Броҳӣ дар , сулаймон дид мӯрӣ

براهی در، سلیمان دید موری

Ки бо пой малах мекард зӯрӣ

که با پای ملخ میکرد زوری

Бзҳмт , хешро ҳар сӯ кашидӣ

بزحمت، خویش را هر سو کشیدی

Вазони бори гарон , ҳар дами хмидӣ

وزان بار گران، هر دم خمیدی

з ҳар гардӣ , бурун афтодӣ аз роҳ

ز هر گردی، برون افتادی از راه

з ҳар бодӣ , паридӣ чун пари коҳ

ز هر بادی، پریدی چون پر کاه

Чунон дар кори худ , икрнгу икдл

چنان در کار خود، یکرنگ و یکدل

Ки корогоҳ , андари кори мушкил

که کارآگاه، اندر کار مشکل

Чунон бигрифта роҳи саъй дар пеш

چنان بگرفته راه سعی در پیش

Ки фориғ гашта аз ҳар кас , ҷуз аз хеш

که فارغ گشته از هر کس، جز از خویش

Нааш пурвой аз пои аўФтодн

نه‌اش پروای از پای اوفتادن

Нааш савдои кор аз даст додан

نه‌اش سودای کار از دست دادن

Битундӣ гуфт к-эии мискини нодон

بتندی گفت کای مسکین نادان

Чроӣии фориғ аз малики сулаймон

چرائی فارغ از ملک سلیمان

Маро дар боргоҳи адл , хўонҳост

مرا در بارگاه عدل، خوانهاست

Баҳр хон саодат , миҳмонҳост

بهر خوان سعادت، میهمانهاست

Биёи зини раҳ , бқсри подшоҳӣ

بیا زین ره، بقصر پادشاهی

Бихӯр дар суфраи мо , ҳар чаҳ хоҳӣ

بخور در سفرهٔ ما، هر چه خواهی

Ба хори ҷаҳл , пои хеши мхрош

به خار جهل، پای خویش مخراش

Бароаи некбахтон , ошно бош

براه نیکبختان، آشنا باش

зи мо , ҳам ъушрат омӯз ва ҳам ором

ز ما، هم عشرت آموز و هم آرام

Чу мо , ҳам субҳ хўшдл бош ва ҳам шом

چو ما، هم صبح خوشدل باش و هم شام

Чаро бояд чунин хуноба хӯрдан

چرا باید چنین خونابه خوردن

Тамоми умри худро бори бурдан

تمام عمر خود را بار بردن

Раҳаст ӣнҷо ва мардум раҳгузоранд

رهست اینجا و مردم رهگذارند

Мабодо бар сарат поӣӣ гузоранд

مبادا بر سرت پائی گذارند

Макаши беҳудаи ин бори гарон ро

مکش بیهوده این بار گران را

Маёзор аз барои ҷисм , ҷон ро

میازار از برای جسم، جان را

Бигуфт аз сур , камтари гӯй бо мӯр

بگفت از سور، کمتر گوی با مور

Ки мӯронро , қаноати хуштар аз сур

که موران را، قناعت خوشتر از سور

Чу андари лона худ подшоҳанд

چو اندر لانهٔ خود پادشاهند

Навол подшоҳонро нахоҳанд

نوال پادشاهان را نخواهند

Бирав ҷоӣикаҳи ҷой чора созӣаст

برو جائیکه جای چاره‌سازیست

Ки моро аз сулаймон , бе нёзист

که ما را از سلیمان، بی نیازیست

Науфтад бо касе моро сару кор

نیفتد با کسی ما را سر و کار

Ки худ , ҳам тӯша дорем ва ҳам анбор

که خود، هم توشه داریم و هم انبار

Биҷои гарми худ , ҳастем эмин

بجای گرم خود، هستیم ایمن

зи сармои дайу тороҷи баҳман

ز سرمای دی و تاراج بهمن

Чу мо , худ ходим хешему махдум

چو ما، خود خادم خویشیم و مخدوم

Бҳкми каси нмигрдими маҳкӯм

بحکم کس نمیگردیم محکوم

Марои умеди роҳтҳости зини ранҷ

مرا امید راحتهاست زین رنج

Ман ин пой малах надаҳум бсди ганҷ

من این پای ملخ ندهم بصد گنج

Марои як донаи пусидаи хуштар

مرا یک دانهٔ پوسیده خوشتر

з дияему хароҷи ҳафт кишвар

ز دیهیم و خراج هفت کشور

?герат ҳамвора бояд комкорӣ

گرت همواره باید کامکاری

з мӯр омӯз расми бурдборӣ

ز مور آموز رسم بردباری

Марви роҳӣ ки поятро бабанданд

مرو راهی که پایت را ببندند

Макун корӣ ки ҳушёрон биханданд

مکن کاری که هشیاران بخندند

Гуҳи тадбир , оқил бошу бино

گه تدبیر، عاقل باش و بینا

Раҳи имрӯзро мспори фардо

ره امروز را مسپار فردا

Бакӯш андари баҳори зиндагонӣ

بکوش اندر بهار زندگانی

Ки шуд перояи перӣ , ҷавонӣ

که شد پیرایهٔ پیری، جوانی

Ҳисоби худ , на кам гир ва на афзӯн

حساب خود، نه کم گیر و نه افزون

Манеҳ пой аз гилӣми хеши берун

منه پای از گلیم خویش بیرون

Агар зини шаҳд , кӯтаҳи дории ангушт

اگر زین شهد، کوته‌داری انگشت

Нкўбди ҳеҷ дастӣ бар сарати мушт

نکوبد هیچ دستی بر سرت مشت

Чаҳ дар кор ва чаҳ дар кор озмудан

چه در کار و چه در کار آزمودن

Набояд ҷузи бахуд , муҳтоҷ бӯдан

نباید جز بخود، محتاج بودن

Ҳар он мӯрӣ ки зер пой зӯрӣаст

هر آن موری که زیر پای زوریست

Сулаймонӣаст , кандар шакли мӯрисат

سلیمانیست، کاندر شکل موریست