Ба моҳи дай , гулистон гуфт бо барф

به ماه دی، گلستان گفت با برف

Ки моро чанд ҳайрон мегузорӣ

که ما را چند حیران میگذاری

Басӣ боридае бар гулшану роғ

بسی باریده‌ای بر گلشن و راغ

Чаҳ хоҳад будгар зин пас наборӣ

چه خواهد بود گر زین پس نباری

Басии гулбун , кафани пӯшед аз ту

بسی گلبن، کفن پوشید از تو

Басӣ кардӣ бхўбони сӯгворӣ

بسی کردی بخوبان سوگواری

Шикастӣ ҳар чаҳро , дигар напайваст

شکستی هر چه را، دیگر نپیوست

Задӣ ҳар захм , гашти он захми корӣ

زدی هر زخم، گشت آن زخم کاری

Ҳазорон ғунча нашукуфта барадӣ

هزاران غنچه نشکفته بردی

Навиди барги сабзӣ ҳам наёрӣ

نوید برگ سبزی هم نیاری

Чу густардӣ бисоти душманӣ ро

چو گستردی بساط دشمنی را

Ҳазорон дӯстро кардӣ фирорӣ

هزاران دوست را کردی فراری

Бигуфт эй дӯст , меҳр аз кӣна бишнос

بگفت ای دوست، مهر از کینه بشناس

з мо ноед ба ҷузи тиморхўорӣ

ز ما ناید به جز تیمارخواری

Ҳазорон роз буд андари дили хок

هزاران راز بود اندر دل خاک

Чаҳ крдстими мо ҷузи роздорӣ

چه کردستیم ما جز رازداری

Баҳр бе тӯшаи соз ва барг додам

بهر بی توشه ساز و برگ دادم

Накардам ҳичгаҳи носозгорӣ

نکردم هیچگه ناسازگاری

Баҳор аз даккаи ман ҳала гирад

بهار از دکهٔ من حله گیرد

Шукуфа бошад аз ман ёдгорӣ

شکوفه باشد از من یادگاری

Ман омӯзам дарахтони куҳан ро

من آموزم درختان کهن را

Гуҳии сарсабзӣу гуҳи миваи дорӣ

گهی سرسبزی و گه میوه‌داری

Маро ҳар сол , гардуни миФрстд

مرا هر سال، گردون میفرستد

Ба гулзор аз паии омӯзгорӣ

به گلزار از پی آموزگاری

Чаман яксар нгорстон шуд аз ман

چمن یکسر نگارستان شد از من

Чаро нақши бад аз ман менигорӣ

چرا نقش بد از من مینگاری

Ба гул гуфтам румузи длФрибӣ

به گل گفتم رموز دلفریبی

Ба булбул , достони дўсторӣ

به بلبل، داستان دوستاری

зи ман , гулҳои наврӯзии шабу рӯз

ز من، گلهای نوروزی شب و روز

Фаро гиранд дарси комкорӣ

فرا گیرند درس کامکاری

Чу ман ганҷури боғу бӯстонам

چو من گنجور باغ و بوستانم

Дарин ганҷинаи дорӣ ҳар чаҳ дорӣ

درین گنجینه داری هر چه داری

Маро бо худ вдиътҳости пинҳон

مرا با خود ودیعتهاست پنهان

зи даврони бад-ӣн бе эътиборӣ

ز دوران بدین بی اعتباری

Ҳазорон ганҷро гаштами нигаҳбон

هزاران گنج را گشتم نگهبان

Бад-ӣн бепоӣӣу нопойдорӣ

بدین بی پائی و ناپایداری

Дилу домани нёлўдм ба пастӣ

دل و دامن نیالودم به پستی

Барӣ будам зи нанги бади шиорӣ

بری بودم ز ننگ بد شعاری

Сипедам зон сабаб карданд дар бар

سپیدم زان سبب کردند در بر

Ки бошад ҷомаи прҳизкорӣ

که باشد جامهٔ پرهیزکاری

Қазои бас кор башмурд ва бмн дод

قضا بس کار بشمرد و بمن داد

Ҳазорон кор кардамгар шуморӣ

هزاران کار کردم گر شماری

Барои хоби сарву лолау гул

برای خواب سرو و لاله و گل

Чаҳ шабҳо кардаам шаби зиндаи дорӣ

چه شبها کرده‌ام شب زنده‌داری

Ба хайрӣ гуфтам андари вақти сармо

به خیری گفتم اندر وقت سرما

Ки майли хоби дорӣ ? гуфт оре

که میل خواب داری؟ گفت آری

Ба булбул гуфтам андар лона биншин

به بلبل گفتم اندر لانه بنشین

Ки эмин бошӣ аз бози шикорӣ

که ایمن باشی از باز شکاری

Чу насрини аўФтод аз пой , гуфтам

چو نسرین اوفتاد از پای، گفتم

Ки бояд сабр карду бурдборӣ

که باید صبر کرد و بردباری

Шикастами лоларо соғар , ки дигар

شکستم لاله را ساغر، که دیگر

Нанӯшад май буқати ҳӯшёрӣ

ننوشد می بوقت هوشیاری

Фишурдами наргиси махмурро гӯш

فشردم نرگس مخمور را گوش

Ки то берун кунад аз сари хуморӣ

که تا بیرون کند از سر خماری

Чу сӯсан хаста шуд гуфтам чаҳ хоҳӣ

چو سوسن خسته شد گفتم چه خواهی

Бигуфт ар рост бояд гуфт , ёрӣ

بگفت ار راست باید گفت، یاری

зи барфи омодаи гашти оби гуворо

ز برف آماده گشت آب گوارا

Гўороӣӣ расад зини ногуворӣ

گوارائی رسد زین ناگواری

Баҳор аз сардӣ ман ёфт гармӣ

بهار از سردی من یافت گرمی

Маниш додам кулоҳи шаҳриёрӣ

منش دادم کلاه شهریاری

На гандум дошт брзигр , на хирман

نه گندم داشت برزیگر، نه خرمن

Нмикрдимгар мо пардаи дорӣ

نمیکردیم گر ما پرده‌داری

Агар яксол гардад хушки солӣ

اگر یکسال گردد خشک‌سالی

Забунӣ бошаду бади рӯзгорӣ

زبونی باشد و بد روزگاری

Аз ин пас , боғбон ояд ба гулшан

از این پس، باغبان آید به گلشن

Маро бигузашт вақти обёрӣ

مرا بگذشت وقت آبیاری

Равон ояд ба ҷисм , ин мрдгонро

روان آید به جسم، این مردگانرا

зи борону зи боди нави баҳорӣ

ز باران و ز باد نو بهاری

Дарахтон , баргу гули оранд яксар

درختان، برگ و گل آرند یکسر

Бадал бар фарбеҳӣ гардад нзорӣ

بدل بر فربهی گردد نزاری

Бчҳри сурхи гул , равшан кунӣ чашм

بچهر سرخ گل، روشن کنی چشم

На беҳудааст ин чашми интизорӣ

نه بیهوده است این چشم انتظاری

Нисорами гул , раҳ оварадам баҳор аст

نثارم گل، ره آوردم بهار است

Раҳ оварад маро ҳаргиз наёрӣ

ره‌آورد مرا هرگز نیاری

Арӯс ҳастӣ аз ман ёфт зевар

عروس هستی از من یافت زیور

Ту акнӯн аз маниш кун хостгорӣ

تو اکنون از منش کن خواستگاری

Хабари даҳ бар худовандони неъмат

خبر ده بر خداوندان نعمت

Ки мо кардем ин хидматгузорӣ

که ما کردیم این خدمتگزاری