эй ҷисми сиёҳи мўмёӣӣ
ای جسم سیاه مومیائی
Кӯи онҳамаи аҷабу хўднмоӣӣ
کو آنهمه عجب و خودنمائی
Бо ҳоли сукуту бӯҳт , чунӣ
با حال سکوت و بهت، چونی
Дар олами инзивои чроӣӣ
در عالم انزوا چرائی
Ожанги зи рухи нмикнии давр
آژنگ ز رخ نمیکنی دور
зи абрӯӣ , гиреҳи нмигшоӣӣ
ز ابروی، گره نمیگشائی
Маълум нашуд ба фикру пурсиш
معلوم نشد به فکر و پرسش
Ин роз ки шоҳ ё гдоӣӣ
این راز که شاه یا گدائی
Гар гмраҳу озманд будӣ
گر گمره و آزمند بودی
Имрӯз чаҳ шуд ки порсоӣӣ
امروز چه شد که پارسائی
Бо мо ва на дар миёни моӣӣ
با ما و نه در میان مائی
Вақте зи ғуруру шавқу шодӣ
وقتی ز غرور و شوق و شادی
По бар сар чарх ме наҳодӣ
پا بر سر چرخ مینهادی
Будӣ чу парандагон , сбкрўҳ
بودی چو پرندگان، سبکروح
Дар гулшану кӯҳсору водӣ
در گلشن و کوهسار و وادی
Он рӯз , чаҳ расму роҳ будат
آن روز، چه رسم و راه بودت
Имрӯз , на сифлае , на родӣ
امروز، نه سفلهای، نه رادی
Пайкони қазо басар халидат
پیکان قضا بسر خلیدت
Чун шуд ки зи пои ниўФтодӣ
چون شد که ز پا نیوفتادی
Сад қарни гузашта ва ту танҳо
صد قرن گذشته و تو تنها
Дар гӯшаи дахмаи истодӣ
در گوشهٔ دخمه ایستادی
Гўӣӣ ки зи санги хораи зодӣ
گوئی که ز سنگ خاره زادی
Кардӣ зи кадоми ҷом май нӯш
کردی ز کدام جام می نوش
Кин гӯна шудӣ нижанду мадҳуш
کاین گونه شدی نژند و مدهوش
Бар раҳгузар ки , дӯхтӣ чашм
بر رهگذر که، دوختی چشم
Айём , туро чаҳ гуфт дар гӯш
ایام، ترا چه گفت در گوش
Банди ту , ки бар гушӯд аз пой
بند تو، که بر گشود از پای
Бори ту , ки барграфт аз дӯш
بار تو، که برگرفت از دوش
Дар олами нестӣ , чаҳ дидӣ
در عالم نیستی، چه دیدی
Коинсони мутаҳайирӣу хомӯш
کاینسان متحیری و خاموش
Даст чаҳ касе , бадаст будат
دست چه کسی، بدست بودت
Аз баҳр ки , боз кардӣ оғӯш
از بهر که، باز کردی آغوش
Дерӣаст ки гаштае фаромӯш
دیری است که گشتهای فراموش
Шояд ки саманд меҳр ронадӣ
شاید که سمند مهر راندی
Нонеи бгрснаҳ эй расонадӣ
نانی بگرسنهای رساندی
Офат зада ҳаводисӣ ро
آفت زدهٔ حوادثی را
Аз вартаи аҷзи ворҳондӣ
از ورطهٔ عجز وارهاندی
Аз домани ғарқа Эй гирифтӣ
از دامن غرقهای گرفتی
То доман соҳилаш кашонадӣ
تا دامن ساحلش کشاندی
Ҳар қисса ки гуфтанӣаст , гуфтӣ
هر قصه که گفتنی است، گفتی
Ҳар нома ки хўонднист хондӣ
هر نامه که خواندنیست خواندی
Паҳлавӣ шикастагон нишастӣ
پهلوی شکستگان نشستی
Аз пои фитодаро нишондӣ
از پای فتاده را نشاندی
Фарҷом , чаро з кор монадӣ
فرجام، چرا ز کار ماندی
Гўӣӣ бтў додаанд савганд
گوئی بتو دادهاند سوگند
Кин роз , ниҳон кунӣ ба лабханд
کاین راز، نهان کنی به لبخند
Ин даст ки гаштааст пари чин
این دست که گشته است پر چین
Будаст чу шохае барӯманд
بودست چو شاخهای برومند
Кардаст ҳазор мушкили осон
کردست هزار مشکل آسان
Бастаст ҳазор аҳду пайванд
بستست هزار عهد و پیوند
Бинмуда ба гмрҳӣ , раҳи рост
بنموده به گمرهی، ره راست
Багушӯда зи пои бандае , банд
بگشوده ز پای بندهای، بند
Шояд ки ба базмгоҳи фиръавн
شاید که به بزمگاه فرعون
Бигрифта ва дода соғарӣ чанд
بگرفته و داده ساغری چند
Кӯи давлати он ҷаҳони худованд
کو دولت آن جهان خداوند
