Хамед наргиси пажмурдае зандау шарм

خمید نرگس پژمرده‌ای ز اَنده و شرم

Чу дид ҷилваи гулҳои бӯстонӣ ро

چو دید جلوهٔ گلهای بوستانی را

Фиканд бар гули худрӯии дидаи умед

فِکند بر گلَ خودروی دیدهٔ امید

Наҳуфта гуфт бадви ин ғам наоне ро

نهفته گفت بدو این غم نهانی را

Ки бар накарда сар аз хок , дар басити замин

که بر نکرده سر از خاک، در بسیط زمین

Шудам нишона , балоҳои осмонӣ ро

شدم نشانه، بلاهای آسمانی را

Маро ба суфраи холӣ , замона меҳмон кард

مرا به سفرهٔ خالی، زمانه مهمان کرد

Надидаи чашми кас ингуна миҳмонӣ ро

ندیده چشم کس اینگونه میهمانی را

Табиби боди саборо бигӯӣ аз раҳи меҳр

طبیب باد صبا را بگوی از ره مهر

Ки то даво кунад ин дарди ногаҳонӣ ро

که تا دوا کند این درد ناگهانی را

зи кордонии дирузи ман чаҳ суди имрӯз

ز کاردانی دیروز من چه سود امروز

Чу кор нест , чаҳ таъсии кордонӣ ро

چو کار نیست، چه تاثیر کاردانی را

Ба чашми хираи айём ҳар чаҳ хира шудам

به چشم خیرهٔ اَیّام هر چه خیره شدم

Надид дидаи ман рӯй меҳрбонӣ ро

ندید دیدهٔ من روی مهربانی را

Ман аз сабоу чамани бадгумони нмигштм

من از صبا و چمن بَدگمان نمیگشتم

Замона дар дилами афканди бадгумонӣ ро

زمانه در دلم افکند بدگمانی را

Чунон хушанд гулу арғавон ки пиндорӣ

چنان خوشند گُل و ارغوان که پنداری

Харидаанд ҳамаи малики шодмонӣ ро

خریده‌اند همه مُلک شادمانی را

Шикастам ва нашуд огоҳи боғбони қазо

شکستم و نشد آگاه باغبان قضا

Нахонда буд магари дарси боғбонӣ ро

نخوانده بود مگر درس باغبانی را

Ба ман ҷавонии худро ба сим ва зар бифурӯш

به من جوانی خود را به سیم و زر بفروش

Ки зару сим калидаст Комронӣ ро

که َزرّ و سیم کلید است کامرانی را

Ҷавоб дод ки ойин рӯзгор инаст

جواب داد که آئین روزگار اینست

Басии баландӣ ва пастӣаст зиндагонӣ ро

بسی بلندی و پستی است زندگانی را

Бкси надоди тўоноӣии ин сипеҳри баланд

بکس نداد توانائی این سپهر بلند

Ки аз пеш нафиристод нотавонӣ ро

که از پِیَش نفرستاد ناتوانی را

Ҳануз тоза раседӣу Авестоади фалак

هنوز تازه رسیدی و اوستاد فَلک

Нагуфта баҳри ту асрори бостонӣ ро

نگفته بهر تو اَسرار باستانی را

Дар он макон ки ҷавонии дамӣу умр , шабӣ аст

در آن مکان که جوانی دمی و عمر، شبی است

Ба хираи митлбии умри ҷовдонӣ ро

به خیره میطلبی عمرِ جاودانی را

Ниҳон ба ҳар гул ва ҳар сабзае ду сад маънӣ аст

نهان به هر گل و هر سبزه‌ای دو صد معنی است

Ба ҷуз замона надонад каси ин маъонӣ ро

به جز زمانه نداند کس این معانی را

зи ганҷи вақт , нўоӣии бабр ки шбрўи даҳр

ز گنج وقت، نوائی ببر که شبرو دهر

Ба ройгони баради ин ганҷи ройгонӣ ро

به رایگان بَرَد این گنج رایگانی را

зи ранги сурхи гул арғавон машав дилтанг

ز رنگِ سُرخِ گلِ ارغوان مشو دلتنگ

Хазон сияҳ кунад он рӯй арғавонӣ ро

خزان سیه کُند آن روی ارغوانی را

Гаронбаҳост гули андари чаман вале мштоб

گرانبهاست گل اندر چمن ولی مشتاب

Бадал кунанд ба арзонии ин гаронӣ ро

بَدَل کنند به ارزانی این گرانی را

Замона бар тани райҳону лолау насрин

زمانه بر تن ریحان و لاله و نسرین

Басии даридаи қабоҳои парниёнӣ ро

بسی دریده قباهای پرنیانی را

Ман ва туро бабради дузди чархи пер , аз онк

من و تو را ببرد دُزدِ چرخِ پیر، از آنک

зи дузди хоста будем посбонӣ ро

ز دزد خواسته بودیم پاسبانی را

Чаман чигуна раҳад зи офати дайу баҳман

چمن چگونه رهد ز آفتِ دی و بهمن

Сабо чаҳ чора кунад боди меҳргонӣ ро

صبا چه چاره کُند باد مهرگانی را

Ту зару сими нигаҳдори кандарин бозор

تو زَرّ و سیم نگهدار کاندرین بازار

Ба сим ва зар нахаридааст каси ҷавонӣ ро

به سیم و زر نخریده است کس جوانی را