Зулфу рухсори ту раҳ бар дил бетоб зананд

زلف و رخسار تو ره بر دل بی‌تاب زنند

Раҳзанони қофиларо дар шаб маҳтоб зананд

رهزنان قافله را در شب مهتاب زنند

Шиква Эй нест зи тӯфони ҳаводиси мо ро

شکوه‌ای نیست ز طوفان حوادث ما را

Дил ба дрёздгони ханда ба сайлоб зананд

دل به دریازدگان خنده به سیلاب زنند

Ҷуръаи навашони ту эй шоҳиди алавӣ чун субҳ

جرعه‌نوشان تو ای شاهد عِلْوی چون صبح

Бода аз соғари хуршеди ҷаҳон тоб зананд

باده از ساغر خورشید جهان‌تاب زنند

Хоксорони турои хона буд бар сари ашк

خاکساران ترا خانه بود بر سر اشک

Хасу хошоки саропарда ба гирдоб зананд

خس و خاشاک سراپرده به گرداب زنند

Гуфтам : аз баҳр чаҳ пўиии раҳи майхонаи раҳе

گفتم: از بهر چه پویی ره میخانه رهی

Гуфт : онҷост ки бар оташи ғам об зананд

گفت: آنجاست که بر آتش غم آب زنند