Аҷоиби неаи машки раҳи хатои каси гӯйӣ

عَجایبْ نیِهْ مشکْ ره خطا کَسْ گویی

Таҳи дайму таҳи зулф ки ӯни рӯза , ин шӯе

ته دیم و ته زلفْ که اُونْ روزه، این شویی

Сад ҷои гилаи боғдимаҳи внўшаҳи бӯе

صد جا گلهْ باغْدیمه وَنُوشهْ بویی

Ҳаргиз кас надия , сунбули оташи рӯе

هرگزْ کَسْ نَدیِهْ، سُنبُلْ آتش رویی

Сад доғ ба манеҳ дили дарраи таҳи абрӯе

صد داغْ به منه دلْ دره ته ابرویی

Аҷаби доғаи ин доғ ки ба дили маи рӯе

عجبْ داغهْ این داغْ که به دلْ مه رویی

Гулдастаи раҳи дайма ба канори рӯе

گلدستهْ ره دیمه به کنار رویی

Срўозмаҳи таҳи ишқ ҳарчӣ бӯе , бӯе

سَرْوازمّه ته عشقْ هرچی بویی، بویی

Кӣ дияи врФи сари гилаи оташи бӯе ?

کی دیهْ وَرْف سَرْ گُلهْ آتشْ بویی؟

Вшаҳи оташу врФи дўўӣаҳ , нашаве ?

وَشهْ آتش وُ ورف دَوُوئه، نَشُویی؟

ӯни хати неаи чираи раҳи таҳи моҳи наве

اونْ خطّ نیِهْ چیره‌ره ته ماه نویی

Ҳирўнмаҳ ки риҳўн ба хат чун бираве

حَیْرُونمهْ که رَیْحُونْ به خَطّ چُونْ بَرویی

Аз заъф чӣ буми фалаки рўсиўиӣ

از ضَعْفْ چی بَوّمْ فلکِ روسیویی

Мусоҳиби раҳ давр карда маи рӯзу шӯе

مصاحبْ ره دور کرده مه روز و شویی

Ёр ки мардуми ҳарф , мҳрбўни нўўиӣ ,

یارْ که مَرْدمِ حرفْ، مهربُونْ نَوویی،

Вай чаҳ дунаи маи сутаи дили раҳ чӣ рӯе ?

وی چه دُونّهْ مه سُوته دلْ ره چی رویی؟