Модари Мӯсо , чу Мӯсоро ба нил

مادر موسی، چو موسی را به نیل

Дар фиканд , аз гуфта раби ҷалил

در فکند، از گفتهٔ رب جلیل

Худ з соҳил кард бо ҳасрати нигоҳ

خود ز ساحل کرد با حسرت نگاه

Гуфт к-эии фарзанди хирад бе гуноҳ

گفت کای فرزند خرد بی‌گناه

Гар фаромӯшат кунад лутфи худоӣ

گر فراموشت کند لطف خدای

Чун раҳеи зини киштӣ бе нохудоӣ

چون رهی زین کشتی بی ناخدای

Гар наёрад эзади пакети биёад

گر نیارد ایزد پاکت به یاد

Оби хокатро диҳад ногуҳи ббод

آب خاکت را دهد ناگه به باد

Ваҳй омад кин чаҳ фикр ботил аст

وحی آمد کاین چه فکر باطل است

Раҳрави мо инак андар манзил аст

رهرو ما اینک اندر منزل است

Пардаи шакро барандоз аз миён

پردهٔ شک را برانداز از میان

То бибинӣ суд кардӣ ё зиён

تا ببینی سود کردی یا زیان

Мо гирифтеми ончиро андохтӣ

ما گرفتیم آنچه را انداختی

Дасти ҳақро дидӣ ва нашинохтӣ

دست حق را دیدی و نشناختی ؟

Дар ту , танҳо ишқу меҳр модарӣ аст

در تو، تنها عشق و مهر مادری است

Шеваи мо , адлу банда парварӣ аст

شیوهٔ ما، عدل و بنده پروری است

Нест бозии кори ҳақ , худро мбоз

نیست بازی کار حق، خود را مباز

Ончӣ барадем аз ту , бози ореми боз

آنچه بردیم از تو، باز آریم باز

Сатҳи об аз гоҳўорш хуштар аст

سطح آب از گاهوارش خوشتر است

Дояаш сайлобу мавҷаш модар аст

دایه‌اش سیلاب و موجش مادر است

Равадҳо аз худ на туғён мекунанд

رودها از خود نه طغیان میکنند

Ончии мигўӣими мо , он мекунанд

آنچه میگوئیم ما، آن میکنند

Мо , ба дарёи ҳукм тӯфон медиҳем

ما، به دریا حکم طوفان میدهیم

Мо ба сайлу мавҷ фармон медиҳем

ما به سیل و موج فرمان میدهیم

Нисбати нисёни бзоти ҳақи мада

نسبت نسیان بذات حق مده

Бор куфраст ин , бадуш худ манеҳ

بار کفر است این، بدوش خود منه

Ба ки баргардӣ , бмо бисипоряш

به که برگردی، بما بسپاریش

Кӣ ту аз мо дӯсттар мидориш

کی تو از ما دوست‌تر میداریَٖش

Нақш ҳастӣ , нақшӣ аз айвони мост

نقش هستی، نقشی از ایوان ماست

Хоку боду об , саргардони мост

خاک و باد و آب، سرگردان ماست

Қатрае каз ҷӯйборӣ меравад

قطره‌ای کز جویباری میرود

Аз паии анҷом корӣ меравад

از پیِ انجام کاری میرود

Мо басӣ гум гашта , боз оварда ем

ما بسی گم گشته، باز آورده‌ایم

Мо , басӣ бетӯшаро парварда ем

ما، بسی بی توشه را پرورده‌ایم

Миҳмони мост , ҳар кас бенавост

میهمان ماست، هر کس بینواست

Ошно бо мост , чун бе ошност

آشنا با ماست، چون بی آشناست

Мо бихонем , ар чаҳ моро рад кунанд

ما بخوانیم، ار چه ما را رد کنند

Айб пӯшӣҳо кунем , ар бад кунанд

عیب پوشیها کنیم، ار بد کنند

Сӯзан мо дӯхт , ҳар ҷо ҳар чаҳ дӯхт

سوزن ما دوخت، هر جا هر چه دوخت

Зоташи мо сӯхт , ҳар шамъӣ ки сӯхт

زاتش ما سوخت، هر شمعی که سوخت

Кштӣии зосиби мавҷии ҳавлнок

کشتئی زاسیب موجی هولناک

Рафт вақте сӯии ғарқоби ҳалок

رفت وقتی سوی غرقاب هلاک

