Шоҳидӣ гуфт бшмъии комшб

شاهدی گفت بشمعی کامشب

Дару девор , музайян кардам

در و دیوار، مزین کردم

Дишаб аз шавқ , нхФтми икдм

دیشب از شوق، نخفتم یکدم

Дӯхтам ҷома ва бар тан кардам

دوختم جامه و بر تن کردم

Ду се гавҳари зи гулӯбандами рехт

دو سه گوهر ز گلوبندم ریخت

Бастаму боз бгрдн кардам

بستم و باز بگردن کردم

Кас надонист чаҳ сеҳромезӣ

کس ندانست چه سحرآمیزی

Ба паранд , аз нах ва сӯзан кардам

به پرند، از نخ و سوزن کردم

Сафҳаи коргаҳ , аз сӯсану гул

صفحهٔ کارگه، از سوسن و گل

Бхўшӣ чун саф гулшан кардам

بخوشی چون صف گلشن کردم

Ту бигард ҳунар ман нарисӣ

تو بگرد هنر من نرسی

Зонка ман базли сар ва тан кардам

زانکه من بذل سر و تن کردم

Шамъ хандид ки бас тира шудам

شمع خندید که بس تیره شدم

То зи торикят эмин кардам

تا ز تاریکیت ایمن کردم

Паии пайванди гуҳарҳои ту , бас

پی پیوند گهرهای تو، بس

Гуҳари ашк бдомн кардам

گهر اشک بدامن کردم

Гиря ҳо кардам ва чун абри баҳор

گریه‌ها کردم و چون ابر بهار

Хизмати он гул ва сӯсан кардам

خدمت آن گل و سوسن کردم

Хушам аз сӯхтани хеш аз онк

خوشم از سوختن خویش از آنک

Сӯхтам , базми ту равшан кардам

سوختم، بزم تو روشن کردم

Гарчи як равзан умед намонад

گرچه یک روزن امید نماند

Ҷилваҳо бар дарав равзан кардам

جلوه‌ها بر درو روزن کردم

То ту осӯда рӯй дар раҳи хеш

تا تو آسوده‌روی در ره خویش

Хуй бо гетӣ раҳзан кардам

خوی با گیتی رهزن کردم

То фурӯзанда шавад зебу зарат

تا فروزنده شود زیب و زرت

Ҷони з рӯйу дил аз оҳан кардам

جان ز روی و دل از آهن کردم

Хирмани умри ман ар сӯхта шуд

خرمن عمر من ار سوخته شد

Ҳосили шавқи ту , хирман кардам

حاصل شوق تو، خرمن کردم

Корҳоӣикаҳи шимурдӣ бар ман

کارهائیکه شمردی بر من

Ту накардӣ , ҳамаро ман кардам

تو نکردی، همه را من کردم