Субҳдам , тозаи гулӣ худбин гуфт
صبحدم، تازه گلی خودبین گفت
Коз чаҳ хоки сияҳам дар паҳлуаст
کاز چه خاک سیهم در پهلوست
Хок хандид ки манзурӣ ҳаст
خاک خندید که منظوری هست
Хира бо ҳам нншстим , эй дӯст
خیره با هم ننشستیم، ای دوست
Мақсади ин раҳи нопидо ро
مقصد این ره ناپیدا را
з касе пресс ки пайдоиш азуаст
ز کسی پرس که پیدایش ازوست
Ҳама аз давлати хок сияҳ аст
همه از دولت خاک سیه است
Ки чамани хуррам ва гулшан хушбӯаст
که چمن خرم و گلشن خوشبوست
Ҳамаи Тифлон дабистон мананд
همه طفلان دبستان منند
Ҳар гулу сабза ки андар лаб ҷӯаст
هر گل و سبزه که اندر لب جوست
Пӯстин будамат айёми што
پوستین بودمت ایام شتا
Чу шудӣ мағз , раҳо кардӣ пӯст
چو شدی مغز، رها کردی پوست
Ҷуз тавозуъ набӯд расму раҳам
جز تواضع نبود رسم و رهم
Гарчи гулзори зи ман чун минӯаст
گرچه گلزار ز من چون مینوست
Накунам пайравии аҷабу ҳўӣ
نکنم پیروی عجب و هوی
Зонка афтодагӣами хислат ва хуаст
زانکه افتادگیم خصلت و خوست
Ту , бдлҷўӣии худ мағрурӣ
تو، بدلجوئی خود مغروری
Нишнидӣ ки фалак , арбада ҷӯаст
نشنیدی که فلک، عربدهجوست
Ман агар тира вагар ночизам
من اگر تیره و گر ناچیزم
Ҳар чаҳро хоҷаи писандад , некӯаст
هر چه را خواجه پسندد، نیکوست
Гул бехок нахоҳад рўӣид
گل بی خاک نخواهد روئید
Хок , ҳар сӯй буд , гули зонсўст
خاک، هر سوی بُوَد، گل زانسوست
Хилқат аз баҳри танӣ танҳо нест
خِلقت از بهر تنی تنها نیست
Чашмгар чашм шуд , абрӯ абрӯаст
چشم گر چشم شد، اَبرو اَبروست
Ҳамагӣ хок шавем охири кор
همگی خاک شویم آخرِ کار
Ҳамчуи он хок ки дар барзан ва кӯаст
همچو آن خاک که در برزن و کوست
Барги гул ё бар глрхсорӣ аст
برگِ گل یا بَرِ گلرخساری است
Хоку хиштӣ ки ба бурҷу борўст
خاک و خِشتی که بِه بُرج و باروست
Такя бар дӯстии даҳр , макун
تکیه بر دوستی دهر، مکن
Ки гуҳии дӯст , дигар гоҳ адуаст
که گهی دوست، دگَر گاه عدوست
Машав эмин ки гули сад баргам
مشو ایمن که گل صد برگم
Ки ту сад баррагӣу гетӣ сад рӯаст
که تو صد برگی و گیتی صد روست
Гарчи гирдаст бдидни гирдӯ
گرچه گرد است بدیدن گردو
На ҳар он гирд ки дидӣ , гирдӯаст
نه هر آن گرد که دیدی، گردوست
Гӯии чавгон фалак шуд сармо
گوی چوگان فلک شد سرِ ما
Зонка чавгони фалак , инаш гӯаст
زانکه چوگان فلک، اینش گوست
Ҳама , ногоҳ гаулӯгир шаванд
همه، ناگاه گلوگیر شوند
Ҳамаро , луқмаи гетӣ ба гулӯаст
همه را، لقمهٔ گیتی به گلوست
Киштии баҳри қазо , таслим аст
کشتی بحر قضا، تسلیم است
Андарин баҳр , на киштӣ , на крўст
اندرین بحر، نه کشتی، نه کروست
Кӯш то ҷома фурсат надарӣ
کوش تا جامهٔ فرصت ندری
Дарзии даҳр , на огаҳ з руфӯаст
درزی دهر، نه آگه ز رفوست
То ту обӣ ба такаллуф бихӯрӣ
تا تو آبی به تکلف بخوری
На сбўӣӣ ва на обӣ ба сабуаст
نه سبوئی و نه آبی به سبوست
Ғофил аз хеш машав , як сари мӯӣ
غافل از خویش مشو، یک سر موی
Умр , овехта аз як сар мӯаст
عمر، آویخته از یک سر موست