Рахт эй моҳрух , моҳаст , моҳи длФриб аммо

رخت ای ماهرخ، ماهست، ماه دلفریب اما

Қадат эй сарви қад , сарваст , сарви ҷомаи зеб аммо

قدت ای سرو قد، سرو است، سرو جامه زیب اما

Ба дарди даврӣу доғи ҷдоӣӣ чанд гуҳ хоҳам

به درد دوری و داغ جدائی چند گه خواهم

Шикебу сабри гирами пеш , кӯи сабру шикеб аммо

شکیب و صبر گیرم پیش، کو صبر و شکیب اما

Табибони чора ӣ ҳар дард медонанд , ме донам

طبیبان چاره ی هر درد می دانند، می دانم

Ман бечораро дрдист дар дил , аз табиб аммо

من بیچاره را دردیست در دل، از طبیب اما

Буд то чанд васл ӯ барои ғайр ва ман ёрб

بود تا چند وصل او برای غیر و من یارب

Висоли хешу ҳиҷр ғайр хоҳам анқариб аммо

وصال خویش و هجر غیر خواهم عنقریب اما

Ҳамеша ҳасрати васлам ба дил буд ва набӯд охир

همیشه حسرت وصلم به دل بود و نبود آخر

Биҷузи ҳасрат , насиби ин дили ҳасрати насиб аммо

بجز حسرت، نصیب این دل حسرت نصیب اما

Ту бе мангар хушӣ эй рашки сарву гул хушат бошад

تو بی من گر خوشی ای رشک سرو و گل خوشت باشد

Буд хуши сарву гул бо қамарӣ ва бо андалеб аммо

بود خوش سرو و گل با قمری و با عندلیب اما

Рафиқ аз ҷавр ёрам нест афғони нолам ва гарем

رفیق از جور یارم نیست افغان نالم و گریم

Шабу рӯз аз ҷафои ғайру бедоди рақиб аммо

شب و روز از جفای غیر و بیداد رقیب اما