Кабӯтарӣ , саҳари андари ҳавои парвозӣ
کبوتری، سحر اندر هوای پروازی
Ббом лона биёрост пар , вале напаред
به بام لانه بیاراست پر، ولی نپرید
Расед бар париш аз давр , новакии ҷонсӯз
رسید بر پرش از دور، ناوکی جانسوز
Мубарҳанаст козони таъна бар дилаш чаҳ расед
مبرهن است کازان طعنه بر دلش چه رسید
Шикаста шуд пару болӣ , назор гашти танӣ
شکسته شد پر و بالی، نزار گشت تنی
Гусаст риштаи умедӣ ва раҳгӣ бадаред
گسست رشتهٔ امیدی و رگی بدرید
Гузашт бар дар он лона , шомгаҳи зоғӣ
گذشت بر در آن لانه، شامگه زاغی
Табиби гашт , чаҳ ранҷурӣ кабӯтар дид
طبیب گشت، چو رنجوری کبوتر دید
Бирафт хор ва хас овараду соябонии сохт
برفت خار و خس آورد و سایبانی ساخت
Барои роҳати бемори хеш , бас кушед
برای راحت بیمار خویش، بس کوشید
Ҳазор гӯна ситам дид , то брўзну бом
هزار گونه ستم دید، تا به روزن و بام
зи баргҳои дарахтони сабз парда кашид
ز برگهای درختان سبز پرده کشید
зи ҷӯйбор , бмнқори хеши оби рабӯд
ز جویبار، به منقار خویش آب ربود
Ббоғ , кард раҳу мивае зи шохаи чид
به باغ، کرد ره و میوهای ز شاخه چید
Гуҳӣ падар шуду гуҳи модару гуҳии дарбон
گهی پدر شد و گه مادر و گهی دربان
Таом дод ва навозиш намӯд ва нола шунид
طعام داد و نوازش نمود و ناله شنید
Бабради онҳамаи бори ҷафо ки то рӯзӣ
ببرد آنهمه بار جفا که تا روزی
зи дарду хастагӣу ранҷ , дардманд раҳед
ز درد و خستگی و رنج، دردمند رهید
Бзоғ гуфт : чаҳ нисбати сипедро бсёҳ
به زاغ گفت: چه نسبت سپید را به سیاه
Туро биорӣ бегонагон , чаҳ кас талабед
ترا به یاری بیگانگان، چه کس طلبید؟
Бигуфт : нияти мо иттифоқ ва икрнгӣ аст
بگفت: نیت ما اتفاق و یکرنگیست
Тафовутӣ накунад хизмати сиёҳу сифед
تفاوتی نکند خدمت سیاه و سفید
Туро чу ман , бадали хирад , меҳр ва пайвандӣаст
ترا چو من، به دل خرد، مهر و پیوندیست
Марои басони ту , дар тани раг ва пайаст ва варед
مرا بسان تو، در تن رگ و پی است و ورید
Сафои суҳбату ойини икдлӣ бояд
صفای صحبت و آیین یکدلی باید
Чаҳ бим ,гар ки қадимаст аҳд , ё ки ҷадид
چه بیم، گر که قدیم است عهد، یا که جدید
з назд сӯхтагон , бехабар набояд рафт
ز نزد سوختگان، بیخبر نباید رفت
Замон кор набояд ба кунҷи хонаи хазид
زمان کار نباید به کنج خانه خزید
Ғараз , гушӯдан қуфл саодатаст биҷаҳад
غرض، گشودن قفل سعادت است بهجهد
Чаҳ фарқ ,гар зари сурх вагар оҳанаст калид
چه فرق، گر زر سرخ و گر آهن است کلید