Тунди бодӣ , кард сайрашро табоҳ

تند بادی، کرد سیرش را تباه

Рӯзгори аҳл киштӣ шуд сиёҳ

روزگار اهل کشتی شد سیاه

Тоқатӣ дар лангар ва суккон намонад

طاقتی در لنگر و سکان نماند

Қӯтӣ дар даст кштибон намонад

قُوَّتی در دست کشتیبان نماند

Нохдоёнро киёст андакӣ аст

ناخدایان را کیاست اَندَکیست

Нохудои киштии имкон яке аст

ناخدای کشتی امکان یکیست

Бандҳоро тору пуд , аз ҳам гусехт

بندها را تار و پود، از هم گسیخت

Мавҷ , аз ҳар ҷо ки роҳӣ ёфт рехт

موج، از هر جا که راهی یافت ریخت

Ҳар чаҳ буд аз молу мардум , оби барад

هر چه بود از مال و مردم، آب برد

Зон гуруҳи рафта , тифлӣ монад хирад

زان گروه رفته، طفلی ماند خرد

Тифли мискин , чун кабӯтар пар гирифт

طفل مسکین، چون کبوتر پر گرفت

Баҳрро чун доман модар гирифт

بحر را چون دامن مادر گرفت

Мавҷаши аввал , ваҳла , чун тӯмор кард

موجش اول وهله، چون طومار کرد

Тунди боди андеша пайкор кард

تند باد اندیشهٔ پیکار کرد

Баҳрро гуфтам дигар тӯфон макун

بحر را گفتم دگر طوفان مکن

Ин баннои шавқро , вайрон макун

این بنای شوق را، ویران مکن

Дар миёни мустамандон , фарқ нест

در میان مستمندان، فرق نیست

Ин ғариқи хирад , баҳр ғарқ нест

این غریق خرد، بهر غرق نیست

Сахраро гуфтам , макун бо ӯ ситез

صخره را گفتم، مکن با او ستیز

Қатраро гуфтам , бидон ҷониби марез

قطره را گفتم، بدان جانب مریز

Амр додам бодро , кони ширхор

امر دادم باد را، کان شیرخوار

Гирад аз дарё , гузорад дар канор

گیرد از دریا، گذارد در کنار

Сангро гуфтам бзирши нарми шӯ

سنگ را گفتم بزیرش نرم شو

Барфро гуфтам , ки оби гарми шӯ

برف را گفتم، که آب گرم شو

Субҳро гуфтам , биравяш ханда кун

صبح را گفتم، به رویش خنده کن

Нурро гуфтам , дилашро зинда кун

نور را گفتم، دلش را زنده کن

Лоларо гуфтам , ки наздикаш биравӣ

لاله را گفتم، که نزدیکش بروی

Жоларо гуфтам , ки рухсораш бишӯй

ژاله را گفتم، که رخسارش بشوی

Хорро гуфтам , ки халхолаш макун

خار را گفتم، که خَلخالَش مَکَن

Морро гуфтам , ки тифлакро мазан

مار را گفتم، که طفلک را مَزَن

Ранҷро гуфтам , ки сабраш андак аст

رنج را گفتم، که صبرش اندک است

Ашкро гуфтам , мкоҳш кӯдак аст

اشک را گفتم مکاهش ، کودک است

Гургро гуфтам , тани хирадаши мдр

گرگ را گفتم، تن خُردَش مَدَر

Дуздро гуфтам , гулӯбандаш мабар

دزد را گفتم، گلوبندش مَبَر

Бахтро гуфтам , ҷҳондориши даҳ

بخت را گفتم، جهانداریش ده

Ҳушро гуфтам , ки ҳушёряши даҳ

هوش را گفتم، که هشیاریش ده

Тирагӣҳоро намудем равшанӣ

تیرگیها را نمودم روشنی

Тарсҳоро ҷумла кардам эминӣ

ترسها را جمله کردم ایمنی

Эминии диданд ва ноэмин шуданд

ایمنی دیدند و ناایمن شدند

Дӯстӣ кардам , маро душман шуданд

دوستی کردم، مرا دشمن شدند

Корҳо карданд , аммо пасту зишт

کارها کردند، اما پست و زشت

Сохтанд ойинаҳо , аммо зи хишт

