Сёҳкории мо кам нашуд зи мӯии сипед

سیاهکاری ما کم نشد ز موی سپید

Ба тарк хоб нагуфтем ва субҳдам хандид

به ترک خواب نگفتیم و صبحدم خندید

зи теғи бозии гардуни ҳўопрстон ро

ز تیغ بازی گردون هواپرستان را

Нафас бурид вале ришта ҳавас набаред

نفس برید ولی رشته هوس نبرید

Чу муфлисӣ ки ба дунбол кимиё гардад

چو مفلسی که به دنبال کیمیا گردد

Ҷаҳони бгштму озода Эй нагашт падед

جهان بگشتم و آزاده‌ای نگشت پدید

Агар наме талабии ранҷи ноумедӣ ро

اگر نمی‌طلبی رنج ناامیدی را

зи дӯстону азизони мадори чашми умед

ز دوستان و عزیزان مدار چشم امید

Тамаъ ба хоки фурӯ май баради ҳарисон ро

طمع به خاک فرو می‌برد حریصان را

зи ҳирс бар сар қорун расед ончӣ расед

ز حرص بر سر قارون رسید آنچه رسید

Дуруд бар дили ман бод каз ситами кишон

درود بر دل من باد کز ستم‌کیشان

Ситам кашид вале бор миннатӣ накашид

ستم کشید ولی بار منتی نکشید

зи гирди ҳодисаи равшандилон чаҳ ғам доранд

ز گرد حادثه روشندلان چه غم دارند

Ғубори тира чаҳ нуқсон диҳад ба субҳи сипед ?

غبار تیره چه نقصان دهد به صبح سپید؟

На ҳарки назм диҳад дафтарии назир ман аст

نه هرکه نظم دهد دفتری نظیر من است

Ки тобноктар аз худ наметавонад дид

که تابناک‌تر از خود نمی‌تواند دید

зи чашмаи гавҳари ғалтони куҷо падед ояд ?

ز چشمه گوهر غلتان کجا پدید آید؟

На ҳарки соз кунад нағмае буд ноҳид

نه هرکه ساز کند نغمه‌ای بود ناهید

Аз он шабӣ ки раҳе дид субҳ рӯй ту ро

از آن شبی که رهی دید صبح روی تو را

Шабӣ нарафт ки чун субҳи ҷома Эй надарид

شبی نرفت که چون صبح جامه‌ای ندرید