Зон дам ки ту хуфтае дарин ғор
زان دم که تو خفتهای درین غار
Гардандаи сипеҳр , гашта бисёр
گردنده سپهر، گشته بسیار
Баси поки дилону неки корон
بس پاک دلان و نیک کاران
Олӯда шуданду зишти кирдор
آلوده شدند و زشت کردار
Баси ҷанг , ба оштӣ бадал шуд
بس جنگ، به آشتی بدل شد
Баси сулҳу сафо ки гашти пайкор
بس صلح و صفا که گشت پیکار
Баси занг ки пок шуд ба сайқал
بس زنگ که پاک شد به صیقل
Баси оинаро гирифт зангор
بس آینه را گرفت زنگار
Баси бозу тзрўро таба кард
بس باز و تذرو را تبه کرد
Шоҳини адам , бчнгу минқор
شاهین عدم، بچنگ و منقار
эй ёр , сухан бигӯӣ бо ёр
ای یار، سخن بگوی با یار
эй мурда ва карда зиндагонӣ
ای مرده و کرده زندگانی
эй зиндаи мурда , ҳеҷ доне
ای زندهٔ مرده، هیچ دانی
Баси Подшаҳону сарафрозон
بس پادشهان و سرافرازان
Бурданди бхок , ҳукмронӣ
بردند بخاک، حکمرانی
Баси рамзи зи дафтари сулаймон
بس رمز ز دفتر سلیمان
Хонданд ба дев , ройгонӣ
خواندند به دیو، رایگانی
Бигузашт чаҳ қарнҳо , чаҳ айём
بگذشت چه قرنها، چه ایام
Гуҳи боғаму гуҳи бшодмонӣ
گه باغم و گه بشادمانی
Баси кохи баланди поя , шуд паст
بس کاخ بلند پایه، شد پست
Аммо ту биҷой , ҳамчунонӣ
اما تو بجای، همچنانی
Бар қалъаи марг , марзбонӣ
بر قلعهٔ مرگ، مرزبانی
Шаддод намонад дар шуморӣ
شداد نماند در شماری
Бо кор қазо накард корӣ
با کار قضا نکرد کاری
Намруду баланди бурҷи Бобул
نمرود و بلند برج بابل
Шуд хок ва бирафт бо ғуборӣ
شد خاک و برفت با غباری
Моно ки турои дилии парешон
مانا که ترا دلی پریشان
Дар синаи тапидаи рӯзгорӣ
در سینه تپیده روزگاری
Дар роҳи ту , аўФтодаҳи сангӣ
در راه تو، اوفتاده سنگی
Дар пои ту , дар шикастаи хорӣ
در پای تو، در شکسته خاری
Дуздида , бчҳраҳи сиёҳат
دزدیده، بچهرهٔ سیاهت
Ғалтидаи сиришки интизорӣ
غلتیده سرشک انتظاری
Дар раҳгузари азизи ёрӣ
در رهگذر عزیز یاری
Шояд ки туро биравӣ зону
شاید که ترا بروی زانو
Ҷо дошта кӯдакии сухангӯ
جا داشته کودکی سخنگو
Рӯзяш кашидае бдомн
روزیش کشیدهای بدامن
Гоҳяши нишондае ба паҳлу
گاهیش نشاندهای به پهلو
Гуҳи гиряу гоҳ ханда карда
گه گریه و گاه خنده کرده
Бӯсидаи гуҳату сари гуҳии рӯ
بوسیده گهت و سر گهی رو
Якбор , ниҳодаи дил ба бозӣ
یکبار، نهاده دل به بازی
Як лаҳза , турои гирифтаи бозу
یک لحظه، ترا گرفته بازو
Гомӣ зада бо ту кӯдакона
گامی زده با تو کودکانه
Пурсидаи зи шаҳру бурҷу борӯ
پرسیده ز شهر و برج و بارو
Дар пои ту , ҳеҷ мондаи неру
در پای تو، هیچ مانده نیرو
Гирд аз рухи ҷон пок рафтӣ
گرد از رخ جان پاک رفتی
Венаи нуктаи з ғофилон наҳуфтӣ
وین نکته ز غافلان نهفتی
Андарз гузаштагон шунидӣ
اندرز گذشتگان شنیدی
Ҳарфии зи гузашта ҳо нагуфтӣ
حرفی ز گذشتهها نگفتی
Аз фитнау гиру дор , тоқӣ
از فتنه و گیر و دار، طاقی
Бо ибрату бамӣу бӯҳт , ҷуфтӣ
با عبرت و بمی و بهت، جفتی
Доду ситади замона чун буд
داد و ستد زمانه چون بود
эй дӯст , чаҳ додӣ ва гирифтӣ
ای دوست، چه دادی و گرفتی
ӣнҷои асарии з рафтагон нест
اینجا اثری ز رفتگان نیست
Чун шуд ки ту монадӣ ва нарафтӣ
چون شد که تو ماندی و نرفتی
Чашми ту нигоҳ кард ва хуфтӣ
چشم تو نگاه کرد و خفتی