ساختند آئینه‌ها، اما ز خشت

То ки худ бишнохтанд аз роҳ , чоҳ

تا که خود بشناختند از راه، چاه

Чоҳҳо канданд мардумро бароа

چاهها کندند مردم را ، به راه

Равшанӣҳо хостанд , аммо зи дӯд

روشنیها خواستند، اما ز دود

Қасрҳо афроштанд , аммо ба равад

قصرها افراشتند، اما به رود

Қисса ҳо гуфтанд беаслу асос

قصه‌ها گفتند ، بی‌اصل و اساس

Дуздҳо багумоштанд аз баҳри пос

دزدها بگماشتند از بهر پاس

Ҷомҳо лабрез карданд аз фасод

جامها لبریز کردند از فساد

Ришта ҳо раштанд дар дӯки ъинод

رشته‌ها رشتند در دوک عناد

Дарсҳо хонданд , аммо дарси ор

درسها خواندند، اما درس عار

Асбҳо ронданд , аммо бе Фсор

اسبها راندند، اما بی‌فسار

Девҳо карданд дарбону вакил

دیوها کردند دربان و وکیل

Дар чаҳ маҳзар , маҳзари ҳии ҷалил

در چه محضر، محضر حیِّ جلیل

Саҷда ҳо карданд бар ҳар сангу хок

سجده‌ها کردند بر هر سنگ و خاک

Дар чаҳ маъбад , маъбади яздони пок

در چه معبد، معبد یزدان پاک

Раҳнамӯни гаштанд дар тӣаи залол

رهنمون گشتند در تیه ضَلال

Тӯшаҳо бурданд аз визру вабол

توشه‌ها بردند از وَزر و وَبال

Аз танури худписандӣ , шуд баланд

از تنور خودپسندی، شد بلند

Шуълаи кирдорҳои нописанд

شعلهٔ کردارهای ناپسند

Ворҳондими он ғариқ бе наво

وارهاندیم آن غریق بی‌نوا

То раҳед аз марг , шуд сайди ҳўӣ

تا رهید از مرگ، شد صید هویٰ

Охир , он нури таҷаллӣ дӯд шуд

آخر، آن نور تجّلی دود شد

Он ятем бегунаҳ , намруд шуд

آن یتیم بی‌گنه، نِمرود شد

Рзмҷўӣӣ кард бо чун ман касе

رزمجوئی کرد ، با چون من کسی

Хости ёрӣ , аз уқобу каркасӣ

خواست یاری، از عقاب و کرکسی

Кардамаш бо меҳрбонӣҳо бузург

کردمش با مهربانیها بزرگ

Шуд бузургу тира дилтар шуд зи гург

شد بزرگ و تیره دلتر شد ز گرگ

Барқи аҷаб , оташи басии афрӯхта

برق عُجْب، آتش بسی افروخته

Вази шарорӣ , хонимонҳо сӯхта

وز شراری، خانمان‌ها سوخته

Хост то лоф худовандӣ занад

خواست تا لاف خداوندی زند

Бурҷ ва борӯй худоро бишиканад

برج و باروی خدا را بشکند

Рой бад зад , гашти пасту тираи рой

رای بد زد، گشت پست و تیره رای

Саркашӣ карду Фкндимши зи пой

سرکشی کرد و ، فکندیمش ز پای

Пашшаеро ҳукм фармудам ки хез

پَشّه‌ای را حکم فرمودم که ، خیز

Хокаши андари дида худбин бирез

خاکش اندر دیدهٔ خودبین بریز

То намонад боди аҷабаш дар димоғ

تا نماند باد عُجْبَش در دُماغ

Тирагиро ном нагузорад чароғ

تیرگی را نام نگذارد چراغ

Мо ки душманро чунин мипрўрим

ما که دشمن را چنین میپروریم

Дӯстонро аз назар , чун мибрим

دوستان را از نظر، چوُن میبریم ؟

Онкӣ бо намруд , ин эҳсон кунад

آنکه با نِمرود، این احسان کند

Зулм , кӣ бо Мӯсо умрон кунад

ظلم، کی با موسیِ عمران کند

Ин сухан , парвин , на аз рӯй ҳўии сет

این سخن، پروین، نه از روی هویٰ ست

Ҳар куҷо нурӣаст , з анвор худост

هر کجا نوری است، ز انوار خداست