Хотир беорзӯ аз ранҷи ёр осӯда аст

خاطر بی‌آرزو از رنج یار آسوده است

Хори хушк аз миннати абри баҳор осӯда аст

خار خشک از منت ابر بهار آسوده است

Гар ба даст ишқ насипорӣ Аннани ихтиёр

گر به دست عشق نسپاری عنان اختیار

Хотират аз гиря беихтиёр осӯда аст

خاطرت از گریه بی‌اختیار آسوده است

Ҳарзаи гардон аз ҳавои нафаси худ саргашта анд

هرزه‌گردان از هوای نفس خود سرگشته‌اند

Гар нахезад боди ғавғогари ғубор осӯда аст

گر نخیزد باد غوغاگر غبار آسوده است

Пой дар доман кашӣдан фитна аз худ рондан аст

پای در دامن کشیدن فتنه از خود راندن است

Гар заминро сайл гирад кӯҳсор осӯда аст

گر زمین را سیل گیرد کوهسار آسوده است

Каҷ наҳодӣ пеша кун товораӣ аз дасти халқ

کج‌نهادی پیشه کن تا وارهی از دست خلق

Ғунчаро сад гӯна осебасту хор осӯда аст

غنچه را صد گونه آسیب است و خار آسوده است

Ҳарки дорад шеваи номардумӣ чун рӯзгор

هرکه دارد شیوه نامردمی چون روزگار

Аз ҷафои мардумон дар рӯзгор осӯда аст

از جفای مردمان در روزگار آسوده است

То буд ашки равон аз оташи ғам бок нест

تا بود اشک روان از آتش غم باک نیست

Барқ агар сӯзади чаманро ҷӯйбор осӯда аст

برق اگر سوزد چمن را جویبار آسوده است

Шаби саромади як дами охири дида бар ҳам на раҳе

شب سرآمد یک دم آخر دیده بر هم نه رهی

Субҳгоҳони ахтари шаби зиндаи дор осӯда аст

صبحگاهان اختر شب‌زنده‌دار آسوده است