Саҳаргаҳ , ғунчае дар тарафи гулзор

سحرگه، غنچه‌ای در طرف گلزار

зи нихват , бар гулӣ хандид бисёр

ز نخوت، بر گلی خندید بسیار

Ки , эй пажмурда , рӯз Комронӣ аст

که، ای پژمرده، روز کامرانی است

Баҳору боғро фасл ҷавонӣ аст

بهار و باغ را فصل جوانی است

Нишоед дар чаман , дилтанг бӯдан

نشاید در چمن، دلتنگ بودن

Бад-ӣни рангу сафо , беранг бӯдан

بدین رنگ و صفا، بی رنگ بودن

Нишоти оради ҳавои марғзорон

نشاط آرد هوای مرغزاران

Чу нури субҳгоҳӣ дар баҳорон

چو نور صبحگاهی در بهاران

Ту низ омода нашав ва намо бош

تو نیز آمادهٔ نشو و نما باش

Брнгу ҷилвау хӯбӣ , чу мо бош

برنگ و جلوه و خوبی، چو ما باش

Агар мо ҳар дуро як боғбони кишт

اگر ما هر دو را یک باغبان کشت

Чаро гаштем мо зебо , шумо зишт

چرا گشتیم ما زیبا، شما زشت

БиФрўз аз фурӯғи худ , чаман ро

بیفروز از فروغ خود، چمن را

?мукуаа , эй дӯст , қадари хештан ро

مکاه، ای دوست، قدر خویشتن را

Бигуфто , ҳеҷ гул дар тарафи бустон

بگفتا، هیچ گل در طرف بستان

Намонад ҷовдони шодобу хандон

نماند جاودان شاداب و خندان

Марои ҳам буд , рӯзии рангу бўӣӣ

مرا هم بود، روزی رنگ و بوئی

СФоӣӣ , ҷилвае , покизаи рўӣӣ

صفائی، جلوه‌ای، پاکیزه‌روئی

Сипеҳр , ин боғ бас кардаст яғмо

سپهر، این باغ بس کردست یغما

Ман имрӯзами бад-ӣни хорӣ , ту фардо

من امروزم بدین خواری، تو فردا

Чу гули як лаҳза монад , ғунчаи як дам

چو گل یک لحظه ماند، غنچه یک دم

Чаҳ шодӣ дар сафи гулшан , чаҳ мотам

چه شادی در صف گلشن، چه ماتم

Маро бояд дигар тарк чаман гуфт

مرا باید دگر ترک چمن گفت

Гули пажмурда , дигар бор нашикуфт

گل پژمرده، دیگر بار نشکفت

Турои хуши бод , бо хубони нишастан

ترا خوش باد، با خوبان نشستن

Ки моро бояд инак рахт бастан

که ما را باید اینک رخت بستن

Мазан биҳўди чандини таънаи мо ро

مزن بیهود چندین طعنه ما را

Бабанд , ар зиракӣ , дасти қазо ро

ببند، ار زیرکی، دست قضا را

Чу хоҳад чархи яғмогари забунат

چو خواهد چرخ یغماگر زبونت

Кунад боди ҳаводиси вожгӯнат

کند باد حوادث واژگونت

Баҳри шохӣ ки раведи тозаи баррагӣ

بهر شاخی که روید تازه برگی

Шавад тороҷи бодӣ ё тагаргӣ

شود تاراج بادی یا تگرگی

Гули он хуштар ки ҷуз рӯзӣ намонад

گل آن خوشتر که جز روزی نماند

Чу монад , ҳичкш қадараш надонад

چو مانَد، هیچکش قدرش نداند

Ба ҳастӣ , хуш буд доман фишондан

به هستی، خوش بُوَد دامن فشاندن

Гулии зебо шудан , як лаҳзаи мондан

گلی زیبا شدن، یک لحظه ماندن

Гули хушбӯиро гармаст бозор

گل خوشبوی را گرم است بازار

Намонад рангу бӯ , чун рафт рухсор

نمانَد رَنگ و بو، چون رفت رخسار

Таба гардид фурсати хастагон ро

تبه گردید فرصت خستگان را

Бирав , ҳушёр кун нави рустагон ро

برو، هشیار کن نو رستگان را

Чаҳ номӣ , чун намонад аз ман нишоне

چه نامی، چون نماند از من نشانی

Чаҳ ҷони бахше , чу боқӣ нест ҷонӣ

چه جان بخشی، چو باقی نیست جانی

Касе каши доя гетӣ диҳад шер

کسی کش دایهٔ گیتی دهد شیر

Шавад ҳам дар замони кӯдакии пер

شود هم در زمان کودکی پیر

Чу ин паймонаро соқӣаст гардун

چو این پیمانه را ساقی است گردون

Бибояд хӯрд ,гар шаҳдаст вагар хӯн

بباید خورد، گر شهد است و گر خون

Аз он дафтар ки ном мо задуданд

از آن دفتر که نام ما زدودند

Шуморо сафҳа дигар гушӯданд

شما را صفحهٔ دیگر گشودند

Азин пажмурдагӣ , моро ғамӣ нест

ازین پژمردگی، ما را غمی نیست

Ки гулро зиндагонии ҷуз дамӣ нест

که گل را زندگانی جز دمی نیست