Он нишнидед ки дар Ширвон

آن نشنیدید که در شیروان

Буд яке зоҳиди равшани равон

بود یکی زاهد روشن روان

Зиндаи дилӣ , оламу фаррухи замир

زنده‌دلی، عالم و فرخ ضمیر

Меҳри сифат , шӯҳраташи офоқи гир

مهر صفت، شهرتش آفاق گیر

Номи накӯяши илми афрохта

نام نکویش علم افراخته

Тавсани зуҳдаши ҳама ҷо тохта

توسن زهدش همه جا تاخته

Ҳамқадами тоҷўрони замин

همقدم تاجوران زمین

Ҳамнафаси ҳазрати рӯҳи аломин

همنفس حضرت روح‌الامین

Масъалат омӯз дабирони хок

مسئلت آموز دبیران خاک

Нияташи ороиши менавии пок

نیتش آرایش مینوی پاک

Пеш нишин ҳамаи озодагон

پیش نشین همه آزادگان

Пушту паноҳи ҳамаи афтодагон

پشت و پناه همه افتادگان

Марди раҳе , хуши равишу ҳақи параст

مرد رهی، خوش روش و حق پرست

Рӯзу шабаш , сбҳаҳи тоъати бадаст

روز و شبش، سبحهٔ طاعت بدست

Ҷойгаҳаш , кӯҳу биёбон шуда

جایگهش، کوه و بیابان شده

Туъмааш аз бехи дарахтон шуда

طعمه‌اش از بیخ درختان شده

Рафтаи зи чину хутану ҳинду рӯм

رفته ز چین و ختن و هند و روم

Мардум бисёр , бидон марзу бум

مردم بسیار، بدان مرز و بوم

Ҳар ки бидон савмиъа бишитофтӣ

هر که بدان صومعه بشتافتی

Оризаи ногуфта , шифо ёфтӣ

عارضه ناگفته، شفا یافتی

Кӯр дар он бодия бино шудӣ

کور در آن بادیه بینا شدی

Оҷизи бечора , тавоно шудӣ

عاجز بیچاره، توانا شدی

Халқ бар ӯ дӯхтаи чашми ниёз

خلق بر او دوخته چشم نیاز

ӯ басӯии додгари кори соз

او بسوی دادگر کار ساز

Шаб , шудӣ аз дидаи ниҳони рӯзи вор

شب، شدی از دیده نهان روز وار

Дар камари кӯҳ , бзндони ғор

در کمر کوه، بزندان غار

Рӯз , бъзлтгаҳи худ тохтӣ

روز، بعزلتگه خود تاختی

Бо ҳамаи кас , нарад карами бохтӣ

با همه کس، نرد کرم باختی

Субҳдамӣ , рӯй з мардум наҳуфт

صبحدمی، روی ز مردم نهفت

Ҳар дар тоъат ки тавон сифт , сифт

هر در طاعت که توان سفت، سفت

Рехти зи чашми обу басар хок кард

ریخت ز چشم آب و بسر خاک کرد

Гирди зи ойинаи дил , пок кард

گرد ز آئینهٔ دل، پاک کرد

Ҳалқаи бадари кӯфти занӣ бе наво

حلقه بدر کوفت زنی بی‌نوا

Гуфт ки ранҷурам ва хоҳам даво

گفت که رنجورم و خواهم دوا

Аз чаҳ шуд ин нур , бзлмти ниҳон

از چه شد این نور، بظلمت نهان

Аз чаҳ биринҷед зи мо ногаҳон

از چه برنجید ز ما ناگهان

Аз чаҳ бар ин ҷамъ , дар хайри баст

از چه بر این جمع، در خیر بست

ӣнҳама афтода бидид ва нишаст

اینهمه افتاده بدید و نشست

Аз чаҳ , дилаши майл мудоро надошт

از چه، دلش میل مدارا نداشت

Аз чаҳ , сари ҳамсарӣ мо надошт

از چه، سر همسری ما نداشت

эй падари пер , зи чини омадам

ای پدر پیر، ز چین آمدم

Аз балади шак , ба яқини омадам

