Моҳии туу ҷоти тарафи бомат

فصل گل شد، سیر باغ و بوستانم آرزوست

ё Меҳрӣу осмони мақомат

سیر باغ و بوستان با دوستانم آرزوست

Гуҳи меҳрату гоҳ моҳ гӯям

الفت پیر کهن بانو جوان خوش دولتی است

Тозин ду хуш ояд аз кадомат

پیرم و این دولت از بخت جوانم آرزوست

На ма бинад на меҳр , бинад

تا کنم فارغ ز حرف این و آن شرب مدام

Чун меҳру маи онкии субҳу шомат

خانه ی دربسته در کوی مغانم آرزوست

Он Меҳрӣ ва он маӣ ки дар ҳасан

با می و میخانه، بی انصاف و کافر نعمتم

Чун меҳр ва мааст сад ғуломат

گر بگویم کوثر و باغ جنانم آرزوست

Гардад чаҳ ҳилоли ма ба таъзим

آرزوی رویش از دل کم نمی گردد مرا

Бинад ма агар зи тарафи бомат

گر دمی صد بار می بینم همانم آرزوست

Абёти рафиқ агар нависанд

چون ننالم زین تغابن من که با این نیم جان

Бар сафҳа ӣ меҳру маи каломат

یک جهان جان بهر آن جان جهانم آرزوست

Гуяд шунӯдгар Низомӣ

دل فسرد از وضع یاران صفاهانم رفیق

Аҳсант ба назми бонизомат

چند روزی سیر آذربایجانم آرزوست