Дар дасти бонўӣӣ , ба нахӣ гуфт сӯзанӣ

در دست بانوئی، به نخی گفت سوزنی

К-эии ҳарзаи гирд бесар ва бепо чаҳ ме кунӣ

کای هرزه‌گرد بی سر و بی پا چه می‌کنی

Мо мирўим то ки бидӯзем пора Эй

ما میرویم تا که بدوزیم پاره‌ای

Ҳар ҷо ки мирсим , ту бо мо чаҳ ме кунӣ

هر جا که میرسیم، تو با ما چه می‌کنی

Хандид нах ки мо ҳамаи ҷо бо ту ҳмрҳим

خندید نخ که ما همه جا با تو همرهیم

Бингар ба рӯзи таҷриба танҳо чаҳ ме кунӣ

بنگر به روز تجربه تنها چه می‌کنی

Ҳар порагӣ ба ҳиммат ман мешавад дуруст

هر پارگی به همت من میشود درست

Пинҳони чунин ҳикояти пайдо чаҳ ме кунӣ

پنهان چنین حکایت پیدا چه می‌کنی

Дар роҳи хештан , асари пой мо бибин

در راه خویشتن، اثر پای ما ببین

Моро зи хати хеш , муҷаззо чаҳ ме кунӣ

ما را ز خط خویش، مجزا چه می‌کنی

Ту пойбанди зоҳири кори худӣу бас

تو پایبند ظاهر کار خودی و بس

Прсндт ар зи мақсаду маънӣ , чаҳ ме кунӣ

پرسندت ار ز مقصد و معنی، چه می‌کنی

Гар як шабии зи чашми ту худро ниҳон кунем

گر یک شبی ز چشم تو خود را نهان کنیم

Чун рӯз равшанаст ки фардо чаҳ ме кунӣ

چون روز روشن است که فردا چه می‌کنی

Ҷое ки ҳаст сӯзан ва омода нест нах

جایی که هست سوزن و آماده نیست نخ

Бо ин газофу лоф , дар онҷо чаҳ ме кунӣ

با این گزاف و لاف، در آنجا چه می‌کنی

Худбин чунон шудӣ ки надидӣ маро бичишам

خودبین چنان شدی که ندیدی مرا بچشم

Пеши ҳазор дидаи бино чаҳ ме кунӣ

پیش هزار دیدهٔ بینا چه می‌کنی

Пиндор , ман заъифаму ночизу нотавон

پندار، من ضعیفم و ناچیز و ناتوان

Бе иттиҳоди ман , ту тавоно чаҳ ме кунӣ

بی اتحاد من، تو توانا چه می‌کنی