Духтарии хирад , бмҳмонӣ рафт

دختری خُرد به مهمانی رفت

Дар сафи духтаракӣ чанд , хазид

در صف دخترکی چند، خزید

Он як афканд бар абрӯии гиреҳ

آن یک افکند بر ابروی گره

Венаи яке ҷома биксўӣ кашид

وین یکی جامه به‌یک‌سوی کشید

Ин яке , васла зонуаш намӯд

این یکی، وصلهٔ زانوش نمود

Ваон , ба пероҳан тангаш хандид

وان، به پیراهن تنگش خندید

Он , зи жулидагӣ мӯяш гуфт

آن، ز ژولیدگی مویش گفت

Вена , зи бирнгӣ рӯйиш пурсед

وین، ز بیرنگی رویش پرسید

Гарчи оҳиста сухан мегуфтанд

گرچه آهسته سخن می‌گفتند

Ҳамаро гӯш фаро дод ва шунид

همه را گوش فرا داد و شنید

Гуфт хандид ба афтода , сипеҳр

گفت: خندید به افتاده، سپهر

Зон шумо низ бмн механдид

زان شما نیز به‌من می‌خندید

з ки ранҷади дили фарсӯдаи ман

ز که رنجد دل فرسودهٔ من

Бояд аз гардиш гетӣ ранҷид

باید از گردش گیتی رنجید

Чаҳ шикоят кунам аз таънаи халқ

چه شکایت کنم از طعنهٔ خلق

Бмн аз даҳр расед , ончӣ расед

به من از دهر رسید، آنچه رسید

Нестед огаҳи азин захм , аз онк

نیستید آگه ازین زخم، از آنک

Мори идбори шуморо нагузид

مار ادبار شما را نگزید

Дарзии муфлису манъам на яке аст

درزی مفلس و منعم نه یکی است

Фақр , аз баҳри ман ин ҷома бурид

فقر، از بهر من این جامه برید

Модарам даст бишуст аз ҳастӣ

مادرم دست بشست از هستی

Дасти шафқати басар ман накашид

دست شفقت به‌سر من نکشید

Шонаи мӯии ман , ангушт ман аст

شانهٔ موی من، انگشت من است

Ҳечкас шона бароям нахарид

هیچکس شانه برایم نخرید

Ҳема дастам бихарошед саҳар

هیمه دستم بخراشید سحر

Хӯни бдомонм аз онруӣ чакид

خون به دامانم از آنروی چکید

Талх буд ончии бмн нӯшонданад

تلخ بود آنچه به من نوشاندند

Май тақдир бибояд нӯшед

می تقدیر بباید نوشید

Хуш буд бозии атфол , валек

خوش بود بازی اطفال، ولیک

Ҳеҷ Тифлем бибозӣ нагузид

هیچ طفلیم به بازی نگزید

Баҳра аз кӯдакии он Тифл чаҳ барад

بهره از کودکی آن طفل چه برد

Ки на хандид ва на ҷуст ва на давид

که نه خندید و نه جَست و نه دوید

То падеди омадам , аз сарсари фақр

تا پدید آمدم، از صرصر فقر

Чун пари коҳ , вуҷӯдам ларзид

چون پر کاه، وجودم لرزید

Ҳар чаҳ бар дӯки амли печидам

هر چه بر دوک امل پیچیدم

Риштае гашту бпоими печид

رشته‌ای گشت و به پایم پیچید

Чашмаи бахт , ки ҷуз шер надошт

چشمهٔ بخت، که جز شیر نداشت

Мо чу рафтем , аз он хӯн ҷӯшед

ما چو رفتیم، از آن خون جوشید

Бенаво ҳар нафасии сад раҳи мард

بینوا هر نفسی صد ره مرد

Лек боз аз ғам ҳастӣ нрҳид

لیک باز از غم هستی نرهید

Чашм чашмаст , нахондааст ин рамз

چشم چشم است، نخوانده‌ست این رمز

Ки ҳамаи чиз нмибоид дид

که همه چیز نمی‌باید دید

Ёраи сабзи маро банд гусаст

یارهٔ سبز مرا بند گسست

Музеии сурхи маро ранг парид

موزهٔ سرخ مرا رنگ پرید

Ҷома ид накардам дар бар

جامهٔ عید نکردم در بر

Сӯй гармоба нарафтам шаби ид

سوی گرمابه نرفتم شب عید

Шохки умри ман , аз барқу тагарг

شاخک عمر من، از برق و تگرگ

Сари ниФроштаҳ , бишикаст ва хамед

سر نیفراشته، بشکست و خمید

Ҳамаи авроқи дили ман сияҳ аст

همه اوراق دل من سیه است

Як варақ нест аз он ҷумлаи сифед

یک ورق نیست از آن جمله سفید

Ҳар чаҳ брзигри толеъ кушта аст

هر چه برزیگر طالع کشته است

Аз гулу хор , ҳамон бояд чид

از گل و خار، همان باید چید

Ин раҳу расми қадим фалак аст

این ره و رسم قدیم فلک است

Ки тавонгари з туҳидаст бурид

که توانگر ز تهیدست برید

Хира аз ман нрмидиди шумо

خیره از من نرمیدید شما

Ҳар ки офат зада Эй дид , рамед

هر که آفت‌زده‌‌ای دید، رمید

Ба навид ва ба навои Тифл хуш аст

به نوید و به نوا طفل خوش است

Ман чаҳ дорам зи навоу зи навид

من چه دارم ز نوا و ز نوید؟

Кас биравем дар шодӣ нагушӯд

کس به رویم در شادی نگشود

Онкӣ дар баст , ниҳон кард калид

آنکه در بست، نهان کرد کلید

Ман аз ин доӣраҳи берунам аз онк

من از این دائره بیرونم از آنک

Шоҳиди бахти зи ман рухи пӯшед

شاهد بخت ز من رخ پوشید

Каси дарин раҳ нагирифт аз дастам

کس درین ره نگرفت از دستم

Қадамӣ рафтам ва поем лғзид

قدمی رفتم و پایم لغزید

Дӯш то субҳ , тавонгар будам

دوش تا صبح، توانگر بودم

Зон гуҳарҳо ки з чашмам ғалатед

زان گهرها که ز چشمم غلطید

Модарии бӯса бдхтр медод

مادری بوسه به دختر می‌داد

Коши ин дард ба дил мегунҷид

کاش این درد به دل می‌گنجید

Ман куҷои бӯса модар дидам

من کجا بوسهٔ مادر دیدم

Ашк буд онкӣ з рӯем бӯсед

اشک بود آنکه ز رویم بوسید

Хуррами он Тифл ки будаш модар

خرم آن طفل که بودش مادر

Равшани он дида ки рӯйиш медид

روشن آن دیده که رویش می‌دید

Модарами гавҳари ман буд зи даҳр

مادرم گوهر من بود ز دهر

Зоғи гетӣ , гуҳарамро дуздед

زاغ گیتی، گهرم را دزدید