Хуши он маҳфил ки ҳар дами соғар май

دمی هزار جفا می کشم ز خوی فلانی

Вай аз ман гирад ва ман гирам аз вай

همان دلم ز جفا می کشد به سوی فلانی

Биёи ноеи наво сар кун дамодам

در آرزوی فلانی گذشت عمرم و شادم

Биёи соқии қадаҳ пар кун паёпай

چو عمر می گذرد هم در آروزی فلانی

Ки хуш бошад мегулгун кашӣдан

به هر کجا که دو کس گفتگو کنند [من؟] آنجا

Ба бонги арғунуну нола ӣ не

به این گمان که بود بلکه گفتگوی فلانی

Набошам шоду хуррам то набошад

فرشتگان همه عاشق شوند گر به نکوئی

Ба дастами соғар ва дар соғарам май

نکو بود رخ مه چون رخ نکوی فلانی

Машав мағрури ҳасан эй гул ки дорад

وگرنه آب حیاتست چون خضر ز چه خلقی

Баҳори длрбоӣӣ дар ақаби дай

روانه اند ز هر سو به جستجوی فلانی

Барорам бе ту оҳ аз сина то чанд

بهانه جوست فلک در جفا وگرنه ندارد

Баборам бе ту ашк аз дида то кӣ

بهانه جویی خوی بهانه جوی فلانی

Расад то кӣ ба гардун ҳоиҳояш

نکوست روی فلانی چه بودی آه که بودی

Рафиқи хастаро дарёб ҳаии ҳай

نکو چو روی فلانی رفیق خوی فلانی