Сохтам бо оташи дили лола зорӣ шуд маро

ساختم با آتش دل لاله‌زاری شد مرا

Сӯхтами хори таъаллуқ навбаҳорӣ шуд маро

سوختم خار تعلق نوبهاری شد مرا

Синаро чун гул задам чоки аввал аз бе тоқатӣ

سینه را چون گل زدم چاک اول از بی‌طاقتی

Охир аз зиндони тани роҳ фирорӣ шуд маро

آخر از زندان تن راه فراری شد مرا

Никхўиӣ пеша кун то аз бадии эмини шӯй

نیکخویی پیشه کن تا از بدی ایمن شوی

Кӣна аз душман буридам дӯстдорӣ шуд маро

کینه از دشمن بریدم دوستداری شد مرا

Ҳар чароғӣ дар раҳи гмгштаҳ Эй афрӯхтам

هر چراغی در ره گمگشته‌ای افروختم

Дар шаби тори адами шамъ мазорӣ шуд маро

در شب تار عدم شمع مزاری شد مرا

Дил ба доғи ишқ хуш кардам гул аз хорам дамид

دل به داغ عشق خوش کردم گل از خارم دمید

Ху гирифтам бо ғами дил ғмгсорӣ шуд маро

خو گرفتم با غم دل غمگساری شد مرا

Гавҳари танҳоӣ аз файз ҷунун дорам ба даст

گوهر تنهایی از فیض جنون دارم به دست

Гӯшаи вайронаи ганҷ шоҳворӣ шуд маро

گوشهٔ ویرانه گنج شاهواری شد مرا

Каҷи ниҳодонро зи кас бовар наёяд ҳарфи рост

کج‌نهادان را ز کس باور نیاید حرف راست

Айби худ бепарда гуфтам парда дорӣ шуд маро

عیب خود بی‌پرده گفتم پرده‌داری شد مرا

Пеши пайкони балои санг мазорам шуд сипеҳр

پیش پیکان بلا سنگ مزارم شد سپهر

Ҷо ба саҳроӣ адам кардам ҳисорӣ шуд маро

جا به صحرای عدم کردم حصاری شد مرا

Чун насузам шамъи сон ? каз доғи маҳрӯмии раҳе

چون نسوزم شمع‌سان؟ کز داغ محرومی رهی

Бар ҷигар ҳар шуълаи оҳӣ шарорӣ шуд маро

بر جگر هر شعله آهی شراری شد مرا