Шаб шуду пери руфӯгар нола кард

شب شد و پیرِ رفوگر ناله کرد

К-эии хуши он чашмӣ ки гарм хуфтан аст

کای خوش آن چشمی که گرمِ خفتن است

Чаҳ шабу рӯзии маро , чун рӯзу шаб

چه شب و روزی مرا، چون روز و شب

Суҳбати ман , бо нах ва бо сӯзан аст

صحبتِ من، با نخ و با سوزن است

Ман ба ҳар ҷоӣӣ ки маскан ме кунам

من به هَر جائی که مسکن می‌کنم

Бо ман онҷои бахти бад , ҳам маскан аст

با من آنجا بختِ بد، هم مسکن است

Чира шуд чун бар сияҳ , мӯии сипед

چیره شد چون بر سیه، موی سپید

Гуфтам инак навбат донистан аст

گفتم اینک نوبت دانستن است

На даму дӯдӣ , на суду моя Эй

نه دم و دودی، نه سود و مایه‌ای

Хонаи дарвеш , аз дузд эмин аст

خانهٔ درویش، از دزد ایمن است

Бргшои авроқи дилро ва бихон

برگشای اوراق دل را و بخوان

Қиссаҳои дил , фузун аз гуфтан аст

قصّه‌های دل، فزون از گفتن است

Ман забуни гаштам ба чанголи ду гург

من زبون گشتم به چنگالِ دو گرگ

Рӯзу шаб , гурганду гетӣ мкмн аст

روز و شب، گرگند و گیتی مَکمَن است

Истодам , гарчи хам шуд пушти ман

ایستادم، گرچه خَم شد پشت من

АўФтодн , аз қазо тарсидан аст

اوفتادن، از قضا ترسیدن است

Гар нуҳуми имрӯз , ин фурсати зи даст

گر نهم امروز، این فرصت ز دست

Чораам фардо ба хорӣ мурдан аст

چاره‌ام فردا به خواری مردن است

Сар , ҳазорон дардисар дорад , сар аст

سر، هزاران دردسر دارد، سر است

Тан , ду сад туаш ва наво хоҳад , тан аст

تن، دو صد توش و نوا خواهد، تن است

Дили зи хӯн , ёқӯти аҳмар сохта аст

دل ز خون، یاقوت احمر ساخته است

Ман намедонистам ӣнҷо маъдан аст

من نمی‌دانستم اینجا معدن است

Ҷома ҳо кардам руфӯ , аммо ба тан

جامه‌ها کردم رفو، امّا به تن

Ҷома Эй дорам ки чун прўизн аст

جامه‌ای دارم که چون پرویزن است

Ин ҳама ҷон кандану сӯзан задан

این همه جان کندن و سوزن زدن

Гӯри худ , бо нӯк сӯзан кандан аст

گور خود، با نوک سوزن کندن است

Ҳар чаҳ имшаб дӯхтам , бшикофтам

هر چه امشب دوختم، بشکافتم

Ин нахустин мабҳас нодидан аст

این نخستین مبحث نادیدن است

Чашми ман , чизе намебинад дигар

چشم من، چیزی نمی‌بیند دگر

Кори сӯзан , кори чашм равшан аст

کارِ سوزن، کارِ چشم روشن است

Дида то ёрои дидан дошт , дид

دیده تا یارای دیدن داشت، دید

Ин чароғ , акнӯн дигар беравған аст

این چراغ، اکنون دگر بی روغن است

Чарх то гардӣда , халқ афтода анд

چرخ تا گردیده، خلق افتاده‌اند

Ин фитоданҳо аз он гардидан аст

این فتادنها از آن گردیدن است

Ончии рӯзӣ дар танам , дил дошт ном

آنچه روزی در تنم، دل داشت نام

Бскаҳ сахтӣ дид , имрӯз оҳан аст

بسکه سختی دید، امروز آهن است

Бас руфӯ кардам , надонистам ки умр

بس رفو کردم، ندانستم که عُمر

Сад ҳазораш порагӣ бар доман аст

صد هزارش پارگی بر دامن است

Гуфтамаш , лухтии бимони баҳри руфӯ

گفتمش، لَختی بمان بهر رفو

Гуфт фурсат нест , вақт рафтан аст

گفت فرصت نیست، وقتِ رفتن است

Хира аз ман зиракӣ хоҳад фалак

خیره از من زیرکی خواهد فلک

Коргар , ҳангоми перӣ кавдан аст

کارگر، هنگام پیری کودن است

Дӯш , заъф перем аз по фиканд

دوش، ضعفِ پیریَم از پا فکند

Гуфтам ин дарси зи пой афтодан аст

گفتم این درسِ ز پای افتادن است

Зарраи зарра ҳар чаҳ буд аз ман гирифт

ذرّه ذرّه هر چه بود از من گرفت

Дайр донистам ки гетӣ раҳзан аст

دیر دانستم که گیتی رهزن است

Нест ҷузи мӯии сипедами ҳосилӣ

نیست جز موی سپیدم حاصلی

Киштам идборасту фақрам хирман аст

کِشتم ادبار است و فقرم خَرمن است

Ман ба сад хуноба , як нон ёфтам

من به صد خونابه، یک نان یافتم

Нон нахурдан , беҳтар аз хӯн хӯрдан аст

نان نخوردن، بهتر از خون خوردن است

Душманонро дӯст тар дорам зи дӯст

دشمنان را دوست‌تر دارم ز دوست

Дӯст , вақти тангдастӣ душман аст

دوست، وقت تنگدستی دشمن است

Ҳар чаҳ ман гардани ниҳодам , чарх зад

هر چه من گردن نهادم، چرخ زد

Хӯни ман , айёмро бар гардан аст

خون من، ایّام را بر گردن است

Хастау коҳидаҳ ва фарсӯда ам

خسته و کاهیده و فرسوده‌ام

Ҳар замонам , марг дар пероҳан аст

هر زمانم، مرگ در پیراهن است

Арзиши ман , пораи дузӣ буду бас

ارزشِ من، پاره‌دوزی بود و بس

Ин чунин арзиш , ба ҳеҷ арзидан аст

این چنین ارزش، به هیچ ارزیدن است

Ман на пероҳан , кафан пӯшида ам

من نه پیراهن، کفن پوشیده‌ام

Ин кафан , бар чашми ту пероҳан аст

این کفن، بر چشمِ تو پیراهن است

Сӯзанаши сад неш зад , ин хирагӣ

سوزنش صد نیش زد، این خیرگی

Дастмузди дасти ларзон ман аст

دستمزدِ دستِ لرزان من است

Бар ситамкорон , ситам камтар расад

بر ستمکاران، ستم کمتر رسد

Ин сазои бурдборӣ кардан аст

این سزای بردباری کردن است