Кӯии ризо: То доман аз ман кашидӣ эй сарви симини тани ман

Нағмаи ҳасрат: Ёди айёмӣ ки дар гулшани фиғонии доштам

Поси дӯстӣ: Баҳр ҳар ёрӣ ки ҷон додам ба поси дӯстӣ

Андӯҳи дӯшин: Дӯш чун нилӯфар аз ғами печу тобии доштам

Ғунчаи пажмурда: Ошиқ аз ташвиши дунёу ғами дайн фориғ аст

Оҳи отшнок: Чун шамъи нимаи ҷон ба ҳавоӣ ту сӯхтем

Моҷарои ним шаб: Ёфтам равшандилӣ аз гиряҳои ним шаб

Шароби бӯса: Шикастаи ҷилваи гулбарг аз бару дӯшат

Пардаи нилӣ: Рафтему пой бар сар дунё гузоштем

Фарёд бе асар: Аз суҳбати мардуми дили ношоди гурезад

Сафои шабнам: ӯро ба ранг ва буи нагӯям назир нест

Бори гарон: Зиндагӣ бар дӯши мо бори гаронӣ беш нест

Сози сухан: Оби бақои куҷоу лаби нӯш ӯ куҷо ?

Ситораи бозигар: То гурезони гаштӣ эй нилӯфарии чашм аз барам

Сӯсани ваҳшӣ: Дӯш то оташ май аз дил паймона дамид

Оғӯши саҳро: Айби ҷӯи дилдодагонро сарзаниш ҳо ме кунад

Сарои пои оташам: То қиёмат медиҳад гармӣ ба дунёи оташам

Ошиёнаи тиҳӣ: Ҳамчуи маҷнӯни гуфтугӯ бо хештан бояд маро

Риштаи ҳавас: Сёҳкории мо кам нашуд зи мӯии сипед

Бӯсаи насим: Ҳамроҳи худ насими сабо май баради маро

Шамъи хомӯш: Манъи хеш аз гиря ва зорӣ намеояд зи ман

Доғи маҳрӯмӣ: Сохтам бо оташи дили лола зорӣ шуд маро