Ҷавонӣ чунин гуфт рӯзӣ ба перӣ

جوانی چنین گفت روزی به پیری

Ки чунаст бо перяти зиндагонӣ

که چون است با پیریت زندگانی

Бигуфт андарин нома ҳарфӣаст мубҳам

بگفت اندرین نامه حرفی است مبهم

Ки мъниши ҷузи вақт перӣ ндонӣ

که معنیش جز وقت پیری ندانی

Ту , ба каз тўоноӣии хеши гўӣӣ

تو، به کز توانائی خویش گوئی

Чаҳ мипрсӣ аз давраи нотавонӣ

چه میپرسی از دورهٔ ناتوانی

Ҷавонии накӯдор , кин мурғи зебо

جوانی نکودار، کاین مرغ زیبا

Намонад дар ин хонаи устихонӣ

نماند در این خانهٔ استخوانی

Матоъӣ ки ман ройгон додам аз каф

متاعی که من رایگان دادم از کف

Тугар митўонӣ , мадаи ройгонӣ

تو گر میتوانی، مده رایگانی

Ҳар он саргаронӣ ки ман кардам аввал

هر آن سرگرانی که من کردم اول

Ҷаҳон кард аз он бештар , саргаронӣ

جهان کرد از آن بیشتر، سرگرانی

Чу сармояам сӯхт , аз кор мондам

چو سرمایه‌ام سوخت، از کار ماندم

Ки бозӣаст , бе мояи бозоргонӣ

که بازی است، بی‌مایه بازارگانی

Аз он баради ганҷи маро , дузди гетӣ

از آن برد گنج مرا، دزد گیتی

Ки дар хоб будам гуҳи посбонӣ

که در خواب بودم گه پاسبانی