Баради дуздиро сӯии қозии асас

برد دزدی را سوی قاضی عسس

Халқ бисёре равон аз пеш ва пас

خلق بسیاری روان از پیش و پس

Гуфт қозӣ кин хатокорӣ чаҳ буд

گفت قاضی کاین خطاکاری چه بود ؟

Дузд гуфт аз мардуми озорӣ чаҳ суд

دزد گفت از مردم آزاری چه سود ؟

Гуфт , бдкрдорро бад кайфар аст

گفت، بدکردار را بد کیفر است

Гуфт , бадкор аз мунофиқ беҳтар аст

گفت، بدکار از منافق بهتر است

Гуфт , ҳон бар гӯии шуғли хештан

گفت : هان ، بر گوی شغل خویشتن

Гуфт , ҳастам ҳамчуи қозии роҳзан

گفت، هستم همچو قاضی راهزن

Гуфт , он зарҳо ки брдстӣ куҷост

گفت، آن زرها که بردستی کجاست ؟

Гуфт , дар ҳамён талбис шумост

گفت، در همیان تلبیس شماست

Гуфт , он лаъли бадахшонӣ чаҳ шуд

گفت، آن لعل بدخشانی چه شد ؟

Гуфт , медонем ва май доне чаҳ шуд

گفت، می‌دانیم و می‌دانی چه شد

Гуфт , пеш кист он равшани нигин

گفت، پیش کیست آن روشن نگین ؟

Гуфт , беруни ори даст аз остин

گفت، بیرون آر دست از آستین

Дуздии пинҳону пайдо , кор туаст

دزدی پنهان و پیدا، کار توست

Моли дуздӣ , ҷумла дар анбор туаст

مال دزدی، جمله در انبار توست

Ту қалам бар ҳукми довар май барӣ

تو قلم بر حکم داور می‌بری

Ман зи девор ва ту аз дар май барӣ

من ز دیوار و تو از در می‌بری

Ҳади бгрдни дорӣу ҳад май занӣ

حد به گردن داری و حد می‌زنی

Гар яке бояд задан , сад май занӣ

گر یکی باید زدن، صد می‌زنی

Май занамгар ман раҳи халқ , эй рафиқ

می‌زنم گر من ره خلق، ای رفیق

Дар раҳи шаръии ту қитоъи алтриқ

در ره شرعی تو قطاع الطریق

Май барам ман ҷомаи дарвеши ъўр

می‌برم من جامهٔ درویش عور

Ту рибоу ришва майгирӣ бзўр

تو ربا و رشوه می‌گیری به زور

Дасти ман бастӣ барои як гилӣм

دست من بستی برای یک گلیم

Худ гирифтӣ хона аз дасти ятем

خود گرفتی خانه از دست یتیم

Ман рабӯдами музейу ташт ва намад

من ربودم موزه و طشت و نمد

Ту сиҳдли мадраку ҳукму санад

تو سیه‌دل مدرک و حکم و سند

Дузди ҷоҳил ,гар яке абриқи барад

دزد جاهل، گر یکی ابریق برد

Дузди ориф , дафтари таҳқиқи барад

دزد عارف، دفتر تحقیق برد

Дидаҳои ақл ,гар бино шаванд

دیده‌های عقل، گر بینا شوند

Худ фурӯашони зӯдтар расво шаванд

خود فروشان زودتر رسوا شوند

Дузди зари бастанду дузд дайн раҳед

دزد زر بستند و دزد دین رهید

Шаҳнаи моро диду қозиро надид

شحنه ما را دید و قاضی را ندید

Ман бароа худ надидам чоҳ ро

من براه خود ندیدم چاه را

Ту бидидӣ , каҷ накардӣ роҳ ро

تو بدیدی، کج نکردی راه را ؟

намезадӣ худ , пушти по бар ростӣ

می‌زدی خود، پشت پا بر راستی

Ростӣ аз дигарон май хостӣ

راستی از دیگران می‌خواستی

Дигар эй гандум намой ҷӯи фуруш

دیگر ای گندم نمای جو فروش

Бо радои аҷаб , айб худ мапуаш

با ردای عُجب، عیب خود مپوش

Чира дастон мерубойанд ончӣ ҳаст

چیره‌دستان می‌ربایند آنچه هست

намебаранд онгаҳ зи дузди коҳ , даст

می‌بُرَند آنگه ز دزد کاه، دست

Дар дили мо ҳирс , олоиш фузуд

در دل ما حرص، آلایش فزود

Нияти покон чаро олӯда буд

نیت پاکان چرا آلوده بود

Дузд агар шаб , гарм яғмо карданаст

دزد اگر شب، گرم یغما کردن است

Дуздии ҳукком , рӯз равшан аст

دزدی حکام، روز روشن است

Ҳоҷат ар моро зи роҳи рости барад

حاجت ار ما را ز راه راست برد

Дев , қозиро бҳрҷои хости барад

دیو، قاضی را به هرجا خواست برد