Шикоят кард рӯзии дида бо дил
شکایت کرد روزی دیده با دل
Ки кор ман шуд аз ҷаври ту мушкил
که کار من شد از جور تو مشکل
Туро додаст дасти шавқ бар бод
ترا دادست دست شوق بر باد
Маро кунадаст сайли ашк , бунёд
مرا کندست سیل اشک، بنیاد
Туро гардид ҷои оташ , марои об
ترا گردید جای آتش، مرا آب
Ту зосоиши барии гаштӣ , ман аз хоб
تو زاسایش بری گشتی، من از خواب
зи баси кондишаҳҳои хом кардӣ
ز بس کاندیشههای خام کردی
Мароу хешро бадном кардӣ
مرا و خویش را بدنام کردی
Аз он рӯзӣ ки гардидӣ ту мафтӯн
از آن روزی که گردیدی تو مفتون
Маро оромгаҳ шуд чашмаи хӯн
مرا آرامگه شد چشمهٔ خون
Ту андари кишвари тан , подшоҳӣ
تو اندر کشور تن، پادشاهی
Заволи давлати худ , чндхўоҳӣ
زوال دولت خود، چندخواهی
Чаро бояд чунин худком бӯдан
چرا باید چنین خودکام بودن
Асири дона ҳар дом бӯдан
اسیر دانهٔ هر دام بودن
Шудани ҳамсуҳбати девонае чанд
شدن همصحبت دیوانهای چند
Ҳақиқат ҷустан аз афсонае чанд
حقیقت جستن از افسانهای چند
зи баҳри ишқ , мавҷ фитна пайдост
ز بحر عشق، موج فتنه پیداست
Ҳар он кӯи дами з ҷонон зад , зи ҷони кост
هر آن کو دم ز جانان زد، ز جان کاست
Бигуфт эй дӯст , тири таъна то чанд
بگفت ای دوست، تیر طعنه تا چند
Ман аз дасти ту афтодами дарин банд
من از دست تو افتادم درین بند
Ту рафтӣу марои ҳамроҳи барадӣ
تو رفتی و مرا همراه بردی
Ба зндонхонаҳи ишқами супурдӣ
به زندانخانهٔ عشقم سپردی
Марои кор ту кард олӯдаи доман
مرا کار تو کرد آلوده دامن
Ту аввал дидӣ , онгаҳ хостами ман
تو اول دیدی، آنگه خواستم من
Ба дасти ҷаври кундии поя эй ро
به دست جور کندی پایهای را
Дар оташи сӯхтии ҳамсоя эй ро
در آتش سوختی همسایهای را
Маро дар кӯдакии шавқ дигар буд
مرا در کودکی شوق دگر بود
Хаёлами зини ҳаводис бехабар буд
خیالم زین حوادث بی خبر بود
На мехӯрдам ғами нанагӣу номӣ
نه میخوردم غم ننگی و نامی
На будам бастаи бандӣу домӣ
نه بودم بستهٔ بندی و دامی
На май пурсидам аз ҳиҷру висолӣ
نه میپرسیدم از هجر و وصالی
На огаҳ будам аз нақсу камолӣ
نه آگه بودم از نقص و کمالی
Туро то осмон , соҳиб назар кард
ترا تا آسمان، صاحب نظر کرد
Марои мафтӯну маст ва бехабар кард
مرا مفتون و مست و بی خبر کرد
Шуморо қисса дигргўн навиштанд
شما را قصه دیگرگون نوشتند
Ҳисоби кори мо , бо хӯн навиштанд
حساب کار ما، با خون نوشتند
зи ишқу васлу ҳиҷру аҳду пайванд
ز عشق و وصل و هجر و عهد و پیوند
Ту ҳарфӣ хондӣ ва ман дафтарӣ чанд
تو حرفی خواندی و من دفتری چند
Ҳар он гавҳар ки мижгони ту май сифт
هر آن گوهر که مژگان تو میسُفت
Ниҳон бо ман , ҳазорон қисса ме гуфт
نهان با من، هزاران قصه میگفت
Марои сармояи бурданду турои суд
مرا سرمایه بردند و ترا سود
Туро карданд хокистар , марои дӯд
ترا کردند خاکستر، مرا دود
Бисоти ман сияҳ , шоми ту диҷўр
بساط من سیه، شام تو دیجور
Марои неруи табаи гашт ва туро нур
مرا نیرو تبه گشت و تو را نور
Ту , воруни бахту ҳоли ман дигаргун
تو، وارون بخت و حال من دگرگون
Турои рӯзӣ сиришк омад , марои хӯн
ترا روزی سرشک آمد، مرا خون
Ту аз дирузи гӯйӣ , ман аз имрӯз
تو از دیروز گویی، من از امروز
Ту устодии дарин раҳ , ман навомӯз
تو استادی درین ره، من نوآموز
Ту гуфтӣ роҳи ишқ аз фитна пок аст
تو گفتی راه عشق از فتنه پاک است
Чу дидам , партгоҳӣ хавфнок аст
چو دیدم، پرتگاهی خوفناک است
Туро кард орзӯии васл , хурсанд
ترا کرد آرزوی وصل، خرسند
Маро ҳиҷрон гусаст аз ҳам , рагу банд
مرا هجران گسست از هم، رگ و بند
Маро шамшер зад гетӣ , турои мушт
مرا شمشیر زد گیتی، ترا مشت
Туро ранҷур кард , аммо марои кишт
ترا رنجور کرد، اما مرا کشت
Агар сангии зи кӯй дилбар омад
اگر سنگی ز کوی دلبر آمد
Туро бар пой ва моро бар сар омад
ترا بر پای و ما را بر سر آمد
Бутӣ ,гар тири зи абрӯӣ камон зад
بتی، گر تیر ز ابروی کمان زد
Туро бар ҷома ва моро ба ҷон зад
ترا بر جامه و ما را به جان زد
Турои як сӯз ва моро сӯхтан ҳост
ترا یک سوز و ما را سوختنهاست
Турои як нукта ва моро сухан ҳост
ترا یک نکته و ما را سخنهاست
Ту бӯсии остин , мо остон ро
تو بوسی آستین، ما آستان را
Ту бинии малики тан , мо малики ҷон ро
تو بینی ملک تن، ما ملک جان را
Турои Фрсўдгар рӯзи сиёҳӣ
ترا فرسود گر روز سیاهی
Маро сӯзанд олами сӯзи оҳӣ
مرا سوزاند عالم سوزِ آهی