Субҳдам , соҳибдилӣ дар гулшанӣ

صبحدم، صاحبدلی در گلشنی

Шуд равони баҳри назора карданӣ

شد روان بهر نظاره کردنی

Дид гулҳои сипеду сурху зард

دید گلهای سپید و سرخ و زرد

Ёсамину хайрӣу райҳону вирд

یاسمین و خیری و ریحان و ورد

Бар лаби ҷӯҳо , дамидаи лола ҳо

بر لب جوها، دمیده لاله‌ها

Бар гулу сӯсан , чакидаи жола ҳо

بر گل و سوسن، چکیده ژاله‌ها

Ҳар танӣ , равшантар аз ҷонӣ шуда

هر تنی، روشنتر از جانی شده

Ҳар гули сурхӣ , гулистонӣ шуда

هر گل سرخی، گلستانی شده

Барги гул , шодобу шабнами тобнок

برگ گل، شاداب و شبنم تابناک

Ҳар ду аз олоиши пиндор , пок

هر دو از آلایش پندار، پاک

Гўӣии он соҳибназар , роӣӣ надошт

گوئی آن صاحبنظر، رائی نداشت

Фикрату шавқ тмошоӣӣ надошт

فکرت و شوق تماشائی نداشت

На сӯии зебо рухӣ мекард рӯй

نه سوی زیبا رخی میکرد روی

На гулӣ , на ғунча Эй мекард буи

نه گلی، نه غنچه‌ای میکرد بوی

Ҳар тарафи гул буд , онҷои вақти гашт

هر طرف گل بود، آنجا وقت گشت

Ҷумларо медид , аммо мегузашт

جمله را میدید، اما میگذشت

Дар сафи гулҳо , бидид ӯ ногаҳон

در صف گلها، بدید او ناگهان

Ки гули пажмурда Эй гашта ниҳон

که گل پژمرده‌ای گشته نهان

Даври афтодаи зи базми ёрҳо

دور افتاده ز بزم یارها

Хуй карда бо ҷафои хорҳо

خوی کرده با جفای خارها

ИкнФси бишкуфта , як дами зиста

یکنفس بشکفته، یک دم زیسته

Субҳдам , шабнам бар ӯ бигириста

صبحدم، شبنم بر او بگریسته

Равнақаши бишкастаи чархи кўжи пушт

رونقش بشکسته چرخ کوژ پشت

Зишт гашта , бар накӯён карда пушт

زشت گشته، بر نکویان کرده پشت

Алғрз , соҳибдили равшани равон

الغرض، صاحبدل روشن روان

Он гули пажмурдаи чид ва шуд равон

آن گل پژمرده چید و شد روان

Ҷумла хандиданд гулҳои дигар

جمله خندیدند گلهای دگر

Ки набӯдӣ орифу соҳиби назар

که نبودی عارف و صاحب‌نظر

Зини ҳамаи зибоӣӣу ҷилва гарӣ

زین همه زیبائی و جلوه‌گری

Як гули пажмурда бо худ мебарӣ

یک گل پژمرده با خود میبری

Ин муамморо надонистем чист

این معما را ندانستیم چیست

Винкаҳ бар мо бартарӣ додяш кист

وینکه بر ما برتری دادیش کیست

Гуфт , гул дар бӯстон бисёр буд

گفت، گل در بوستان بسیار بود

Лек , моро нуктае дар кор буд

لیک، ما را نکته‌ای در کار بود

Мо аз он мъниш чидем , эй Фтӣ

ما از آن معنیش چیدیم، ای فتی

Ки нчинди кас , гули пажмурда ро

که نچیند کس، گل پژمرده را

Кардам ин афтода зон раҳи ҷустуҷӯӣ

کردم این افتاده زان ره جستجوی

Ки бгрдоннд аз афтода , рӯй

که بگردانند از افتاده، روی

Зон ббрдими ин гул беобу ранг

زان ببردیم این گل بی آب و رنگ

Ки замонаи арса бар вай кард танг

که زمانه عرصه بر وی کرد تنگ

Вақти ин гул меравад ҳолеи зи даст

وقت این گل میرود حالی ز دست

Дигаронро то шабонгаҳ вақт ҳаст

دیگران را تا شبانگه وقت هست

Ман ббўӣиднш , зон кардам ҳавас

من ببوئیدنش، زان کردم هوس

Кин чунин гулро набавӣади ҳеҷ кас

کاین چنین گل را نبوید هیچ کس

Даии шкФт аз гулбун ва имрӯз шуд

دی شکفت از گلبن و امروز شد

эй аҷаб , имрӯзҳо дируз шуд

ای عجب، امروزها دیروز شد

Умр , чун авроқ бешероза буд

عمر، چون اوراق بی شیرازه بود

Ин гули пажмурда , дишаби тоза буд

این گل پژمرده، دیشب تازه بود

Чун харидорон , гирифтемаши бадаст

چون خریداران، گرفتیمش بدست

Зонка чархи пер , бозораши шикаст

زانکه چرخ پیر، بازارش شکست

Чунки гулҳои дигар зиботрнд

چونکه گلهای دگر زیباترند

Ҳам назарбозон бар он бигузаранд

هم نظربازان بر آن بگذرند

Халқро бошад ҳавои рангу бӯ

خلق را باشد هوای رنگ و بو

Кас напурсад , кони гули пажмурдаи кӯ

کس نپرسد، کان گل پژمرده کو

Хониш
гл пжмрдҳ — ъндлӣб