Мардум аз дард ва наме ое ба болинам ҳануз

مردم از درد و نمی‌آیی به بالینم هنوز

Марги худ май байнаму рӯят наме байнам ҳануз

مرگ خود می‌بینم و رویت نمی‌بینم هنوز

Бар лаб омад ҷону рафтанди ошноён аз серум

بر لب آمد جان و رفتند آشنایان از سرم

Шамъро нозам ки мегиряд ба болинам ҳануз

شمع را نازم که می‌گرید به بالینم هنوز

Орзӯи мард ва ҷавонӣ рафту ишқ аз дил гурехт

آرزو مرد و جوانی رفت و عشق از دل گریخت

Ғам намегардад ҷудо аз ҷони мискинам ҳануз

غم نمی‌گردد جدا از جان مسکینم هنوز

Рӯзгорӣ по кашид он тозаи гул аз доманам

روزگاری پا کشید آن تازه گل از دامنم

Гул ба доман мефишонд ашки хунинам ҳануз

گل به دامن می‌فشاند اشک خونینم هنوز

Гарчи сар то пои ман мушти ғуборӣ беш нест

گرچه سر تا پای من مشت غباری بیش نیست

Дар ҳавояш чун насим аз пой нанишинам ҳануз

در هوایش چون نسیم از پای ننشینم هنوز

Симгун шуд мӯӣу ғифлат ҳамчунон бар ҷой монад

سیمگون شد موی و غفلت همچنان بر جای ماند

Субҳдам хандид ва ман дар хоби нўшинм ҳануз

صبحدم خندید و من در خواب نوشینم هنوز

Хасмро аз содаи лавҳии дӯсти пиндорами раҳе

خصم را از ساده‌لوحی دوست پندارم رهی

Тифлам ва нагушӯда чашми маслиҳати байнам ҳануз

طفلم و نگشوده چشم مصلحت بینم هنوز