Шунидаед миёни ду қатраи хӯн чаҳ гузашт

شنیده‌اید میان دو قطره خون چه گذشت

Гуҳи мунозира , як рӯз бар сари гузарӣ

گه مناظره، یک روز بر سر گذری

Яке бигуфт ба он дайгарӣ , ту хӯн ки Эй

یکی بگفت به آن دیگری، تو خون که‌ای

Ман аўФтодаҳам ӣнҷо , зи дасти тоҷўрӣ

من اوفتاده‌ام اینجا، ز دست تاجوری

Бигуфт , ман бчкидми зи пои хоркнӣ

بگفت، من بچکیدم ز پای خارکنی

зи ранҷи хор , ки рафташ бпо чу ништрӣ

ز رنج خار، که رفتش بپا چو نیشتری

Ҷавоб дод зи як чашмаем ҳар ду , чаҳ ғам

جواب داد ز یک چشمه‌ایم هر دو، چه غم

Чакидаем агар ҳар як аз тани дгарӣ

چکیده‌ایم اگر هر یک از تن دگری

Ҳазор қатраи хӯн дар пиёлаи икрнгнд

هزار قطرهٔ خون در پیاله یکرنگند

Тафовути рагу шарёни нмикнди асарӣ

تفاوت رگ و شریان نمیکند اثری

зи мо ду қатраи кучак чаҳ кор хоҳад хост

ز ما دو قطرهٔ کوچک چه کار خواهد خاست

Биё шавем яке қатраи бзргтрӣ

بیا شویم یکی قطرهٔ بزرگتری

Бароаи саъйу амал , бо ҳам иттифоқ кунем

براه سعی و عمل، با هم اتفاق کنیم

Ки эминанд чунин раҳравони з ҳар хатарӣ

که ایمنند چنین رهروان ز هر خطری

Дар аўФтим з равадӣ миёни дрёӣӣ

در اوفتیم ز رودی میان دریائی

Гузар кунем зи сарчашмае биҷавӣу ҷирӣ

گذر کنیم ز سرچشمه‌ای بجوی و جری

Биханда гуфт , миёни ман ва ту фарқ басӣ аст

بخنده گفت، میان من و تو فرق بسی است

Тўӣии зи дасти шаҳӣ , ман зи пои коргарӣ

توئی ز دست شهی، من ز پای کارگری

Барои ҳамраҳеу иттиҳод бо чу манӣ

برای همرهی و اتحاد با چو منی

Хушаст ашки ятемӣу хӯни ранҷбарӣ

خوش است اشک یتیمی و خون رنجبری

Ту аз фироқи дил ва ъушрат омадӣ бавуҷуд

تو از فراغ دل و عشرت آمدی بوجود

Ман аз хмидни пуштӣу заҳмати камарӣ

من از خمیدن پشتی و زحمت کمری

Туро ба матбахи шаҳ , пухта шуд ҳамеша таом

ترا به مطبخ شه، پخته شد همیشه طعام

Маро ба оташи оҳӣу оби чашм тарӣ

مرا به آتش آهی و آب چشم تری

Ту аз фурӯғ май ноб , сурх ранг шудӣ

تو از فروغ می ناب، سرخ رنگ شدی

Ман аз накӯҳиши хорӣу сӯзиши ҷгарӣ

من از نکوهش خاری و سوزش جگری

Маро ба малики ҳақиқат , ҳазор каси бихарад

مرا به ملک حقیقت، هزار کس بخرد

Чаро ки дар дили кони дилӣ , шудам гуҳарӣ

چرا که در دل کان دلی، شدم گهری

Қазоу ҳодиса , нақши ман аз миёни набард

قضا و حادثه، نقش من از میان نبرد

Кадоми қатраи хӯнро , буд чунин ҳунарӣ

کدام قطرهٔ خون را، بود چنین هنری

Дарин аломати хунин , ниҳони ду сад дарёст

درین علامت خونین، نهان دو صد دریاست

зи соҳили ҳама , пайдост киштии зафарӣ

ز ساحل همه، پیداست کشتی ظفری

зи қайди бандагӣ , ин бастагон шаванд озод

ز قید بندگی، این بستگان شوند آزاد

Агар бшўқи рҳоӣӣ , зананд болу парӣ

اگر بشوق رهائی، زنند بال و پری

Ятему пераи зан , ӣнқадари хӯн дил нахуранд

یتیم و پیره‌زن، اینقدر خون دل نخورند

Агар бахона ғоратгарӣ фитад шарарӣ

اگر بخانهٔ غارتگری فتد شرری

Бҳкми нои ҳақ ҳар сифла , халқро накашанд

بحکم نا حق هر سفله، خلق را نکشند

Агар зи қатли падар , пурсишӣ кунад писарӣ

اگر ز قتل پدر، پرسشی کند پسری

Дарахти ҷавру ситам , ҳеҷ барг ва бор надошт

درخت جور و ستم، هیچ برگ و بار نداشت

Агар ки дасти муҷозот , миздши табарӣ

اگر که دست مجازات، میزدش تبری

Сипеҳри пер , нмидўхти ҷомаи бедод

سپهر پیر، نمیدوخت جامهٔ بیداد

Агар набӯд зи сабру сукуташи остарӣ

اگر نبود ز صبر و سکوتش آستری

Агар ки бдмнширо кашанд бар сари дор

اگر که بدمنشی را کشند بر سر دار

Биҷой ӯ нанишинад бзўри азуи бтрӣ

بجای او ننشیند بزور ازو بتری