Ошиқ аз ташвиши дунёу ғами дайн фориғ аст

عاشق از تشویش دنیا و غم دین فارغ است

Ҳарки аз сар бугзарад аз фикри болин фориғ аст

هرکه از سر بگذرد از فکر بالین فارغ است

Чархи ғорати пешаро бо бенавоён кор нест

چرخ غارت‌پیشه را با بی‌نوایان کار نیست

Ғунчаи пажмурда аз тороҷи гулчин фориғ аст

غنچه پژمرده از تاراج گلچین فارغ است

Шӯри ишқи тоза Эй дорад магари дил ? кин чунин

شور عشق تازه‌ای دارد مگر دل؟ کاین چنین

Хотирами имрӯз аз ғамҳои дерин фориғ аст

خاطرم امروز از غم‌های دیرین فارغ است

Хусравони ҳасанро пос фақирон нест нест

خسروان حسن را پاس فقیران نیست نیست

Гар ба талхӣ ҷон диҳад Фарҳоди ширин фориғ аст

گر به تلخی جان دهد فرهاد شیرین فارغ است

Ҳар нафас дар боғи табъами лолае раведи раҳе

هر نفس در باغ طبعم لاله‌ای روید رهی

Нағмаи санҷонро дил аз гулҳои рангин фориғ аст

نغمه‌سنجان را دل از گل‌های رنگین فارغ است