از بلد شک، به یقین آمدم

Нури ту раҳбар шуд ва раҳ ёфтам

نور تو رهبر شد و ره یافتم

Номи ту пурсидам ва бишитофтам

نام تو پرسیدم و بشتافتم

Рӯз , бичишам ҳама кас равшанаст

روز، بچشم همه کس روشنست

Лек , шаб тира бичишам манаст

لیک، شب تیره بچشم منست

Гар зи раҳи лутф , нигоҳам кунӣ

گر ز ره لطف، نگاهم کنی

Фориғи азин ҳол табоҳам кунӣ

فارغ ازین حال تباهم کنی

Соъатӣ , эй шайх , нёсуда ам

ساعتی، ای شیخ، نیاسوده‌ام

Боди сифат , бодия паймӯда ам

باد صفت، بادیه پیموده‌ام

Дида ба бедида фикандан , хуш аст

دیده به بی دیده فکندن، خوش است

Хори дил сӯхта кандан , хуш аст

خار دل سوخته کندن، خوش است

Пер , бидон лобаи надоди эътибор

پیر، بدان لابه نداد اعتبار

Гиря ҳаме кард чу абри баҳор

گریه همی کرد چو ابر بهار

То ки сар аз саҷда шукрон гирифт

تا که سر از سجدهٔ شکران گرفت

Деви ғурураши з гиребон гирифт

دیو غرورش ز گریبان گرفت

Гуфт ки ин саҷда ва тасбеҳ чист

گفت که این سجده و تسبیح چیست

Бар туу кирдори ту , бояд гирист

بر تو و کردار تو، باید گریست

Ранҷи ту дар коргаҳи бандагӣ

رنج تو در کارگه بندگی

Гашти тиҳии дастӣу шармандагӣ

گشت تهی دستی و شرمندگی

Зон ҳамаи сармоя , турои суди кӯ

زان همه سرمایه، ترا سود کو

Тори қумошат чаҳ шуду пуди кӯ

تار قماشت چه شد و پود کو

Навбат аз халқ гусастан набӯд

نوبت از خلق گسستن نبود

Гоҳ дар савмиъа бастан набӯд

گاه در صومعه بستن نبود

Суст шуд ин пояу фурсати шитофт

سست شد این پایه و فرصت شتافت

Гум шуд ва дигар натавоняш ёфт

گم شد و دیگر نتوانیش یافت

Аҷаб , саманд ту шуду тохтӣ

عجب، سمند تو شد و تاختی

Рафтӣу бору бунаи андохтӣ

رفتی و بار و بنه انداختی

Доманат аз ахгари пиндори сӯхт

دامنت از اخگر پندار سوخت

Онҳами гул , зоташи як хори сӯхт

آنهم گل، زاتش یک خار سوخت

Ришта набӯд онкии ту митоФтӣ

رشته نبود آنکه تو میتافتی

Ҷома набӯд онкии ту мибоФтӣ

جامه نبود آنکه تو میبافتی

Судгари нафас ба бозор шуд

سودگر نفس به بازار شد

Гавҳари пасти ту падедор шуд

گوهر پست تو پدیدار شد

Роҳравоне ки барра доштӣ

راهروانی که بره داشتی

Бар дар хеш аз чаҳ нигаҳдоштӣ

بر در خویش از چه نگهداشتی

Онкӣ дараш , рӯзи карами баста буд

آنکه درش، روز کرم بسته بود

Қуфл дар ҳақ натавонад гушӯд

قفل در حق نتواند گشود

Нафаси ту , чун худсар ва мҳтолаҳ шуд

نفس تو، چون خودسر و محتاله شد

Зуҳди ту , чун куфри ду сад сола шуд

زهد تو، چون کفر دو صد ساله شد

Тоъат бесидқу сафо , ҳеҷ нест

طاعت بی صدق و صفا، هیچ نیست

ӣнҳамаи ҷуз рӯйу риё , ҳеҷ нест

اینهمه جز روی و ریا، هیچ نیست