Навгулӣ , рӯзии з шўрстон дамид

نوگلی، روزی ز شورستان دمید

Хор , он гул диду рӯ дар ҳам кашид

خار، آن گل دید و رو در هم کشید

Каз чаҳ рўӣидӣ ба пеши пои мо

کز چه روئیدی به پیش پای ما

Танг кардӣ безарурат , ҷои мо

تنگ کردی بی ضرورت، جای ما

Сурхии ранги ту , чашмам хира кард

سرخی رنگ تو، چشمم خیره کرد

Зиштии рӯят , фазоро тира кард

زشتی رویت، فضا را تیره کرد

Хастаи гашт аз буии ҷонкоҳати вуҷӯд

خسته گشت از بوی جانکاهت وجود

Ин чаҳ нақшаст , ин чаҳ тораст , ин чаҳ пуд

این چه نقش است، این چه تار است، این چه پود

Ҳҷлтаст , ин шоха бе бори ту

حجلت است، این شاخهٔ بی‌بار تو

Ибратаст , ин барги ноҳамвори ту

عبرت است، این برگ ناهموار تو

Кош бар мекунад , зини марзат касе

کاش بر میکند، زین مرزت کسی

Коши мирўӣид дар ҷояти хасӣ

کاش میروئید در جایت خسی

Ту надонам аз кадомин кишварӣ

تو ندانم از کدامین کشوری

Ҳар ки ҳастӣ , мояи дардисарӣ

هر که هستی، مایهٔ دردسری

Мо зи як иқлӣм , зон бо ҳам хушем

ما ز یک اقلیم، زان با هم خوشیم

Гар ки дар обем вагар дар оташем

گر که در آبیم و گر در آتشیم

Шабнамӣ гар мечакад , бар рӯй мост

شبنمی گر میچکد، بر روی ماست

Накҳатӣ гар мерасад , аз буии мост

نکهتی گر میرسد، از بوی ماست

Чун ту , бас дар ҷӯйу ҷир рўӣидаҳ анд

چون تو، بس در جوی و جر روئیده‌اند

Лек моро бештар бўӣидаҳ анд

لیک ما را بیشتر بوئیده‌اند

Даста ҳо чиданд аз мо субҳу шом

دسته‌ها چیدند از ما صبح و شام

Ҳеҷ наниҳоданд наздики ту гом

هیچ ننهادند نزدیک تو گام

Ту ҳамаи айбӣ ва мо яксар ҳунар

تو همه عیبی و ما یکسر هنر

Мо сарафрозем ва ту бепоу сар

ما سرافرازیم و تو بی پا و سر

Гул бадв хандид к-эй бе меҳри дӯст

گل بدو خندید کای بی مهر دوست

Зштрўӣӣ , лек гуфторат накӯаст

زشتروئی، لیک گفتارت نکوست

Ҳамнишин чун тўӣӣ бӯдан , хатост

همنشین چون توئی بودن، خطاست

Рост гуфтӣ ончӣ гуфтӣ , рости рост

راست گفتی آنچه گفتی، راست راست

Гулбунӣ кандар биёбоне шкФт

گلبنی کاندر بیابانی شکفت

Ёваегар хор бар рӯй гуфт , гуфт

یاوه‌ای گر خار بر روی گفت، گفت

Май шкФтим ар бтрФи гулшанӣ

می‌شکفتیم ار بطرف گلشنی

Микшидим аз тафохури доманӣ

میکشیدیم از تفاخر دامنی

То миёни хор ва хошок андарем

تا میان خار و خاشاک اندریم

Кас надонад каз шумо никўтрим

کس نداند کز شما نیکوتریم

Мо каз аввал , пок тинат бӯда ем

ما کز اول، پاک طینت بوده‌ایم

Аз куҷои домони ту олӯда ем

از کجا دامان تو آلوده‌ایم

Субҳати гул , ранҷа дорад хорро !

صبحت گل، رنجه دارد خار را!

Хирагии байн , хори ноҳамворро !

خیرگی بین، خار ناهموار را!

Хори дидстӣ ки гул дид ва рамед

خار دیدستی که گل دید و رمید

Гули шнидстӣ ки шуд хор ва халид

گل شنیدستی که شد خار و خلید

Мо фурӯмоя набудем аз азал

ما فرومایه نبودیم از ازل

Ту фурӯмоя , шудӣ зарби алмисл

تو فرومایه، شدی ضرب‌المثل

Ҳмншинони ту хороннду бас

همنشینان تو خارانند و بس

Гул чаҳ арзади пеши ту , эй булҳавас

گل چه ارزد پیش تو، ای بوالهوس

Пеши ту , ғайр аз гиёҳӣ нестем

پیش تو، غیر از گیاهی نیستیم

Ту чаҳ майдонӣ чаҳем ва кистем

تو چه میدانی چه‌ایم و کیستیم

Чун касе нои аҳлро аҳлии шимурд

چون کسی نا اهل را اهلی شمرد

Гар зи ваии рӯзӣ қФоӣӣ хӯрд , хӯрд

گر ز وی روزی قفائی خورد، خورد

Мо ки ҷои хешро нашнохтем

ما که جای خویش را نشناختیم

Хештанро дар бало андохтем

خویشتن را در بلا انداختیم