Маӣ дорам надидаи каси мисолаш

دل هر کس به کاری خوش من و عشق نگاری خوش

Фузун аз меҳр ва беш аз ҳади ҷамолаш

که چون عشق نگاری خوش نباشد هیچ کاری خوش

Ба қади сарви чаман дар шармсоряш

چه خوش روزی بود خرم چه خرم روزگار خوش

Брхи моҳи фалак дар инфеъолаш

که باشد دوستی از دوستی یاری ز یاری خوش

Ба даври моҳи рух аз ҳолаи хаташ

برآر امیدش ای امیدگاه من که خوش باشد

Ба кунҷи лаъли лаб аз машк , холаш

کند امید گاهی گر دل امیدواری خوش

Надидаи дида ӣ гардуни назираш

به کاری کرده خوش از کارها دل هر یک از یاران

Назода модари даврони ҳмолш

دل خود کرده ام من هم به کار عشق یاری خوش

зи моҳ чордаҳ бигузашта дар ҳасан

نگارا گاه گاه از وعده ای خوش کن دل ما را

Ҳануз аз чордаҳ нагузашта солаш

چه خوشتر ز اینکه باشد بیدلی از انتظاری خوش

Парешони хотирони ошуфтаи ҳолон

مدار ای ناصح بیکار با ما میکشان کاری

Парешони хотиру ошуфтаи ҳолаш

تو کاری بهر خود خوش کن که ما داریم کاری خوش

Кам аз умрӣ ва беш аз соъатӣ нест

چو دلبر خوش نکرد از وصل خود یکبار ما را دل

Шаби ҳиҷронашу рӯзи висолаш

دل خود ما به یاد وصل او کردیم باری خوش

Дамии хуш , лаҳзае хуррам нагардад

نوید وعده ای گر بشنود روزی رفیق از تو

Дилам беёду ҷонам бе хаёлаш

به امید وصالت بگذارند روزگاری خوش