Буд агар бо қади мавзуни офтоб

بود اگر با قد موزون آفتاب

Чун ту буд эй ту ба рух чун офтоб

چون تو بود ای تو به رخ چون آفتاب

зи офтобии моҳи ман афзӯни бҳсн

ز آفتابی ماه من افزون بحسن

Он қадр каз моҳи афзӯни офтоб

آنقدر کز ماه افزون آفتاب

Кӯҳи ишқати рости Фарҳоди осмон

کوه عشقت راست فرهاد آسمان

Дашти шавқати рости маҷнӯни офтоб

دشت شوقت راست مجنون آفتاب

Дар чамани сарвӣ ва дар гулзор , гул

در چمن سروی و در گلزار، گل

Бар фалаки моҳӣ , ба гардуни офтоб

بر فلک ماهی، به گردون آفتاب

Чун ту буд эй моҳ аз ту рӯй зард

چون تو بود ای ماه از تو روی زرد

Чун ту буд эй аз ту дили хӯни офтоб

چون تو بود ای از تو دل خون آفتاب

Доштгар ин турра ӣ шбрнг , моҳ

داشت گر این طره ی شبرنگ، ماه

Доштгар ин лаъл мегаван офтоб

داشت گر این لعل میگون آفتاب

Рӯй чун моҳи ту дар чашми рафиқ

روی چون ماه تو در چشم رفیق

Май намояд чун ба Ҷайҳуни офтоб

می نماید چون به جیحون آفتاب