ، بهاست

“ чарх бо ҳар ки нишондат , биншин

"چرخ با هر که نشاندت، بنشین

Ҳар чаҳро хоҷа раво дид , равост

هر چه را خواجه روا دید، رواست

“ банда , шоиста танҳоӣ нест

"بنده، شایستهٔ تنهایی نیست

Ҳақи таъолӣу тақаддус , танҳост

حق تعالی و تقدس، تنهاست

“ гуҳари маъдани мақсӯд , якеаст

"گهر معدن مقصود، یکیست

Вончаҳ барҷост , шабаҳ ё миност

وانچه برجاست، شبه یا میناست

“ хилватии хоҳ , каз ағёр тиҳӣаст

"خلوتی خواه، کز اغیار تهیست

Давлатии ҷӯй , ки бичўн ва чарост

دولتی جوی، که بیچون و چراست

“ ҳар гулии иллат ва айбӣ дорад

"هر گلی علت و عیبی دارد

Гул беиллат ва беайб , худост “

گل بی علت و بی عیب، خداست"