зи теғи ноз шухӣ метапад дил

باور کس نشود قصه ی بیماری دل

Дарун синаам чун мурғи бсмл

تا گرفتار نگردد به گرفتاری دل

Ба васл ӯ расӣдани сахти душвор

یار بی رحم و به جان من ز گرفتاری دل

Ба ҳиҷраши зистан бисёр мушкил

کیست یاران که در این حال کند یاری دل

Ман бедасту по то чанд бошам

من و دل زار چنانیم که شب ها نکنند

зи ҳиҷрони даст ба сари пой дар гул

مردم از زاری من خواب من از زاری دل

Буд айши ману дили талхи пайваст

دل من روز نیاساید از این چشم پرآب

зи ҳарфи талхи он ширини шамоил

چشم من شب نکند خواب ز بیداری دل

Аз он лаб ҳар ки шуд ноком , гардид

دل گرانم ز غم دهر بیاور ساقی

Ба комаши шаҳди ширини заҳри қотил

قدحی چند می از بهر سبکباری دل

Агар майли дили ту сӯй ман нест

بسکه در زلف تو دلهای پریشان جمعست

Дил ман нест ҷузи сӯии ту моил

شانه را راه در آن نیست ز بسیاری دل

Бдрёӣии афтода дар ишқ

چون نگه دارم از آن رشک پری دل که رفیق

Ки на поён буд ӯро на соҳил

پیش او حد بشر نیست نگهداری دل