Кӯдакии кӯзае шикаст ва гирист
کودکی کوزهای شکست و گریست
Ки марои пои хона рафтан нест
که مرا پای خانه رفتن نیست
Чаҳ кунам , Авестоад агар пурсад
چه کنم، اوستاد اگر پرسد
Кӯза об азуаст , аз ман нест
کوزهٔ آب ازوست، از من نیست
Зини шикаста шудан , дилам бишикаст
زین شکسته شدن، دلم بشکست
Кори айём , ҷуз шикастан нест
کار ایام، جز شکستن نیست
Чаҳ кунам ,гар талаб кунад товон
چه کنم، گر طلب کند تاوان
Хиҷлату шарм , кам з мурдан нест
خجلت و شرم، کم ز مردن نیست
Гар накӯҳиш кунад ки кӯза чаҳ шуд
گر نکوهش کند که کوزه چه شد
Суханем аз барои гуфтан нест
سخنیم از برای گفتن نیست
Кошкӣ дӯд оҳ медидам
کاشکی دود آه میدیدم
Ҳайф , дилро шикоф ва равзан нест
حیف، دل را شکاف و روزن نیست
Чизҳо дида ва нахоста ам
چیزها دیده و نخواستهام
Дили ман ҳам диласт , оҳан нест
دل من هم دل است، آهن نیست
Рӯй модар надидаам ҳаргиз
روی مادر ندیدهام هرگز
Чашми Тифли ятем , равшан нест
چشم طفل یتیم، روشن نیست
Кӯдакон гиря мекунанду маро
کودکان گریه میکنند و مرا
Фурсатии баҳри гиря кардан нест
فرصتی بهر گریه کردن نیست
Домани модарон хушаст , чаҳ шуд
دامن مادران خوش است، چه شد
Ки сари ман бҳич доман нест
که سر من بهیچ دامن نیست
Хондам аз шавқ , ҳар киро модар
خواندم از شوق، هر که را مادر
Гуфт бо ман , ки модар ман нест
گفت با من، که مادر من نیست
Аз чаҳ , икдўсти баҳр ман нагузошт
از چه، یکدوست بهر من نگذاشت
Гар ки бо ман , замона душман нест
گر که با من، زمانه دشمن نیست
Дишаб аз ман , хуҷаста рӯй битофт
دیشب از من، خجسته روی بتافت
Коз чаҳ маънӣат , дибаҳ бар тан нест
کاز چه معنیت، دیبه بر تن نیست
Ман ки дебо надоштам ҳамаи умр
من که دیبا نداشتم همه عمر
Дидан , эй дӯст , чу шунидан нест
دیدن، ای دوست، چو شنیدن نیست
Тавқи хуршед ,гар зумуррад буд
طوق خورشید، گر زمرد بود
Лаъли ман ҳам , ба ҳеҷ маъдан нест
لعل من هم، به هیچ معدن نیست
Лаъл ман чист , уқдаҳои дилам
لعل من چیست، عقدههای دلم
Ақди хунин , бҳич махзан нест
عقد خونین، بهیچ مخزن نیست
Ашки ман , гавҳари биногвашам
اشک من، گوهر بناگوشم
Агарам гавҳарӣ ба гардан нест
اگرم گوهری به گردن نیست
Кӯдаконро клиҷ ҳасту маро
کودکان را کلیج هست و مرا
Нони хушк аз барои хӯрдан нест
نان خشک از برای خوردن نیست
Ҷомаамро ба ним ҷӯи нхрнд
جامهام را به نیم جو نخرند
Ин чунин ҷома , ҷой арзан нест
این چنین جامه، جای ارزن نیست
Тарсам онгаҳ диҳанд перҳанам
ترسم آنگه دهند پیرهنم
Ки нишонеу номӣ аз тан нест
که نشانی و نامی از تن نیست
Кӯдакӣ гуфт : маскан ту куҷост
کودکی گفت: مسکن تو کجاست
Гуфтам : онҷо ки ҳеҷ маскан нест
گفتم: آنجا که هیچ مسکن نیست
Рқъаҳ , донам задан ба ҷомаи хеш
رقعه، دانم زدن به جامهٔ خویش
Чаҳ кунам , нах камаст ва сӯзан нест
چه کنم، نخ کم است و سوزن نیست
Хӯшае чанд митўонми чид
خوشهای چند میتوانم چید
Чаҳ тавон кард , вақт хирман нест
چه توان کرد، وقت خرمن نیست
Дарсҳоем нахонда монад тамом
درسهایم نخوانده ماند تمام
Чаҳ кунам , дар чароғ равған нест
چه کنم، در چراغ روغن نیست
Ҳама гӯйанд пеши мо манишин
همه گویند پیش ما منشین
Ҳеҷ ҷо , баҳри ман нишеман нест
هیچ جا، بهر من نشیمن نیست
Бар пилосам нишондаанд аз он
بر پلاسم نشاندهاند از آن
Ки марои ҷома , хаз адкн нест
که مرا جامه، خز ادکن نیست
Назд устод фарш рафтам ва гуфт
نزد استاد فرش رفتم و گفت
Дар ту фарсӯда , фаҳми ин фан нест
در تو فرسوده، فهم این فن نیست
Ҳмгнонм қафо зананд ҳаме
همگنانم قفا زنند همی
Ки турои ҷузи забон алкн нест
که ترا جز زبان الکن نیست
Ман нарафтам ббоғ бо Тифлон
من نرفتم بباغ با طفلان
Баҳри пажмурдагон , шукуфтан нест
بهر پژمردگان، شکفتن نیست
Гул агар буд , модари ман буд
گل اگر بود، مادر من بود
Чунки ӯ нест , гул бглшн нест
چونکه او نیست، گل بگلشن نیست
Гули ман , хорҳои пой ман аст
گل من، خارهای پای من است
Гар гулу ёсамин ва сӯсан нест
گر گل و یاسمین و سوسن نیست
Аўстодми ниҳоди лавҳи басар
اوستادم نهاد لوح بسر
Ки чу ту , ҳеҷ Тифл кавдан нест
که چو تو، هیچ طفل کودن نیست
Ман ки ҳар хат навиштам ва хондам
من که هر خط نوشتم و خواندم
Бахт бо хондан ва навиштан нест
بخت با خواندن و نوشتن نیست
Пушти сари аўФтодаҳи фалакам
پشت سر اوفتادهٔ فلکم
Нақси ҳтӣу ҷурм клмн нест
نقص حطی و جرم کلمن نیست
Музди баҳмани ҳамеи з ман хоҳанд
مزد بهمن همی ز من خواهند
Охири ин озараст , баҳман нест
آخر این آذر است، بهمن نیست
Чарх , ҳар санг дошт бар ман зад
چرخ، هر سنگ داشت بر من زد
Дигараши санг дар фалохан нест
دیگرش سنگ در فلاخن نیست
Чаҳ кунам , хонаи замонаи хароб
چه کنم، خانهٔ زمانه خراب
Ки дилӣ аз ҷафоаш эмин нест
که دلی از جفاش ایمن نیست