Ҷаҳондидаи кишоварзӣ ба даштӣ
جهاندیده کشاورزی به دشتی
Ба умрӣ доштӣ заръӣу киштӣ
به عمری داشتی زرعی و کشتی
Ба вақти ғалла , хирман тӯда кардӣ
به وقت غله، خرمن توده کردی
Дил аз тимори кор осӯда кардӣ
دل از تیمار کار آسوده کردی
Ситам ҳо мекашид аз бод ва аз хок
ستمها میکشید از باد و از خاک
Ки то аз коҳ мешуд гандумаши пок
که تا از کاه میشد گندمش پاک
Ҷафо аз об ва гул медид бисёр
جفا از آب و گل میدید بسیار
Ки то як рӯз май анбошти анбор
که تا یک روز میانباشت انبار
Сухан ҳо дошт бо ҳар хоку бодӣ
سخنها داشت با هر خاک و بادی
Ба ҳангоми шёрӣу ҳсодӣ
به هنگام شیاری و حصادی
Саҳаргоҳӣ ҳаво шуд сарди зони сон
سحرگاهی هوا شد سرد زآن سان
Ки аз сармо ба худ ларзид деҳқон
که از سرما به خود لرزید دهقان
Падед оварад хошокӣу хорӣ
پدید آورد خاشاکی و خاری
Шикаст аз токи перии шохсорӣ
شکست از تاک پیری شاخساری
Ниҳоди он ҳемаро наздики хирман
نهاد آن هیمه را نزدیک خرمن
Фрўзинаҳ зад , оташ кард равшан
فروزینه زد، آتش کرد روشن
Чу оташ дӯд карду шуъла сар дод
چو آتش دود کرد و شعله سر داد
Ба ногуҳи тоӣрии овоз дар дод
به ناگه طائری آواز در داد
Ки Эй бардошта суд аз яке шаст
که ای برداشته سود از یکی شصت
Дарин хирмани марои ҳам ҳосилӣ ҳаст
درین خرمن مرا هم حاصلی هست
Нишоед котши ӣнҷои брФрўзӣ
نشاید کآتش اینجا برفروزی
Мабодои хонумонеро бисӯзӣ
مبادا خانمانی را بسوزی
Бисӯзадгар касе ин ошён ро
بسوزد گر کسی این آشیان را
Чунон донам ки май сӯзади ҷаҳон ро
چنان دانم که میسوزد جهان را
Агар барқӣ ба мо зин озар уфтад
اگر برقی به ما زین آذر افتد
Ҳисоби мо буруни зин дафтар уфтад
حساب ما برون زین دفتر افتد
Басии ҷустам ба шавқ аз ҳалқау банд
بسی جستم به شوق از حلقه و بند
Ки хоҳам дошт рӯзии мурғакӣ чанд
که خواهم داشت روزی مرغکی چند
Ҳануз он соъати фархунда давр аст
هنوز آن ساعت فرخنده دور است
Ҳануз ин лона бебонг сарвар аст
هنوز این لانه بیبانگ سرور است
Турои зини шохи он кӯ дод борӣ
ترا زین شاخ آن کو داد باری
Марои омухти шавқи интизорӣ
مرا آموخت شوق انتظاری
Ба ҳар гомӣ ки пўиии комҷўиии сет
به هر گامی که پویی کامجوییست
Наҳуфта , ҳар дилиро орзӯеи сет
نهفته، هر دلی را آرزوییست
Туоне бахш , ҷони нотавон ро
توانی بخش، جان ناتوان را
Ки бими нотавониҳост ҷон ро
که بیم ناتوانیهاست جان را