Ба сари хоки падар , духтаракӣ

به سر خاک پدر، دخترکی

Сӯрату сина бнохн мехаст

صورت و سینه به ناخن می‌خست

Ки на пайванд ва на модар дорам

که نه پیوند و نه مادر دارم

Коши рӯҳам ба падар май пайваст

کاش روحم به پدر می‌پیوست

Гиряам баҳр падар нест ки ӯ

گریه‌ام بهر پدر نیست که او

Мард ва аз ранҷ туҳидастӣ раст

مرد و از رنج تهی‌دستی رست

Зон кунам гиря ки андар ӣам бахт

زان کنم گریه که اندر یم بخت

Дом бар ҳар тараф андохт гусаст

دام بر هر طرف انداخت گسست

Шаст соли офати ин дарё дид

شصت سال آفت این دریا دید

Ҳеҷ моҳяш науфтод ба шаст

هیچ ماهیش نیفتاد به شست

Падарами марди з бе дорўӣӣ

پدرم مرد ز بی داروئی

Вндрини кӯй , се доругар ҳаст

وندرین کوی، سه داروگر هست

Дили мискинам аз ин ғами бгдохт

دل مسکینم از این غم بگداخت

Ки табибяш биболин нанишаст

که طبیبیش ببالین ننشست

Сӯии ҳамсояи пай нон рафтам

سوی همسایه پی نان رفتم

То маро дид , дар хона бибаст

تا مرا دید، در خانه ببست

Ҳамаи диданд ки афтодаи зи пой

همه دیدند که افتاده ز پای

Лек рӯзии нгрФтндши даст

لیک روزی نگرفتندش دست

Об додам бпдр чун нони хост

آب دادم به پدر چون نان خواست

Дишаб аз дидаи ман оташи ҷуст

دیشب از دیدهٔ من آتش جست

Ҳам қабо дошт сурайё , ҳам кафш

هم قبا داشت ثریا، هم کفش

Дили ман буд ки айёми шикаст

دل من بود که ایام شکست

ӣнҳамаи бухл чаро кард , магар

این همه بخل چرا کرد، مگر

Ман чаҳ михўостм аз гетии паст

من چه می‌خواستم از گیتی پست

Симу зар буд , хдоӣигар буд

سیم و زر بود، خدائی گر بود

Оҳ аз ин одамии диўпрст

آه از این آدمی دیوپرست